II SA/Lu 792/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a: zwrócić skarżącej K. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem nienależnie uiszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Pełnomocnik skarżącej K. M.– radca prawny M. B. – złożył w dniu 14 maja 2015 r. (data nadania) wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 792/14. Jednocześnie pełnomocnik strony przedłożył potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię potwierdzenia uiszczenia opłaty kancelaryjnej od powyższego wniosku w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył, co następuje: Stosownie do art. 239 § 1 lit. "a" p.p.s.a. strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy społecznej i opieki społecznej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie natomiast z art. 211 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty kancelaryjne. Z uwagi na to, iż przedmiotem zaskarżonej przez K. M. decyzji jest odmowa przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, sprawa niniejsza mieści się w kategorii spraw z zakresu pomocy społecznej. W związku z tym na skarżącej nie ciążył obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Kwota wpłacona na rachunek Sądu w dniu 14 maja 2015 r. jest zatem nienależna i jako taka podlega zwrotowi na podstawie art. 225 p.p.s.a., który stanowi, iż opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.