II SA/Lu 79/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Asesor WSA Wiesława Achrymowicz, Sędzia NSA Krystyna Sidor (spr.), Protokolant Ref.st. Małgorzata Poniatowska Furmaga, po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : odmowy umorzenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r. wydanym na podstawie art. 18, 23 § 1 i § 4 pkt 1 oraz art. 59 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku S.S. o umorzenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego – odmówił umorzenia tego postępowania. W motywach podał, że wnioskodawca powołując się na niewykonalność nałożonego na niego obowiązku wskazywał na swoje subiektywne odczucia w tej kwestii , a nie przedstawił argumentów faktyczno-prawnych. W tej sytuacji organ administracji nie znalazł podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego S.S. wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia jako wydanego z naruszeniem zasad postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o jej oddalenie wskazując jednocześnie, że na skutek zażalenia wniesionego przez S.S. – postanowieniem z dnia [...]. znak [...] na podstawie art. 132 § 1 kpa uchylono postanowienie z dnia [...]. uznając za zasadne podniesione w zażaleniu zarzuty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest uwarunkowane uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one w postępowaniu przed organem administracyjnym. Gdyby ustawa nie przewidywała środka zaskarżenia wówczas wniesienie skargi sądowej musiałoby być poprzedzone wezwaniem właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Takie uregulowania zawarte były w ustawie z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), a obecnie znajdują się w art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270). Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. nie było postanowieniem ostatecznym, gdyż wydane zostało wprawdzie przez organ odwoławczy ale w I instancji na wniosek strony. Tym samym nie przysługiwała od niego skarga sądowa do Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak błędnie pouczono stronę. Niewyczerpanie środków zaskarżenia przez stronę stanowi jedną z przyczyn niedopuszczalności skargi sądowej. Skarga taka podlega odrzuceniu w drodze postanowienia (art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270). Z tych względów i na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji.