II SA/Lu 786/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Firmy A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza z dnia [..]. nr [..] p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza z dnia [..]. nr [..] Pismem z dnia 18 września 2007 r. Firma "A" wniosło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza z dnia [..]. nr [..] zezwalającej na lokalizację zjazdu z ulicy [..] w P. na działkę inwestora, umieszczając jednocześnie w nim wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Burmistrza - do czasu zakończenia postępowania w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Zgodnie z postanowieniami art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "ppsa", Sąd może na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto instytucja wstrzymania wykonania aktu może mieć zastosowanie nie tylko do zaskarżonego aktu, ale także do wszystkich innych podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny, a nie przesądzanie okoliczności faktycznych i prawnych rozpoznawanej sprawy. Ponadto cytowany przepis stanowi wyjątek od ogólnej zasady postępowania administracyjnego odnoszącej się do natychmiastowej wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych nawet w sytuacji kwestionowania legalności takich aktów przed sądem administracyjnym. Podstawową zasadą postępowania administracyjnego jest trwałość decyzji ostatecznych, a co się z tym wiąże - domniemanie mocy obowiązującej decyzji. Jednakże dla oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji zasadniczego znaczenia nabierają postanowienia art. 61 § 3 ppsa, który określa, że Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności może dotyczyć wyłącznie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Decyzja której wstrzymania domaga się strona skarżąca jest decyzją zezwalającą (jedynie) na lokalizację zjazdu z drogi publicznej na działkę określonego podmiotu. Tym samym nie nadaje się ona do wykonania i nie stwarza zagrożeń dających podstawę do wstrzymania jej wykonalności. Właściciel lub użytkownik gruntów przyległych do drogi może wykonać lub przebudować zjazd, po uprzednim uzyskaniu w tej mierze zgody zarządcy drogi. Uzyskanie tej zgody jest warunkiem niezbędnym do podjęcia dalszych działań zmierzających do wykonania zjazdu. W szczególności, co należy podkreślić, zgoda na lokalizację zjazdu nie jest tożsama z uzyskaniem pozwolenia na jego budowę i z zatwierdzeniem projektu budowlanego. Są to dwa odrębne zagadnienia podlegające rozstrzygnięciu w odrębnych postępowaniach. Decyzja zezwalająca na lokalizacje zjazdu ma charakter deklaratoryjny i stwierdza wyłącznie istnienie pewnego stanu faktyczno-prawnego. Inwestycja w postaci budowy zjazdu konkretyzuje się dopiero na etapie pozwolenia na budowę tego zjazdu i dopiero wówczas może wystąpić po stronie osób trzecich możliwość doznania szkody bądź skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 ppsa. Podsumowując, wstrzymanie wykonania aktów administracyjnych na podstawie art. 61 § 3 ppsa może dotyczyć tylko tych aktów, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie występuje, w związku z czym instytucja wstrzymania wykonania decyzji nie może znaleźć zastosowania. Wobec powyższego należało na podstawie art. 61 § 3 omawianej ustawy orzec jak w postanowieniu.