II SA/Lu 788/19
PostanowienieWSA w Lublinie2020-01-15
Skład orzekający: sędzia WSA Jacek Czaja
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ pierwszej instancji (Wójt Gminy) jest legitymowany do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu odwoławczego (Samorządowego Kolegium Odwoławczego) uchylające postanowienie organu pierwszej instancji?Ratio decidendi
Organ pierwszej instancji nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu odwoławczego, ponieważ nie posiada własnego interesu prawnego w rozumieniu przepisów prawa materialnego. Interes prawny skarżącego musi być związany z jego indywidualnymi prawami lub obowiązkami, a organ gminy orzekający w indywidualnych sprawach administracyjnych nie może być stroną postępowania sądowoadministracyjnego w tej roli.Stan faktyczny
Spółka wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO), które utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Następnie SKO, w trybie autokontroli, uchyliło własne postanowienie oraz postanowienie organu pierwszej instancji. Wójt Gminy (organ pierwszej instancji) wniósł skargę na postanowienie SKO uchylające postanowienia. SKO wniosło o odrzucenie skargi Wójta, podnosząc brak jego legitymacji.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę Wójta Gminy i zwrócono mu uiszczoną kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
15 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu 15 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] r., znak: [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić Wójtowi Gminy kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Postanowieniem z [...] września 2019 r., znak: [...], W. N. zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia pod nazwą: "Kopalnia piasku [...] dz. [...], [...] Obręb O. gm. [...]" do czasu wyznaczenia przez Sąd Rejonowy L.-W. z siedzibą w Ś. kuratora spadku po zmarłych stronach postępowania.
Postanowieniem z [...] września 2019 r., znak: [...], wydanym po rozpoznaniu zażalenia [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, P. I., K. K.. W. K., A. R.. A. G., E. i Z. S. i W. F., Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
Spółka [...] wniosła skargę na to postanowienie.
Postanowieniem za [...] listopada 2019 r., znak: [...]/SD/2019, wydanym w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w zw. art. 74 ust. 3a, ust. 3c i ust. 3f ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2018 r. poz. 2081) Kolegium: 1) uchyliło postanowienie własne z [...] września 2019 r., znak: [...] oraz 2) uchyliło postanowienie W. N. z [...] września 2019 r., znak: [...]
Skargę na postanowienie z [...] listopada 2019 r. wniósł W. N., żądając jego uchylenia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, podnosząc, że organ pierwszej instancji nie jest legitymowany do wniesienia skargi na postanowienie organu odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest zasadniczo ten, kto ma w tym interes prawny.
Podstawę legitymacji procesowej strony stanowi przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Istotą interesu prawnego jest zatem jego związek z konkretną normą prawa materialnego – taką, z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje.
Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że podmiot ten działa bezpośrednio, we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. Kryterium "interesu prawnego" ma zatem charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego a kwestionowanym w skardze aktem lub czynnością organu administracji.
Skoro zatem skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł Wójt Gminy N. , który orzekał w sprawie administracyjnej dotyczącej uprawnienia konkretnego podmiotu stosunku administracyjnoprawnego, to nie ulega wątpliwości, że nie ma w tej sprawie żadnego własnego interesu prawnego.
Powierzenie organom gminy orzekania w indywidualnych sprawach w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość składania przez te organy skarg do sądu administracyjnego na decyzje oraz postanowienia wydane w tych sprawach przez organ odwoławczy (m. in. uchwały NSA: z 9 października 2000 r., OPK 14/00, ONSA 2001/1/17; z 19 maja 2003 r., OPS 1/03, ONSA 2003/4/115; z 16 lutego 2016 r., ONSAiWSA 2016/4/54; wyrok NSA z 29 listopada 2005 r., FSK 2631/04, CBOSA).
Organ pierwszej instancji nie jest zatem legitymowany do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wydaną na skutek rozpatrzenia odwołania strony, a w konsekwencji również na postanowienia organu odwoławczego wydane w toku postępowania drugoinstancyjnego.
Oczywisty brak legitymacji skargowej podmiotu wnoszącego skargę obliguje Sąd do jej odrzucenia jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkrt 6 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.
Wobec odrzucenia skargi, należało, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło