II SA/Lu 786/14
WyrokWSA w Lublinie2015-04-16
Skład orzekający: Bogusław Wiśniewski, Robert Hałabis, Grażyna Pawlos-Janusz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie w sprawie uchylenia decyzji, gdy rozpatrzenie tej sprawy zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd administracyjny, w szczególności w kontekście wniesienia skargi kasacyjnej?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej ma prawo zawiesić postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd. Wniesienie prawnie skutecznej skargi do sądu administracyjnego stanowi przeszkodę do wszczęcia w sprawie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego, a postępowanie to może okazać się bezprzedmiotowe i podlegać umorzeniu, jeśli wyrok sądu stanie się prawomocny. Ocena prawna sądu i wskazania co do dalszego postępowania są wiążące dla organu.Stan faktyczny
Skarżący Z. W. domagał się uchylenia decyzji przyznającej mu świadczenie z pomocy społecznej. Po uchyleniu przez WSA decyzji przyznającej świadczenie i utrzymującej je w mocy, skarżący złożył pismo z wnioskiem o uchylenie decyzji i skargę na bezczynność organu. Wójt Gminy zawiesił postępowanie w sprawie uchylenia decyzji, argumentując koniecznością oczekiwania na rozstrzygnięcie skargi kasacyjnej przez NSA. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie o zawieszeniu, uznając rozstrzygnięcie NSA za zagadnienie wstępne. Skarżący zaskarżył postanowienie Kolegium, uznając zawieszenie za niezasadne.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Robert Hałabis, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Specjalista Jolanta Sikora, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi Z. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego . z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania I. oddala skargę; II. przyznaje adwokatowi A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym 55, 20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług.
Decyzją z dnia [...] Wójt Gminy N. przyznał Z. W. świadczenie z pomocy społecznej w postaci specjalistycznych usług opiekuńczych. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]. Z kolei wyrokiem z dnia 5 grudnia 2013r. ( II SA/Lu 388/13 ) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie obie decyzje uchylił. Skargę kasacyjną od tego wyroku złożyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. W dniu 11 września 2013r. świadczeniobiorca złożył pismo, w którym oświadczył, że rezygnuje z przyznanej pomocy. Wobec braku reakcji organu w dniu 9 października 2013r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy N. w rozpoznaniu wspomnianego pisma. Po ustaleniu, ze wspomniane pismo zawiera również wniosek o uchylenie decyzji z dnia [...]., a więc jego celem było wszczęcie postępowania nadzwyczajnego, Sąd wyrokiem z dnia 6 marca 2014r. ( II SAB/Lu 704/13 ) zobowiązał Wójta do załatwienia wniosku w terminie14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku i zwrotu akt administracyjnych. Następnie postanowieniem z dnia [...]. Wójt Gminy N. zawiesił postępowanie w sprawie uchylenia decyzji z dnia [...] argumentując, że postępowanie zostanie podjęte po prawomocnym rozstrzygnięciu przez NSA w Warszawie w przedmiocie skargi kasacyjnej na wyrok WSA w Lublinie z dnia 5 grudnia 2013 r.
Rozpatrując zażalenie Z. W. Kolegium w postanowieniu z dnia [...] r. stwierdziło, że postanowienie organu pierwszej instancji nie narusza prawa. W ocenie organu nie budzi wątpliwości, że rozstrzygnięcie NSA w sprawie skargi kasacyjnej stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. dla rozpatrzenia przedmiotowej sprawy przez organ. Ponadto Kolegium wskazało, że zaskarżone postanowienie zostało wydane również w związku z wyrokiem WSA w Lublinie z dnia 6 marca 2014 r. (II SAB/Lu 704/13 ), w którym wskazano, że organ powinien wszcząć postępowanie w przedmiocie uchylenia swojej decyzji z dnia [...] r., a następnie zawiesić je do czasu zakończenia postępowania sądowo administracyjnego. Postępowanie nadzwyczajne w sprawie tej decyzji może bowiem stać się bezprzedmiotowe i jako takie podlegać umorzeniu, jeżeli wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 grudnia 2013 r., stanie się prawomocny.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Z. W. na powyższe postanowienie wskazał, że skarga kasacyjna Kolegium od wyroku w sprawie II SA/Lu 388/13 "jest wybrykiem RP z niskich pobudek". Ponadto uznał, że wszczęcie i zawieszenie w niniejszej sprawie jest niezasadne. Odniósł się również krytycznie do wszelkich czynności podejmowanych przez pracowników Kolegium i OPS w N.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zawieszenie postępowania na tej podstawie uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek:
1) postępowanie administracyjne jest w toku,
2) rozpatrzenie sprawy administracyjnej będącej przedmiotem postępowania zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd,
3) zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte.
Przez pojęcie "zagadnienia wstępnego" należy rozumieć kwestie prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji lub postanowienia albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Zagadnienie wstępne musi wpływać na rozstrzygniecie sprawy, w której toczy się postępowanie "główne", ponadto musi zachodzić bezpośredni związek pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy, będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, a zagadnieniem wstępnym ( wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2013 r. I OSK 2108/11, Lex nr 1336372). Przyjmuje się, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu omawianego przepisu mogą być wyłącznie kwestie prawne, a nie wyjaśnienie okoliczności faktycznych. Dodać również należy, że o zależności pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym przesądza treść przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej, a zależność ta musi być bezpośrednia (por. wyrok NSA z dnia 28 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 1698/07 ). W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że wniesienie prawnie skutecznej skargi do sądu administracyjnego stanowi przeszkodę do wszczęcia w sprawie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego. Pogląd ten podzielił również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 6 marca 2014r. ( II SAB/Lu 704/13 ), wydanego w sprawie bezczynności Wójta Gminy N. w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 11 września 2013r. podnosząc, że postępowanie w sprawie uchylenia decyzji z dnia [...]. powinno zostać zawieszone do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd zaznaczył, że postępowanie nadzwyczajne w sprawie może bowiem okazać się bezprzedmiotowe i jako takie podlegać umorzeniu. Na mocy art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zmianami ) wyrażona w ten sposób ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania była dla tego sądu oraz organu wiążąca.
Z powyższych względów podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało oddalić. O wynagrodzeniu adwokata ustanowionego w ramach pomocy prawnej orzeczono na podstawie art. 251 wspomnianej ustawy oraz § 18 ust.1 pkt.1 lit.c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( tekst jedn. Dz. U z 2013r. poz. 461 ).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło