II SA/Lu 787/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie nakazania przedłożenia określonych dokumentów - w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W dniu 11 września 2018 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. znak: [...] nakładające na inwestora obowiązek przedłożenia w terminie do 15 września 2018 r. określonych dokumentów. W skardze, obok zarzutów kwestionujących legalność zaskarżonego postanowienia, skarżący wniósł o jego wstrzymanie. Uzasadniając przedmiotowy wniosek, skarżący podniósł, że nie jest możliwe przeprowadzenie kontroli przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zaskarżonego postanowienia w terminie wcześniejszym niż termin zakreślony w postanowieniu do przedłożenia wskazanych dokumentów – tj. 15 września 2018 r. W związku z powyższym, w ocenie wnioskodawcy, wyciągnięcie dla niego konsekwencji z niewykonania postanowienia w zakreślonym terminie świadczyłoby o pozorności kontroli sądowo-administracyjnej i godziłoby w podstawowe zasady postępowania sądowo-administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) dalej jako "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie( art. 61 § 3 p.p.s.a.). Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zamknięty. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Uwzględnienie wniosku strony o wstrzymanie wykonania aktu musi być umotywowane szczególnymi względami, pozwalającymi na odstąpienie od zasady wykonalności ostatecznych decyzji (lub postanowień) administracyjnych. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Stwierdzić należy, że skarżący, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wykazał zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W skardze strona ograniczyła się do zakwestionowania prawidłowości zaskarżonego postanowienia, a także wydania oceny, że kontrola zaskarżonego postanowienia będzie "pozorna" w przypadku jego wykonania. W przekonaniu Sądu, argumenty przedstawione przez stronę nie przemawiają za wstrzymaniem wykonania przedmiotowego postanowienia. Skarżący nie przedstawił konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Należy wskazać, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, Sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem tego rozstrzygnięcia oraz innych aktów wydanych w toku postępowania przed organami administracji. Do stwierdzenia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam fakt wskazania przez skarżącego nieprawidłowości przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia. Merytoryczne zarzuty dotyczące prawidłowości przeprowadzonego postępowania administracyjnego nie stanowią przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu. Zasadność rozstrzygnięć wydawanych w trakcie postępowania przed organami administracji będzie przedmiotem oceny dopiero w toku rozpoznawania wniesionej skargi. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.