II SA/Lu 811/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 3 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., znak: [...], w przedmiocie nałożenia grzywny za nieokazanie przedmiotu oględzin postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z [...] r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego , po rozpatrzeniu zażalenia M. W.(dalej jako: skarżący) utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] r. w przedmiocie nałożenia grzywny za nieokazanie przedmiotu oględzin. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 lipca 2018 r. Pismem z 17 sierpnia 2018 r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu 24 sierpnia 2018 r.) M. W. wniósł skargę do sądu administracyjnego na postanowienie WINB. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu niezachowania ustawowego terminu do jej wniesienia. W świetle art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Jak wynika z akt administracyjnych II instancji (k. 7) zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego (ustanowionemu w postępowaniu administracyjnym) w dniu 19 lipca 2018 r. W tej sytuacji 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 20 sierpnia 2018 r. (uwzględniając treść art. 83 § 2 p.p.s.a. i przesunięcie końca biegu terminu na pierwszy dzień roboczy). Skarżący wniósł skargę w dniu 24 sierpnia 2018 r. (stempel placówki pocztowej na kopercie zawierającej skargę (k. 8 akt sądowych), a zatem 4 dni po upływie ustawowo określonego terminu. Wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę.