II SA/Lu 786/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego dotyczącego wstrzymania robót budowlanych i nałożenia określonych obowiązków w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Pismem z dnia 27 października 2008 r. W. S. wniósł skargę na opisane w osnowie niniejszego orzeczenia postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W skardze zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, do czasu rozstrzygnięcia skargi przez Sąd. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż nie wstrzymanie wykonania postanowienia doprowadzi do powstania bardzo wysokich kosztów materialnych, trudnych do odwrócenia a nawet może się przyczynić do powstania katastrofy budowlanej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne decyzje administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zatem wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala na uniknięcie wywołania po stronie skarżącego niekorzystnych skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowo-administracyjne. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji, zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., jest wykazanie przez wnioskodawcę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże bez względu na to, czy strona skarżąca poparła swój wniosek przekonującą argumentacją, decydującą kwestią w rozpoznawanej sprawie jest charakter objętego wnioskiem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Powyższa okoliczność determinuje bowiem ostateczny kształt rozstrzygnięcia w tym zakresie. Należy bowiem zaznaczyć, że wstrzymanie wykonania może dotyczyć wyłącznie takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. uchylające postanowienie organu I instancji i jednocześnie umarzające postępowanie pierwszej instancji nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu, a przez to nie może wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wstrzymanie wykonania dotyczy jedynie sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje zaskarżone postanowienie skutkujące umorzeniem postępowania. Podsumowując, wstrzymanie wykonania aktów administracyjnych na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może dotyczyć tylko tych aktów, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie występuje, w związku z czym instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie może znaleźć zastosowania. W tym stanie Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 a contrario p.p.s.a., postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.