II SA/Lu 781/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek - Zalewska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie uznania za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych - w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sygn. akt II SA/Lu [...] U z a s a d n i e n i e M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie uznania skarżącego za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie skarżący podniósł, że jeżeli decyzja o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych stanie się ostateczna, organ właściwy dłużnika składa wniosek o ściganie za przestępstwo niealimentacji oraz kieruje wniosek o do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego. Obie te sytuacje mogą pociągnąć dla skarżącego istotne utrudnienia i niedogodności, w znacznym stopniu utrudniając jego codzienne funkcjonowanie oraz wywiązywanie się z obowiązków rodzicielskich względem pozostających pod jego opieką synów. Starszy syn skarżącego uczy się bowiem w szkole sportowej w L. i mieszka w bursie szkolnej. Skarżący natomiast korzysta z samochodu w celu przywożenia i zawożenia syna; drugiego syna dowozi na naukę gry na pianinie. Ponadto skarżący prowadzi działalność gospodarczą pod firmą "[...] w zakresie usług pocztowych i kurierskich (doręcza paczki). Uprawnienia do kierowania samochodem są mu zatem niezbędne celem wykonywania obowiązków zawodowych i zarobkowania. Wprawdzie z dniem [...] r. skarżący zawiesił działalność, jednak nastąpiło to wyłącznie z uwagi na jego problemy zdrowotne i skarżący ma zamiar po ich ustąpieniu wznowić wykonywanie działalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W orzecznictwie przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie miałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które – raz zaistniałe – powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., II FSK 182/10). Wniosek skarżącego M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, Rację ma skarżący, że jeżeli decyzja o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych stanie się ostateczna, organ właściwy dłużnika, po uzyskaniu z centralnej ewidencji kierowców informacji, że dłużnik alimentacyjny posiada uprawnienie do kierowania pojazdami, kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego wraz z odpisem tej decyzji (art. 5 ust. 3b pkt 2 ustawy z dnia o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, teks jedn. Dz.U. z 2018 r., poz.554 ze zm., dalej "p.u.a."), a na podstawie tego wniosku starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy (art. 5 ust. 5 p.u.a.). W pierwszej kolejności trzeba jednak wskazać, że z akt sprawy nie wynika, by starosta taką decyzję już wydał, a więc brak podstaw do przyjęcia, że skarżącemu już zatrzymano prawo jazdy. Nie może więc stanowić dostatecznego uzasadnienia wniosku o wstrzymania zaskarżonej decyzji, a więc decyzji uznającej skarżącego za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, okoliczność pozbawienia skarżącego prawa jazdy. Niezależnie od tego stwierdzić należy, że nawet, gdyby takie zatrzymanie prawa jazdy już nastąpiło, nie można mówić o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody rodzinie skarżącego z tego powodu, że skarżący nie będzie mógł własnym samochodem wozić starszego syna do bursy szkolnej w L., a młodszego na zajęcia dodatkowe. Są to bowiem jedynie utrudnienia organizacyjne, a nie znaczna szkoda. Brak również podstaw, by uznać – na obecnym etapie postępowania - że zatrzymanie prawa jazdy istotnie wpłynęłoby na możliwości zarobkowe skarżącego. Wprawdzie skarżący podnosi, że prowadzi działalność gospodarczą "[...]" w zakresie usług pocztowych i kurierskich, korzystając z samochodu, to jednocześnie wskazuje, że działalność tę zawiesił z dniem [...] r. i dotychczas nie wykazał, by tę działalność podjął i że jednocześnie - ze względu na zatrzymanie prawa jazdy - w zakresie tej działalności ponosi znaczną (a nie jakąkolwiek) szkodę. Skarżący nie wykazał, by nie miał innych możliwości zarobkowych, oprócz prowadzenia działalności w zakresie usług pocztowych, co mogłoby (w razie zatrzymania prawa jazdy) poważnie zagrażać zdrowiu i bezpieczeństwu jego rodziny. W sprawie nie można również mówić o trudnych do odwrócenia skutkach, skoro - świetle art. 5 ust. 6 u.p.a. - decyzja o uznaniu dłużnika za uchylającego się od płacenia alimentów podlega uchyleniu w razie spełnienia przesłanek przewidzianych w tym przepisie, w szczególności w razie wywiązywania się przez dłużnika ze zobowiązań alimentacyjnych. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.