II SA/Lu 794/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 5 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na dożywianie - w zakresie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia [...]r., nr [...] odmawiającą R. O. przyznania pomocy na dożywianie. Decyzja została doręczona skarżącej w dniu 18 czerwca 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 94 akt adm.). R. O. wniosła skargę na powyższą decyzję w dniu 2 sierpnia 2021 r. (k. 11 akt sądowych), żądając przywrócenia "wszelkich terminów, jakie okażą się niezbędne do załatwienia niniejszej sprawy". W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżąca wskazała, że z powodu ciężkiego stanu zdrowia była w stanie nieświadomości co do doręczenia jej decyzji, a co za tym idzie, ewentualnej potrzeby zapoznania się z nią i terminowego złożenia skargi. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminowi do wniesienia skargi, który upłynął w dniu 18 lipca 2012 r., pozostawiając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do uznania sądu. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 3 września 2012 r. wezwano skarżącą do wyjaśnienia w terminie 7 dni, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi poprzez podanie dokładnej daty, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca nie wskazała daty ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Podniosła jednocześnie, że uchybienie terminu spowodowane było podeszłym wiekiem, chorobami kręgosłupa, licznymi schorzeniami psycho - somatycznymi i związanym z nimi zażywaniem silnych leków przeciwbólowych, w tym narkotycznych, które uniemożliwiają sprawne i świadome działanie (pismo z dnia 21 września 2012 r. - k. 16 – 21 akt adm.). Do pisma skarżąca dołączyła kopie zaświadczeń lekarskich, recept i decyzji wydanych wobec niej w innych sprawach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek R. O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Zgodnie zaś z art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Odmowę przywrócenia R. O. terminu do wniesienia skargi uzasadnia przede wszystkim okoliczność, że skarżąca, wezwana do wskazania daty ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu do jej wniesienia, nie wskazała tej daty w zakreślonym terminie. W piśmie datowanym na 21 września 2012 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie, skarżąca nie wykazała, że zachowała siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Ponadto, gdyby nawet siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie został zachowany, to wniosek ten nie mógłby zostać uwzględniony z uwagi na to, iż skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226; postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., FZ 713/04, LEX nr 302279 oraz postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260). Podnoszone przez skarżącą okoliczności, mające, w jej przekonaniu, usprawiedliwić uchybienie terminu do wniesienia skargi, tj. liczne schorzenia i przyjmowanie lekarstw ograniczających świadomość, nie wskazują na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Należy bowiem mieć na uwadze, że w terminie otwartym do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, tj. w okresie od dnia 18 czerwca 2012 r. do dnia 18 lipca 2012 r., skarżąca podjęła szereg czynności procesowych w innych sprawach toczących się w tutejszym sądzie. W sprawie o sygnaturze akt II SA/Lu 109/12, skarżąca wniosła w dniu 29 czerwca 2012 r. wniosek o ponowne doręczenie wyroku z dnia 27 marca 2012 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia skargą kasacyjną wniesioną w terminie liczonym od dnia ponownego doręczenia. Analogiczne wnioski zostały złożone przez skarżącą w sprawach o sygnaturach akt: II SA/Lu 110/12, II SA/Lu 111/12 i II SA/Lu 113/12. Ponadto w dniu 18 lipca 2012 r. we wszystkich wyżej wymienionych sprawach R. O. wniosła pismo, w którym po raz kolejny zażądała ponownego doręczenia jej wyroków z dnia 27 marca 2012 r. wraz z uzasadnieniami i pouczeniem o możliwości ich zaskarżenia skargą kasacyjną wniesioną w terminie liczonym od dnia ponownego doręczenia. Skoro skarżąca w terminie otwartym do wniesienia skargi w niniejszej sprawie była w stanie dokonywać czynności procesowych w innych sprawach toczących się w tutejszym sądzie, wnosząc o ponowne doręczenie jej orzeczeń wraz z uzasadnieniami i używając przy tym fachowego, prawniczego języka, to nie sposób przyjąć, że nie mogła ze względów zdrowotnych zachować terminu do wniesienia skargi. Trzeba bowiem podkreślić, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (tak m. in. wyrok NSA z dnia 18 kwietnia 2012 r., II FZ 203/12, LEX nr 1137710). Okoliczność składania przez skarżącą R. O. pism procesowych w innych sprawach w terminie otwartym do wniesienia skargi w niniejszej sprawie wyklucza zatem przyjęcie, że wskazywana przez nią przyczyna uchybienia terminu istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Z tych względów, wobec niespełnienia przez skarżącą przesłanek przywrócenia terminu do wniesienia skargi, sąd odmówił skarżącej przywrócenia tego terminu na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w sentencji.