II SA/Lu 793/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (spr.), Sędzia WSA Jacek Czaja, Asesor WSA Małgorzata Fita, Protokolant Przemysław Gumieniak, po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2004 r. sprawy ze skargi S. J. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby oddala skargę Zaskarżonym rozkazem personalnym Nr [...] z dnia [...] Komendant Wojewódzki Policji po rozpatrzeniu odwołania sierż. szt S. J. od rozkazu personalnego Nr [...] Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] marca 2003r. o zwolnieniu ze służby na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 127 § 2 kpa - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podał, że Komendant Miejski Policji zwolnił sierż. szt. S. J. ze służby na podstawie art. 41 ust.1 pkt 1 oraz art. 43 ust.1 ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990r. (tj. Dz.U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zmianami). Od tej decyzji odwołanie złożył S. J. w części dotyczącej przyznania dodatku służbowego w kwocie 180 zł miesięcznie przez jego podwyższenie uzasadniając je 20 letnim stażem pracy w Policji oraz trudną sytuacją materialną. Rozpatrując odwołanie należało wziąć pod uwagę, że kryteria ustalania wysokości dodatku służbowego określa § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjanta, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat , od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego (Dz.U. Nr 152, poz. 1732). Jego przyznanie i wysokość uzależnione jest od oceny wykonywania przez policjanta obowiązków służbowych ze szczególnym uwzględnieniem ich charakteru, zakresu oraz rodzaju i poziomu posiadanych kwalifikacji zawodowych. Decyzja w tym zakresie ma więc charakter uznaniowy , bowiem zależy od oceny wymienionych okoliczności przez właściwy organ Policji, w tym przypadku przez Komendanta Miejskiego Policji. Z uwagi na fakt, że S. J. z powodu choroby zaprzestał służby z dniem [...] kwietnia 2002 r. i przez 12 miesięcy nie pełnił służby, jego przełożony nie znalazł podstaw do przyznania dodatku służbowego w wyższej wysokości, a zatem odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. Sytuacja materialna oraz staż służby , nie mają natomiast wpływu na przyznanie dodatku służbowego. Na tę decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył S. J. wnosząc o jej uchylenie i przyznanie mu dodatku służbowego w wysokości 300 zł. Komendant Wojewódzki Policji w odpowiedzi na skargę wnosiło jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Z uwag na to, że skarga nie została rozpatrzona przed dniem 1 stycznia 2004r. , po tej dacie podlegała rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - przepisy wprowadzające ustawę o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) - stwierdzić należy, iż nie narusza ona prawa materialnego oraz przepisów postępowania uzasadniających jej uchylenie. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w zakresie wysokości dodatku służbowego stanowiły przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. Nr 152, poz. 1732 ze zmianami). Zgodnie z § 9 ust. 2 ww. rozporządzenia przyznanie dodatku służbowego oraz jego wysokości uzależnia się od oceny wywiązywania się przez policjanta z obowiązków oraz realizacji zadań, ze szczególnym uwzględnieniem ich charakteru i zakresu oraz rodzaju i poziomu posiadanych przez policjanta kwalifikacji zawodowych. Dodatek służbowy w kwocie 180 zł miesięcznie ustalony został rozkazem personalnym z dnia [...] maja 2001r. Komendanta Miejskiego Policji, na podstawie wyników uzyskiwanych przez policjanta sierż. szt. S. J. w służbie przy uwzględnieniu charakteru i zakresu wykonywanych zadań oraz rodzaju i poziomu posiadanych kwalifikacji zawodowych, a jego podstawę stanowiły przepisy obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 grudnia 1998r. (Dz.U. z 1999r. nr 6, poz. 47 ze zmianami). Bezspornym w sprawie jest, że skarżący zaprzestał służby z powodu choroby z dniem [...] kwietnia 2002r. i został zwolniony ze służby po upływie 12 miesięcy od zaprzestania służby z powodu choroby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 i art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (tj. Dz.U. z2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zmianami) rozkazem personalnym Nr [...] Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] marca 2003r . z dniem [...] kwietnia 2003 r., w którym ustalono dodatek służbowy w wysokości 180 zł miesięcznie, a więc w dotychczasowej wysokości w oparciu o rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001r. Decyzja ta została utrzymana w mocy rozkazem personalnym Nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] maja 2003 r. Nie ulega wątpliwości, że decyzja w zakresie wysokości dodatku służbowego wydana w oparciu o § 9 ust. 2 ww. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001r. jest decyzją uznaniową. Ocena prawna takiej decyzji, dokonywana przez sąd administracyjny jest ograniczona do badania jej racjonalności oraz ewentualnego nadużycia zakresu uznania. Nie może być w szczególności przedmiotem kontroli badanie relacji pomiędzy ewentualną obietnicą dodatku w określonej wysokości a dodatkiem faktycznie przyznanym. W sprawie niniejszej brak było podstaw do stwierdzenia przekroczenia przez organy administracyjne granic uznania ani nieprawidłowości powołania jego podstawy prawnej. Z tych wszystkich względów oraz na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) - należało orzec jak w sentencji. .