II SA/Lu 809/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. o wznowienie postępowania sądowego w sprawach o sygn. I OZ 307/08 oraz II OZ 803/08 w kwestii zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 stycznia 2010 r. (II SA/Lu 809/09) p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przekazał niniejszą sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu według właściwości. Odpis tego orzeczenia został skutecznie doręczony M. K. w dniu 3 lutego 2010 r. (v. karta 15 akt sądowych). W dniu 12 lutego 2010 r. M. K., wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 20 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 194 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu, przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie to, po myśli art. 194 § 2 p.p.s.a. wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Natomiast stosownie do treści art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, w tym m.in. art. 178 p.p.s.a., który uprawnia sąd do odrzucenia zażalenia wniesionego po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnego. Odnosząc powyższe uregulowania do realiów niniejszej sprawy stwierdzić należało, że zażalenie na postanowienie z dnia 20 stycznia 2010 r. podlegało odrzuceniu z uwagi na fakt, że zostało wniesione przez skarżącą z uchybieniem terminu. Odpis zaskarżonego postanowienia skarżąca otrzymała bowiem w dniu 3 lutego 2010 r., co oznacza, że siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 10 lutego 2010 r., tj. w środę, który nie był dniem wolnym od pracy. Tymczasem skarżąca wniosła zażalenie dopiero w dniu 12 lutego 2010 r., zatem po upływie ustawowego terminu. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.