II SA/Lu 797/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. znak: [...] nakazującą J. G.rozbiórkę garażu drewnianego zrealizowanego samowolnie, na działce nr ewid. [...]zlokalizowanej przy ul. [...] w Z . W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie skarżącego ewentualna rozbiórka garażu spowodowałaby szkodę w postaci nieodwracalnego zniszczenia materiałów, z których wykonane są garaże, co naraziłoby skarżącego na duże straty finansowe w związku z poniesionymi wydatkami na ich zakup. W odpowiedzi na skargę organ nie ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wniósł natomiast o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. W postanowieniu z dnia 3 marca 2006 r. (sygn. akt II SA/Bk 352/06, opubl. LEX nr 192964) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku sformułował tezę, w myśl której "trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków". Stosownie do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy Sąd uznał, iż zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim wskazać należy, iż już z samej istoty decyzji nakazującej rozbiórkę wynika możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków w przypadkach wykonania decyzji, która następnie zostałaby przez sąd administracyjny uchylona. W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił zaistnienie przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy i istotnie, nakazanie rozbiórki spornego obiektu spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Ewentualna szkoda poniesiona przez skarżącego, wskutek rozbiórki garażu, wiąże się przede wszystkim z utratą środków finansowych poniesionych w związku z jego budową, gdyż część drewnianych elementów mogłaby ulec zniszczeniu lub trwałemu uszkodzeniu. Zasadne jest zatem, aby wstrzymać wykonanie rozbiórki do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. Tym samym mając na uwadze realia rozpatrywanej sprawy, nie można stwierdzić, iż udzielenie skarżącemu tzw. ochrony tymczasowej naruszałoby czyjkolwiek interes lub też pozostawałoby w opozycji do interesu publicznego. Zaznaczyć należy, że fakt uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza przesądzenia o zasadności wniesionej przez niego skargi, albowiem dopiero na rozprawie Sąd rozstrzygnie o zgodności zaskarżonego aktu z prawem. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.