II SA/Lu 792/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie zmiany stanu wody na gruncie p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 października 2011 r. skarżąca M. G. została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie 2 odpisów skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 300 zł - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do uczynienia zadość powyższym obowiązkom upłynął w dniu 26 października 2011 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu zarówno wpis od skargi nie został uiszczony, jak i nie uzupełniono braków, do których skarżąca została wezwana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl bowiem przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "ustawa", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata sądowa. Opłatą sądową jest między innymi wpis od skargi (art. 212 § 1 ustawy. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 ustawy). Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 ustawy stanowi, że skarga podlega odrzuceniu również w sytuacji, w której nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi oraz uzupełnienia jej braku formalnego, w tym została pouczona o konsekwencjach niedopełnienia powyższych obowiązków. W wyznaczonym terminie nie uiściła jednak wymaganego wpisu ani nie złożyła odpisów skargi. Niewykonanie tych obowiązków przez skarżącą zobowiązywało Sąd do odrzucenia złożonej przez nią skargi. Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy, orzeczono jak w postanowieniu.