II SA/Lu 800/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy Brygida Myszyńska – Guziur po rozpoznaniu w dniu 23 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję Wójta Gminy B. z dnia 15 stycznia 2024 r., znak: GOPS.4741.1.2024 w przedmiocie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań postanawia: odrzucić skargę. D. K. (dalej jako "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Wójta Gminy B. z dnia 15 stycznia 2024 r., w przedmiocie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd skargę odrzuca, jeżeli jest ona niedopuszczalna. Należy wyjaśnić, że postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że osoba niezadowolona z rozstrzygnięcia organu I instancji może wnieść odwołanie do organu wyższego stopnia. Dopiero, gdy organ II instancji wyda decyzję można wnieść skargę do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu odwoławczego. W związku z powyższym jest niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wniesie odwołania lub zażalenia do organu II instancji i od razu zaskarży do sądu administracyjnego decyzję (lub postanowienie) organu I instancji albo, gdy już po wyczerpaniu przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia wniesie skargę na rozstrzygnięcie organu I instancji do sądu administracyjnego. Sądy administracyjne nie są bowiem powołane do kontroli legalności rozstrzygnięć organów administracyjnych I instancji, gdyż ich działanie naruszałoby ww. zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (por. postanowienie WSA w Krakowie z 27 czerwca 2019 r. sygn. akt II SA/Kr 424/19). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja organ I instancji – Wójta Gminy B. z dnia 15 stycznia 2024 r., od której to decyzji zgodnie z przepisami prawa oraz zgodnie z pouczeniem w niej zawartym przysługiwało odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie. W związku z powyższym złożenie do Sądu skargi na decyzję organu I instancji nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności rozstrzygnięcia organu administracji I instancji. Dodatkowo Sąd wskazuje, iż z akt sprawy wynika, że skarżący skorzystał z przysługującego środka zaskarżenia i wniósł odwołanie od decyzji Wójta Gminy [...]. Odwołanie to zostało rozpoznane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie, które decyzją z dnia 1 sierpnia 2024 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. To od decyzji Kolegium przysługiwała skarżącemu skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, o czym skarżący został pouczony w tej decyzji. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.