II SA/Lu 796/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Ś. i Z. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary z tytułu stwierdzenia niezgodności obiektu budowlanego z projektem budowlanym - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. S. Ś. i Z. Ś. złożyli do Sądu skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary z tytułu stwierdzenia niezgodności obiektu budowlanego z projektem budowlanym. Jednocześnie wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu, czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Skarżący nie wskazali żadnych okoliczności świadczących, że wykonanie zaskarżonego postanowienia wymierzającego im karę w wysokości 7 500 zł z tytułu stwierdzenia niezgodności obiektu budowlanego z projektem budowlanym, może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie dopatrzył się również z urzędu okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wysokość kary pieniężnej ustalona zaskarżonym postanowieniem nie pozwala bowiem – w ocenie Sądu – na przyjęcie, iż jej uiszczenie przez skarżących wywołałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego w toku dalszego postępowania, skarżący mogliby otrzymać zwrot uiszczonej kwoty. Z powyższych względów, wobec braku przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, należało orzec, jak w postanowieniu.