II SA/Lu 809/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, , , po rozpoznaniu w dniu 6 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. na decyzję Starosty z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu na budowę, udzielenia pozwolenia na budowę i orzeczenia o zmianie sposobu użytkowania obiektu p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pełnomocnik skarżącej Z. D. wnosi o uchylenie w całości decyzji Starosty z dnia [...]. zatwierdzającej projekt budowlany, udzielającej pozwolenia na budowę i orzekającej zmianę sposobu użytkowania szklarni na budynek gospodarczo-magazynowy. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej podniósł, że skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji, jednakże postanowieniem z dnia [...] Wojewoda stwierdził niedopuszczalność odwołania ze względu na naruszenie terminu do jego wniesienia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosił o jej oddalenie, podkreślając, że postanowienie stwierdzające niedopuszczalność wniesienia odwołania było dwukrotnie awizowane i nie zostało odebrane. W dniu 21 lipca 2006 r. zostało zwrócone organowi administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...). W orzecznictwie przyjmuje się, że warunek wyczerpania środków zaskarżenia jest spełniony także w przypadku, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie o niedopuszczalności odwołania albo o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Jednakże w sprawie niniejszej termin do wniesienia skargi na takie postanowienie upłynął w dniu 21 lipca 2006 r., a zatem przyjąć należy, że skarga na decyzję Starosty z [...]. również wpłynęła po terminie. Dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 wyżej cytowanej ustawy należało postanowić jak wyżej. jp