II SA/Lu 804/13

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. S. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych p o s t a n a w i a odmówić przyznania wynagrodzenia. Adwokat A. S. wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu skarżącej wniosła o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek powyższy zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że wynagrodzenie nie zostało uiszczone w całości ani w części. Do wniosku dołączono poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej na adres skarżącej opiewające na kwotę 4,20 złotych oraz odpis opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl natomiast art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jednolity: Dz.U. z 2014 r. poz. 635 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi Skarb Państwa. Tak więc wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 p.p.s.a. dotyczy tylko pomocy "udzielonej" (por. postanowienie Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 24 maja 2005 r., sygn. akt I KZP 15/2005, OSNKW 2005/7-8/60) przy czym musi to być pomoc "faktycznie udzielona" (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 720/04, ONSAiWSA 2005/5/93). W niniejszej sprawie wnioskodawczyni otrzymała odpis wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 21 listopada 2014 r. (k. 50). Wydany w niniejszej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie uprawomocnił się w dniu 23 grudnia 2014 r. (k. 38). Wnioskodawczyni wysłała zaś skarżącej sporządzoną w dniu 19 lutego 2015 r. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w dniu 23 lutego 2015 r. (k. 58). Zatem wnioskodawczyni przesłała skarżącej opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej po upływie trzech miesięcy od dnia otrzymania odpisu wyroku z uzasadnieniem i niemal po upływie dwóch miesięcy po uprawomocnieniu się wydanego w niniejszej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W takim stanie faktycznym nie można uznać, aby wnioskodawczyni faktycznie udzieliła pomocy prawnej skarżącej. W przypadku opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej o faktycznym udzieleniu pomocy prawnej nie świadczy jedynie sporządzenie opinii i doręczenie jej mocodawcy, ale doręczenie jej w takim terminie, który jeżeli mocodawca nie zgadza się z opinią nie zamyka mu drogi do wniesienia skargi kasacyjnej po uprzednim wypowiedzeniu pełnomocnictwa dotychczasowemu pełnomocnikowi i skorzystaniu z usług innego profesjonalnego pełnomocnika procesowego, którego na jego wniosek może wyznaczyć Okręgowa Rada Adwokacka w ramach przyznanego stronie przez sąd prawa pomocy (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 października 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 936/07 – CBOSA oraz postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt I OZ 910/08 - CBOSA). Opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinna być sporządzona najdalej w terminie odpowiadającym terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt I OZ 910/08). Termin do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 30 dni i rozpoczyna bieg w dacie doręczenia legitymowanemu podmiotowi odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem (art. 177 § 1 p.p.s.a.). Wymieniony termin pozwala na zapoznanie się pełnomocnika z motywami rozstrzygnięcia sądu i na podjęcie decyzji co do dalszej drogi postępowania. Skarga kasacyjna złożona po terminie nie ma mocy prawnej i podlega odrzuceniu (art. 178 p.p.s.a.). W związku z powyższym należy uznać, że również opinia jako alternatywna skardze kasacyjnej, sporządzona z przekroczeniem tego terminu, nie ma mocy prawnej (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 października 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 936/07). Zatem działanie wnioskodawczyni, polegające na przesłaniu skarżącej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej po upływie trzech miesięcy od dnia otrzymania odpisu wyroku z uzasadnieniem i niemal po upływie dwóch miesięcy po uprawomocnieniu się wydanego w niniejszej sprawie wyroku, nie może być uznane za skuteczne i stanowiące podstawę do przyznania jej wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie postanowienia.