II SA/Lu 788/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski Asesor sądowy Marcin Małek Protokolant Referent Natalia Kondraciuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2021 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania Związku Komunalnego Gmin w B. , utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] r., znak: [...] Burmistrza Miasta B. w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na "Rozbudowie zakładu przetwórstwa owoców o halę produkcyjną z częścią socjalną, halę produkcji liofilizatów, 3 hale namiotowe na opakowania i magazyn owoców mrożonych w miejscowości B., działki o nr ewid. [...], [...], [...] i [...]". Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w sprawie, której stan faktyczny przedstawia się następująco: Decyzją z dnia [...] r. Burmistrza Miasta B. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na "Rozbudowie zakładu przetwórstwa owoców o halę produkcyjną z częścią socjalną, halę produkcji liofilizatów, 3 hale namiotowe na opakowania i magazyn owoców mrożonych w miejscowości B., działki o nr ewid. [...], [...], [...] i [...]". Organ uznał, że z uwagi na skalę i charakter planowanego przedsięwzięcia oraz zaproponowane rozwiązania, jego oddziaływanie na etapie realizacji i eksploatacji nie doprowadzi do pogorszenia stanu środowiska. W wyniku odwołania wniesionego przez Związek Komunalny Gmin w B. w sprawie orzekało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie o stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Kolegium wskazało, że planowane przedsięwzięcie zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 52 lit. b, 92 i 98 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko zaliczone zostało do obiektów mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko jako polegające na realizacji zabudowy przemysłowej, w tym zabudowy systemami fotowoltaicznymi, lub magazynowej, wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 1 ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a, tj. 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy. Jak zaznaczył organ przy realizacji wszystkich rodzajów przedsięwzięć wymienionych w § 3 Rozporządzenia sporządzenie raportu o ich oddziaływaniu na środowisko ma charakter fakultatywny i zależy od przeprowadzonej analizy wstępnej planowanego przedsięwzięcia. Planowane przedsięwzięcie nie jest aktualnie inwestycją, dla której z kolei sporządzenie raportu byłoby zawsze obligatoryjne, gdyż nie mamy do czynienia z przedsięwzięciem wymienionym w § 2 Rozporządzenia. Organ wyjaśnił, że analiza zasadności nałożenia na wnioskodawcę sporządzenia raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko, nawet o charakterze fakultatywnym, następuje poprzez ocenę rodzaju charakterystyki przedsięwzięcia na podstawie materiałów złożonych wraz z wnioskiem podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Materiał ten obejmuje przede wszystkim, zgodnie z przepisem art. 74 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, kartę informacyjną przedsięwzięcia, która jest podstawowym elementem, na podstawie którego można stwierdzić konieczność lub brak potrzeby przeprowadzenia oceny planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Jak stwierdziło Kolegium zakres postępowania przeprowadzonego przez organ I instancji wyznaczał wniosek z dnia 5 października 2016 r., w którym inwestor [...] Sp. z o.o., [...] Sp. z o.o. oraz [...] Sp. z o.o., wnieśli o wydanie decyzji środowiskowej dotyczącej rozbudowy zakładu przetwórstwa owoców o halę produkcyjną z częścią socjalną, halę produkcji liofilizatów, 3 hale namiotowe na opakowania i magazyn owoców mrożonych w miejscowości B., działki o nr ewid. [...], [...], [...] i [...], przy czym ze postępowanie w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko normują przepisy ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko oraz akty wykonawcze. W tym kontekście Kolegium stwierdziło, że przeprowadzenie takiego postępowania jest możliwe tak dla inwestycji planowanych, jak i zabudowy już zrealizowanej. Kolegium podkreśliło, że mając na uwadze konieczność oceny charakteru i rodzaju planowanego przedsięwzięcia organ I instancji, wykonując dyspozycję przepisu art. 63 ust. 2 w zw. z 64 ust. 1 pkt 1 i 2 cyt. ustawy, wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. o wydanie opinii w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Ostatecznie, po kilku uzupełnieniach elementów wniosku istotnych dla oceny przedsięwzięcia, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. w opinii z dnia [...] stycznia 2017 r. stwierdził, iż dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Z kolei Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L. w opinii z dnia [...] marca 2017 r. stwierdził także, że nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W ocenie Kolegium analiza opinii dokonana przez organ I instancji nie budzi wątpliwości, a wydane na ich podstawie postanowienie z dnia [...] r. w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny planowanego przedsięwzięcia na środowisko jest prawidłowe. Biorąc pod uwagę rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, jego usytuowanie oraz rodzaj i skalę możliwego oddziaływania, zgodnie z art. 63 ust. 2 ustawy dla ww. przedsięwzięcia nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Jak stwierdził organ odwoławczy z treści wydanych przez organ I instancji aktów administracyjnych wynika, że na podstawie informacji przedstawionej przez wnioskodawcę analizowano: skalę inwestycji, usytuowanie, charakter, zakres robót związanych z planowaną inwestycją, czas trwania oraz emisję i uciążliwości związane z eksploatacją przedsięwzięcia. Planowane przedsięwzięcie polegać będzie na rozbudowie zakładu przetwórstwa owoców o halę produkcyjną z częścią socjalną, halę produkcji liofilizatów, 3 hale namiotowe na opakowania, magazyn owoców mrożonych w miejscowości B.. Zakład przetwórstwa owoców zlokalizowany jest na terenie działek o nr ewid.: [...], [...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...], [...] w B.. Rozbudowa zakładu planowana jest na terenie działek o nr ewid.: [...], [...], [...] i [...]. Łączna powierzchnia działek objętych inwestycją wynosi 3,6161 ha. Obecnie zakład [...] Sp. z o.o. w B. produkuje mrożone owoce w technologii szybkiego zamrażania (IQF). Świeże surowce (truskawka, malina, jagoda, porzeczka czarna, porzeczka czerwona, rabarbar, aronia, agrest, wiśnia) dostarczone do zakładu poddawane są wstępnemu przygotowaniu poprzez schładzanie, mycie selekcje jakościową, a następnie owoce są domrażane w komorach składowych. Z komór, owoce są przewożone do pomieszczeń, gdzie prowadzony jest proces ich przerobu, który polega na ich sortowaniu, czyszczeniu mechaniczny (powietrzem) i pakowaniu w worki chłodnicze (25 kg), kartony (10 kg) lub mniejsze opakowania (worki foliowe o pojemności 0,25 kg). Tak przygotowane owoce są przewożone do komór chłodniczych (składowych - temp. - 24 - 25° C), a następnie wysyłane samochodami typu chłodnia do odbiorców. Roczna wielkość produkcji wynosi ok. 14 000 Mg. Rozbudowa Zakładu wiąże się ze wzrostem wielkości produkcji i wprowadzeniem nowych asortymentów oraz jego rozwojem. Planowane jest zwiększenie wielkości produkcji do poziomu ok. 25 000 Mg na rok. Zakład funkcjonuje przez 12 miesięcy w roku. W sezonie zbioru owoców (od 15 maja do 1 października) pracuje 7 dni w tygodniu na 3 zmiany z obsadą 180 pracowników, natomiast w sezonie sortowania i dystrybucji (od 1 października do 15 maja) działa 5 dni w tygodniu na 2 zmiany z obsadą 90 pracowników z miesięczną przerwą, podczas której następuje przestój 3/4 produkcji. Planowany wzrost produkcji nie zmieni czasu funkcjonowania zakładu, nastąpi natomiast wzrost zatrudnienia pracowników w sezonie zbioru owoców o 65 osób. Planowana inwestycja będzie realizowana na działkach o nr ewid. [...], [...], [...] i [...]. W ramach realizacji planowanej rozbudowy zakładu przetwórstwa owoców na działce nr [...] zostanie wybudowana hala produkcyjna z częścią socjalną, na działce nr [...] hala produkcji liofilizatów z kotłownią, na działce nr [...] budynek służący do magazynowania owoców mrożonych, natomiast na działce nr [...] zostaną wybudowane 3 hale namiotowe na opakowania (skrzynki, palety). Realizacja przedsięwzięcia obejmie ponadto utwardzenie placów manewrowych, budowa zbiornika przeciwpożarowego ze studzienką ssawną, wykonanie przyłączy energetycznych. Jak wynika z karty informacyjne wykonana zostanie również rozbiórka części placu na terenie działki nr [...]. Zdaniem Kolegium planowane przedsięwzięcie jest zgodne z postanowieniami prawa miejscowego. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy B. przedsięwzięcie będzie zlokalizowane w obszarze (działki nr [...], [...], [...]) oznaczonych symbolami: 1. Ośrodki obsługi rolnictwa (RPU) z podstawowym przeznaczeniem pod obiekty związane z obsługą produkcji rolnej i usługami dla rolnictwa ([...], [...]); 2. Przemysł, składy (PS) z podstawowym przeznaczeniem pod obiekty związane z przemysłem, bazami budownictwa, składowaniem towarów itp. ([...], [...]); 3. Drogi i ulice dojazdowe (KD) ([...], [...], [...]); 4. Drogi zbiorcze (KZ) ([...] Kolegium wskazało, że na etapie realizacji oddziaływanie na lokalny klimat akustyczny będzie spowodowane budową planowanych obiektów i dostarczaniem urządzeń wyposażenia. Emisja zanieczyszczeń do powietrza na etapie realizacji przedsięwzięcia wynikać będą głównie z emisji pyłów powstających podczas prac ziemnych i konstrukcyjnych, przemieszczania się mas ziemnych i transportu materiałów pylistych, spalania paliw w środkach transportu oraz pracy maszyn budowlanych. Emisje te będą miały charakter krótkotrwały, lokalny i niekumulujący się w środowisku oraz ustąpią wraz z zakończeniem prac budowlanych. Na etapie eksploatacji źródłem emisji zanieczyszczeń do powietrza będzie instalacja amoniakalna oraz pojazdy poruszające się po terenie planowanego przedsięwzięcia. Obecnie w zakładzie znajduje się 1 zbiornik POĆ o pojemności 16 m3 na amoniak i 1 zbiornik ZL o pojemności 2 m3 na opary amoniaku. W związku z budową nowych obiektów nie planuje się zwiększenia ilości amoniaku na terenie Zakładu. W nowo projektowanych obiektach jako czynnik chłodniczy będzie wykorzystywany freon E 440. Ogrzewanie pomieszczeń socjalno-biurowych, a także w celu ogrzania wody użytkowej będzie realizowane z przyłącza elektrycznego oraz ciepłem z odzysku ze sprężarek. Do liofilizacji także zostanie wykorzystane ogrzewanie elektryczne, w związku z czym nie nastąpi emisja zanieczyszczeń wprowadzanych do powietrza atmosferycznego. Kolegium podzieliło przy tym stanowisko organu I instancji, iż po przeanalizowaniu wpływu inwestycji na jakość powietrza funkcjonowanie przedmiotowej inwestycji nie będzie powodować przekroczeń standardów jakości powietrza poza granicami działek, do których inwestor posiada tytuł prawny, w związku z czym zostaną dotrzymane wymagania w zakresie ochrony powietrza określone w przepisach prawa. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że gospodarka odpadami została zaplanowana i będzie realizowana zgodnie z obowiązującymi przepisami, zaś właściwa gospodarka odpadami na terenie inwestycji, przy zachowaniu wszystkich wymagań, nie będzie stanowiła negatywnego oddziaływania na środowisko. Podkreślono także, że planowane przedsięwzięcie zlokalizowane będzie poza obszarami podlegającymi ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody, w tym poza obszarami sieci Natura 2000. Najbliżej względem planowanego przedsięwzięcia położony jest C. Obszar Chronionego Krajobrazu, zlokalizowany w odległości ponad około 2,8 km, C. Obszar Chronionego Krajobrazu oddalony ok 12,2 km, obszary Natura 2000: "[...]" (PLB 060069) oddalony jest ok. 3,5 km, "O. L."(PLH 060054) oddalony ok. 13,5 km oraz "K. " (PLH 060063) oddalony ok. 13,7 km od terenu inwestycji. Z uwagi na charakter inwestycji oraz usytuowanie w znacznym oddaleniu od obszarów chronionych, nie nastąpią negatywne oddziaływania na przedmioty ochrony w/w obszarów. Przedsięwzięcie nie spowoduje ubytku ani pogorszenia siedlisk przyrodniczych oraz siedlisk gatunków roślin i zwierząt będących przedmiotem ochrony na obszarach Natura 2000. Zakres prac nie wpłynie negatywnie na zachowanie integralności obszaru oraz na spójność sieci. Planowane przedsięwzięcie nie będzie powodowało oddziaływań, które mogą wywołać efekt skumulowany na obszarach Natura 2000. W obszarze realizacji przedsięwzięcia nie stwierdzono występowania roślin, grzybów a także zwierząt gatunków podlegających ochronie prawnej. Realizacja inwestycji nie koliduje z ciekami wodnymi, nie wymaga ingerencji w cenne siedliska przyrodnicze oraz nie koliduje ze szlakami migracyjnymi zwierząt. Realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia nie wpłynie na funkcjonalną łączność oraz przemieszczanie się roślin i zwierząt pomiędzy siedliskami w ramach korytarza ekologicznego, a zarazem nie wpłynie na bioróżnorodność pomiędzy ekosystemami. Planowane przedsięwzięcie położone będzie poza obszarami leśnymi, obszarami o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne. Z karty informacyjnej wynika również, że przy prawidłowo prowadzonych pracach budowlanych, zgodnie z przepisami BHP, ppoż., a także planem BIOZ nie wystąpi ryzyko katastrofy budowlanej. Z kolei wskazać należy, iż samo ryzyko wystąpienia katastrofy naturalnej w rejonie inwestycji jest niskie. W uzasadnieniu decyzji zauważono także, że w związku z funkcjonowaniem przedsięwzięcia nie przewiduje się zmiany warunków klimatycznych ani jego negatywnego wpływu na klimat. Przedsięwzięcie usytuowane będzie w znacznej odległości od granic państwa, nie nastąpi zatem jego oddziaływanie transgraniczne. Końcowo Kolegium jeszcze raz podkreśliło, że po przeprowadzeniu analizy zebranego materiału dowodowego oraz dokonaniu oceny wpływu inwestycji na środowisko podzielić należy stanowisko co do tego, że przeprowadzenie oceny oddziaływania nie jest konieczne. Decyzja Samorządowe Kolegium Odwoławcze została zaskarżona przez A. W. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w L.. Wnosząc o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji zarzucono, że jej rozstrzygnięcie wymaga ponownego postępowania wyjaśniającego w znacznej części. W uzasadnieniu skargi wskazano, że już ze wstępnej analizy materiału dowodowego wynika, że planowana inwestycja będzie oddziaływała na środowisko naturalne w sposób negatywny, co obliguje organ administracji publicznej do nałożenia na inwestora w związku sporządzenia raportu jej oddziaływania na środowisko. Wniosek taki wynika z charakteru planowanej inwestycji, która ma polegać na "Rozbudowie przetwórstwa owoców". Poprzez rozbudowę należy rozumieć rodzaj, w wyniku, którego powstaje nowa część istniejącego już obiektu mego. W wyniku przeprowadzenia rozbudowy pewnego obiektu budowlanego, zwiększa się jego powierzchnia zabudowy. Ustanowienie rozbudowy jako rodzaju budowy dokonane jest w Prawie budowlanym, w art 3 pkt 6 tej ustawy. Nie ulega wątpliwości, że planowana rozbudowa dotyczy istniejącego obiektu jakim jest zakład produkcyjny [...] położony w B., w wyniku, której zwiększy się jego powierzchnia zabudowy. W tej sytuacji nie mamy do czynienia z inwestycją, powstającą samodzielnie lecz z inwestycją powiązaną technologicznie z już istniejącym zakładem produkcyjnym, która ma stanowić jego integralną część. W wyniku planowanej rozbudowy zwiększy się powierzchnia zabudowy tego istniejącego już zakładu. W tej sytuacji rozpatrywanie przez organy administracji "Rozbudowy zakładu przetwórstwa owoców" z pominięciem już istniejącego zakładu jest niewłaściwe, gdyż zawęziło przedmiot postępowania tylko do planowanej inwestycji z pominięciem faktu, że ma dna stanowić część już istniejącego zakładu. Rozpatrując przedmiotową sprawę organy administracji ograniczyły przedmiot postępowania wyłącznie do planowanej rozbudowy w oderwaniu od istniejącego zakładu. Fakt, że planowana inwestycja ma polegać na rozbudowie już istniejącego zakładu produkcyjnego ma kluczowe znaczenie w sprawie, gdyż oba te obiekty budowlane mają finalnie stanowić spójną całość, Niemożliwe będzie funkcjonowanie planowanej inwestycji w oderwaniu od istniejącego zakładu. Oba będą stanowiły całość. W trakcie postępowania wskazano, [...] Sp. z o.o. Zakład Produkcyjny w B., przy ul. [...] w swojej dotychczasowej działalności gospodarczej nie stosuje się do przepisów ochrony środowiska. Dla przykładu z ww. zakładu odprowadzane były ścieki poprodukcyjne do środowiska naturalnego, za co WIOS L. ukarał prezesa spółki mandatem karnym. Do chwili obecnej problem ścieków nie został rozwiązany gdyż nie wszystkie obiekty budowlane zakładu podłączone są sieci kanalizacyjnej. W trakcie postępowania wskazano również szereg innych nieprawidłowości związanych z funkcjonowaniem już istniejącego zakładu, które miały wpływ środowisko naturalne a w konsekwencji na planowana rozbudowę takimi jak niegodność niektórych obiektów budowlanych z planem podarowania przestrzennego Gminy B.. Z tych powodów planowana rozbudowa będzie w sposób negatywny oddziaływać na środowisko naturalne. W przedmiotowej sprawie planowaną rozbudowę zakładu należy rozpatrywać łącznie z już istniejącym zakładem z powodów o których wspomniałem powyżej. Decyzja Burmistrza B. i utrzymująca ją w mocy decyzja SKO w L. miałyby uzasadnienie gdyby dotyczyły budowy a nie rozbudowy. Przedmiotowa rozbudowa będzie więc polegać na powiększeniu czegoś, co już funkcjonuje ze szkodą dla środowiska. Tyma samym skarżone decyzja sankcjonują łamanie prawa ochrony środowiska przez wnioskodawców. Konkludując w mojej ocenie organy administracji zawęziły przedmiot postępowania, w związku z czym doszły do nieprawidłowych wniosków skutkiem czego było wydanie skarżonych decyzji, Konieczne jest ponowne przeprowadzenie postępowania z uwagi na potrzebę precyzyjnego określenia zakresu i przedmiotu postępowania. Jak wywodzono w skardze w uzasadnieniu skarżonej decyzji SKO w L. stwierdza, że "w ramach realizacji planowanej rozbudowy zakładu przetwórstwa owoców na działce nr [...] zostanie wybudowana hala produkcyjna z częścią socjalną, na działce nr [...] hala produkcji liofolizatów z kotłownią, na działce nr [...] budynek służący do magazynowania owoców, mrożonych, natomiast na działce nr [...] zostaną wybudowane 3 hale namiotowe na opakowania (skrzynki, palet) ". Takie stwierdzenie zgodne z prawdą, gdyż informacje takie nie zostały zawarte w treści zaskarżonych decyzji. W decyzji Burmistrza B. w sposób ogólnikowy wymieniono na których planowana jest rozbudowa zakładu, nie przypisując do konkretnej konkretnego przedsięwzięcia. W tej sytuacji nie wiadomo, na której ewidencyjnej działce przypisane jest konkretne przedsięwzięcie. Informacje te wynikają dopiero z analizy akt sprawy, a nie treści samej decyzji. Brak precyzyjności może spowodować dowolność przy realizacji rozbudowy, Wnioskodawca może w sposób dowolny realizować przedsięwzięcia na różnych działkach. Decyzja w tym zakresie jest nieprecyzyjna, zawiera szereg niedomówień i możliwość różnej interpretacji. Rzeczą organu wydającego decyzję jest ustalenie konkretnych obowiązków i uprawnień. Niedopuszczalne jest przerzucanie na adresata decyzji konieczności odczytywania tych obowiązków z treści materiału dowodowego. Właśnie z taką sytuacja mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, która może skutkować niewykonalności decyzji. Okoliczność ta była podnoszona w do SKO w L. jednak organ II instancji nie odniósł się do tej kwestii stwierdzając niezgodnie z prawdą, że konkretnym działkom ewidencyjnym przypisano konkretne inwestycje. Kwestia ta ma istotne znacznie, gdyż na działce nr [...] nie mogą być posadowione obiekty związane z produkcją spożywczą, do której zalicza się planowane przez wnioskujące spółki, obiekty przetwórstwa owoców i warzyw. Wynika to z faktu, ze działka nr ewid.[...] graniczy z działką nr [...] na której wybudowane są dwie płyty obornikowe służące do składowania i przechowywania nawozu naturalnego - obornika. Zgodnie z prawem odległość obiektów spożywczych od płyt gnojowych musi wynosić co najmniej 50 m sformowałem Burmistrza B. - pismo w aktach sprawy. Moich zastrzeżeń i uwag organ I instancji nie przesłał do [...] w L. i [...] L., co miało niewątpliwy wpływ na wydane przez nie opinie o braku potrzeby sporządzenia oddziaływania na środowisko planowanych inwestycji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia z dnia 15 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Lu [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W wyniku skargi kasacyjnej wniesionej przez A. W. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2021 r., sygn. akt III OSK [...] uchylił wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. Rozpoznając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) sąd kontroluje zaskarżone akty pod względem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, lecz granicami danej sprawy - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej jako: "p.p.s.a."). Sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, biorąc pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, nawet jeżeli nie zostały podniesione w skardze. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, jej zgodność z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uchylenie decyzji następuje w szczególności w przypadku, gdy zaskarżony akt narusza przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana bez naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozstrzygając w sprawie organ nie naruszył także przepisów prawa materialnego. Organ administracji dokonał także właściwej wykładni przepisów prawa materialnego, jak też prawidłowo zastosował normy prawne do ustalonego w sprawie stanu faktycznego. W myśl przepisu art. 7 k.p.a., organ administracji podejmuje wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, zaś zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a., obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przez rozpatrzenie całego materiału dowodowego należy rozumieć uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu, jak i uwzględnienie wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzeniu poszczególnych dowodów, a mających znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności. Ocena dowodów powinna być dokonana na podstawie całego zebranego materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.). Organ administracyjny jest więc zobowiązany na podstawie przytoczonych przepisów do podjęcia wszelkich niezbędnych czynności proceduralnych w celu zebrania pełnego materiału dowodowego, dopiero bowiem wówczas może ocenić, czy dana okoliczność została wyjaśniona i udowodniona. W rozpoznawanej sprawie organ administracji nie naruszył wskazanych reguł postępowania. Organ uwzględnił cały materiał dowodowy, rozważył go i poddał ocenie, zgodnie z regułami wynikającymi z przepisów art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ wziął pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne i dowody zgromadzone w aktach sprawy, w tym także te odnoszące się rodzaju, charakterystyki i rozmiaru planowanego przedsięwzięcia oraz jego oddziaływania na środowisko. Już w tym miejscu należy podkreślić, że ustalenia faktyczne poczynione przez organy administracji znajdują potwierdzenie w niewadliwie zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, wobec czego materiał ten należało uznać za wystarczający do podjęcia prawidłowej i zgodnej z prawem decyzji w przedmiocie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Organ nie naruszył także dyspozycji art. 6 k.p.a. Zasada legalizmu (praworządności) oznacza, że organ musi działać na podstawie i w granicach prawa. W sprawie organ działał na podstawie przepisów obowiązującego prawa. Brak jest również podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy rozstrzygnięcie w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na "Rozbudowie zakładu przetwórstwa owoców o halę produkcyjną z częścią socjalną, halę produkcji liofilizatów, 3 hale namiotowe na opakowania i magazyn owoców mrożonych w miejscowości B., działki o nr ewid. [...], [...], [...]". Prawnomaterialną podstawę decyzji stanowiły unormowania ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity Dz.U. z 2021 r., poz. 247 ze zm. - dalej jako: "u.i.o.ś." lub "ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku") oraz przepisy wykonawcze, w tym rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r., poz. 71). Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii formalnych wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny uchylając wyrok poprzednio wydany w sprawie wskazał na konieczność dokonania oceny kwestii legitymacji procesowej skarżącego, która będzie przedmiotem oceny Sadu I instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy. W wykonaniu powyższego wskazania co do dalszego postępowania stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy skarżący jest właścicielem działki nr [...] (zbiór danych bazy EGiB i mapa na k.144 i 155 akt administracyjnych), a więc nieruchomości graniczącej z kilku stron bezpośrednio z terenem, na którym zlokalizowane jest planowane przedsięwzięcie na działkach oznaczonych w ewidencji gruntów [...], [...], [...] oraz terenem całego zakładu przetwórstwa owoców, w tym także bezpośrednio graniczącej z działką, na której ma być realizowany jeden z obiektów wznoszonych w ramach planowanej rozbudowy zakładu przetwórstwa owoców (działka nr [...] - budynek służący do magazynowania owoców), to posiada on interes prawny w zaskarżeniu decyzji w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Przechodząc do kwestii merytorycznych wskazać należy, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, a więc tzw. decyzja środowiskowa określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane zarówno do planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, jak także do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (art. 71 ust. 2 u.i.o.ś.). O ile w przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko przeprowadzenie przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest obligatoryjne to w odniesieniu do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko będzie konieczne tylko wtedy, gdy obowiązek taki zostanie stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 (art. 59 ust. 1 pkt 2 u.i.o.ś.). Skoro przedmiotowe przedsięwzięcie zaliczone zostało do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko to potrzeby przeprowadzenie tego rodzaju nieobligatoryjnej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dokonuje się w ramach postępowania, w którym wydana została zaskarżona decyzja. Kryteria, które należy uwzględnić przy stwierdzaniu obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa art. 63 ust. 1 u.i.o.ś. Wbrew odmiennym zarzutom skargi stwierdzić należy, że orzekające w sprawie organy uwzględniły powyższe kryteria albowiem dokonując oceny potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko uwzględniły rodzaj i charakterystykę planowanego przedsięwzięcia, jego skalę i wielkości, usytuowanie przedsięwzięcia, możliwe zagrożenia dla środowiska oraz rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. W szczególności zaś przy rozstrzyganiu o obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania organy uwzględniły powiązanie planowanego przedsięwzięcia z działalnością już prowadzoną na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia i wynikające z tego zwiększenie łącznego oddziaływania tych przedsięwzięć na środowisko. Nie ma więc racji skarżący zarzucając, że orzekając o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, organy nie wzięły pod uwagę tego, że planowane przedsięwzięcia polega na rozbudowie już istniejącego zakładu przetwórstwa owoców, odnosząc się jedynie do planowanej rozbudowy w oderwaniu od istniejącego zakładu. Z uzasadnia zaskarżonej decyzji jasno wynika, że orzekając w sprawie, organy dostrzegały to, iż planowane przedsięwzięcia dotyczy już istniejącego i prowadzącego działalność zakładu przetwórstwa owoców. Wprost bowiem w uzasadnieniu decyzji stwierdzano, że postępowanie dotyczy rozbudowy zakładu przetwórstwa owoców o halę produkcyjną z częścią socjalną, halę produkcji liofilizatów, 3 hale namiotowe na opakowania i magazyn owoców mrożonych w miejscowości B., na działkach oznaczonych w ewidencji gruntów nr [...], [...], [...]. Organy nie tylko więc uwzględniły istotę planowanego przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie dotychczasowego zakładu, ale także uwzględniły rodzaj i zakres planowanej rozbudowy dotyczącej nowej hali produkcyjnej z częścią socjalną, hali produkcji liofilizatów i trzech hal namiotowych. Organy miały także na uwadze to, że w związku z rozbudową zakładu zwiększy się także rozmiar całego przedsięwzięcia, w tym także wielkość produkcji i zatrudnienia. W uzasadnieniu decyzji wprost wskazano m.in., że roczna wielkość produkcji wynosi ok. 14000 Mg, a rozbudowa zakładu wiąże się ze wzrostem wielkości produkcji i wprowadzeniem nowych asortymentów oraz jego rozwojem. Planowane jest zwiększenie wielkości produkcji do poziomu ok. 25000 Mg na rok. Analizując inne aspekty funkcjonowania zakładu organ wprost także stwierdził, że planowany wzrost produkcji nie zmieni czasu funkcjonowania zakładu, nastąpi natomiast wzrost zatrudnienia pracowników w sezonie zbioru owoców o 65 osób. Rozstrzygając w sprawie organ uwzględnił zatem powiązanie planowanego przedsięwzięcia z działalnością już prowadzoną na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia i związane z tym zwiększenie łącznego oddziaływania tych przedsięwzięć na środowisko. Jak trafnie wskazał to organ analiza zasadności nałożenia na wnioskodawcę obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko, nawet o charakterze fakultatywnym, następuje poprzez ocenę rodzaju charakterystyki przedsięwzięcia na podstawie materiałów złożonych wraz z wnioskiem podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Materiał ten obejmuje przede wszystkim kartę informacyjną przedsięwzięcia, która jest podstawowym elementem, na podstawie którego można stwierdzić konieczność lub brak potrzeby przeprowadzenia oceny planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Z taką oceną w pełni koresponduje stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku wydanym w sprawie zarzucił, że Sąd I instancji nie dokonał prawidłowej oceny akt sprawy w kwestii kumulowania się przedsięwzięć i przede wszystkim nie dokonał w tym zakresie analizy kluczowego dokumentu, jakim jest karta informacyjna przedsięwzięcia oraz sporządzone na jej podstawie opinie organów wyspecjalizowanych. Zgodnie z art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest zatem wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, co oznacza, że sąd ten wiąże ocena prawna sprawy dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny. Podkreślić przy tym należy, że ocena prawna, o której mowa w art. 190 p.p.s.a., to wyjaśnienie przez Naczelny Sąd Administracyjny istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym wypadku, a więc nie tylko sama wykładnia normy prawnej w ścisłym tego słowa znaczeniu. Wykonując powyższe zobowiązanie stwierdzić należy, że dołączona do wniosku karta informacyjna przedsięwzięcia uwzględnia powiązanie planowanego przedsięwzięcia z działalnością już prowadzoną na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia i wynikające z tego zwiększenie łącznego oddziaływania tych przedsięwzięć na środowisko. Wskazują wprost na to poszczególne zapisy zamieszczone w karcie informacyjnej przedsięwzięcia. W tym kontekście wskazać należy w szczególności na zapisy dotyczące tego, że: - przedsięwzięcie polega na rozbudowie zakładu przetwórstwa owoców o halę produkcyjną z częścią socjalną, halę produkcji liofilizatów z kotłownią, 3 hale namiotowe na opakowania i magazyn owoców mrożonych, - zakład zajmuje obecnie powierzchnię łącznie ok 6 ha, a łączna powierzchnia działek objętych inwestycją wynosi ok 3,6161 ha; oznaczono przy tym działki, na których zlokalizowany jest zakład, jak też na których planowana jest jego rozbudowa, - zdolność produkcyjna zakładu w chwili obecnej wynosi ok. 14000 Mg owoców, po rozbudowie zwiększy się do 25000 Mg, - przedstawiono stan wyposażenia całego zakładu w urządzenia, - inwestycja nie zmieni ogólnego programu użytkowego zakładu i ma ona na celu zwiększenie produkcji, - planowany wzrost produkcji nie zmieni czasu funkcjonowania zakładu, nastąpi natomiast wzrost zatrudnienia pracowników w sezonie zbioru owoców o 65 osób, - przedstawiono dane dotyczące zapotrzebowania na wodę odnośnie stanu istniejącego oraz etapu realizacji przedsięwzięcia i po rozbudowie związane z prawie dwukrotnym zwiększeniem produkcji w wyniku planowanego przedsięwzięcia, - także dane dotyczące emisji zanieczyszczeń do powietrza, hałasu i odpadów odniesiono do stanu realizacji i etapu eksploatacji zrealizowanego przedsięwzięcia. Nadto w załączniku nr [...] do karty informacyjnej przedsięwzięcia na planie zagospodarowania terenu oznaczono nie tylko planowaną rozbudowę, ale teren całego zakładu wraz ze wszystkimi obiektami. Z powyższego wynika, że w karcie informacyjnej przedsięwzięcia przedstawiono informacje o planowanym przedsięwzięciu nie tylko w kontekście samej rozbudowy zakładu, ale również w odniesieniu do funkcjonowania, cech i skali zakładu przetwórstwa owoców już po rozbudowie. Powyższe pozwala na stwierdzenie, że w karcie informacyjnej przedsięwzięcia uwzględniono powiązanie planowanej rozbudowy zakładu z działalnością już prowadzoną na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia i związane z tym zwiększenie łącznego oddziaływania tych przedsięwzięć na środowisko. W identyczny sposób należy ocenić także opinie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L.. Biorąc pod uwagę treść tych opinii oraz to, że wydane one zostały w oparciu o dane zawarte w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, które dotyczyły także przedsięwzięcia już rozbudowanego, wywieść należy wniosek, że opinie te dotyczyły zagadnienia potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia rozumianego jako całość już po rozbudowie zakładu przetwórstwa owoców i związanego z tym zwiększonego oddziaływania rozbudowanego zakładu na środowisko. W szczególności z treści opinii wynika, że organy opiniujące dostrzegały to, że rozbudowa dotyczy już istniejącego zakładu oraz, że w związku z rozbudową dojdzie m.in. do zwiększenia produkcji z czym łączyć się będzie zwiększone oddziaływanie na środowisko. W obu tych opiniach stwierdzono, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Powyższe dodatkowo potwierdza prawidłowość stanowiska zajętego w sprawie przez organy. Za chybione uznać należy także te zarzuty skargi, w których wskazywano, że w decyzji Burmistrza B. w sposób ogólnikowy wymieniono działki, na których planowana jest rozbudowa zakładu, nie przypisując do konkretnej działki konkretnego przedsięwzięcia, co powoduje, że w tej sytuacji nie wiadomo, której ewidencyjnej działce przypisane jest konkretne przedsięwzięcie, zaś informacje te wynikają dopiero z analizy akt sprawy, a nie treści samej decyzji. Przedmiotem prowadzonego postępowania pozostawała kwestia potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W decyzji wydawanej w takiej sprawie rozstrzygnięcie sprowadza się do stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, bądź też do stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzania takiej oceny. Decyzja taka nie ma więc takiego charakteru jak przykładowo decyzja o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego. Decyzja taka nie rozstrzyga w sposób władczy o lokalizacji poszczególnych obiektów budowlanych w ramach planowanego przedsięwzięcia w związku z czym nie istniała potrzeba rozstrzygania tej kwestii w decyzji dotyczącej potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Jak przyznał to sam skarżący okoliczności takie wynikały z dokumentacji złożonej do akt sprawy co pozwalało organom na uwzględnienie wśród całokształtu okoliczności faktycznych ujawnionych w sprawie także tych dotyczących tego na której konkretnej działce ewidencyjnej ma być sytuowany określony obiekt budowlany realizowany w ramach planowanego przedsięwzięcia. Wprost na te okoliczności wskazało w uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze podnosząc, że planowana inwestycja będzie realizowana na działkach o nr ewid. [...], [...], [...], w ramach realizacji planowanej rozbudowy zakładu przetwórstwa owoców na działce nr [...] zostanie wybudowana hala produkcyjna z częścią socjalną, na działce nr [...] hala produkcji liofilizatów z kotłownią, na działce nr [...] budynek służący do magazynowania owoców mrożonych, natomiast na działce nr [...] zostaną wybudowane 3 hale namiotowe na opakowania (skrzynki, palety), jak też wykonana zostanie również rozbiórka części placu na terenie działki nr [...]. Wbrew odmienny zarzutom skargi stwierdzić należy także, że informacje takie przedstawiono również w uzasadnieniu decyzji organu I instancji (s.7 decyzji - k.724 akt administracyjnych). Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostają także zarzuty skargi dotyczące tego, że na działce nr [...] nie mogą być posadowione obiekty związane z produkcją spożywczą, do której zalicza się planowane przez wnioskujące spółki obiekty przetwórstwa owoców i warzyw, a co wynika z faktu, że działka nr ewid.[...] graniczy z działką nr [...] na której wybudowane są dwie płyty obornikowe służące do składowania i przechowywania nawozu naturalnego - obornika, zaś zgodnie z prawem odległość obiektów spożywczych od płyt gnojowych musi wynosić co najmniej 50 m. Tego rodzaju zagadnienia dotyczące zgodności poszczególnych obiektów z przepisami techniczno-budowlanymi podlegać będą rozstrzygnięciu w ramach postępowania dotyczącego udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego (względnie zgłoszenia), a nie postępowania dotyczącego potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Po drugie wskazać należy, że możliwa jest tego rodzaju nieistotna modyfikacja przedsięwzięcia w sposób deklarowany przez inwestora w piśmie z dnia 3 stycznia 2018 r. (k.92 akt sądowych) polegająca na przesunięciu lokalizacji pojedynczego obiektu w obrębie tej samej działki ewidencyjnej, przy jednoczesnym zachowaniu charakterystycznych parametrów obiektu. Nadto wskazać należy, że według twierdzeń inwestora przedstawionych w piśmie z dnia 18 listopada 2021 r. (k.277 akt sądowych) obecnie na działce nr [...] nie ma już żadnych płyt obornikowych, albowiem płyty obornikowe, jak i cała stadnina koni, zostały przez skarżącego zlikwidowane, a nieruchomość wystawiona do sprzedaży. W tej sytuacji, nie znajdując podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.