II SA/Lu 816/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]. Nr [..] w przedmiocie przekazania według właściwości wniosków o przyznanie zasiłku specjalnego i zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem, wydanym na podstawie art. 65 § 1 kpa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało Ośrodkowi Pomocy Społecznej jako organowi właściwemu, sprawy dotyczące przyznania A. C. zasiłku specjalnego oraz zasiłku celowego. Skarga na powyższe postanowienie wniesiona przez A. C. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, takie jak odwołanie, zażalenie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy ( art. 52 § 2 ppsa). W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie samorządowego kolegium odwoławczego o przekazaniu sprawy innemu organowi jako właściwemu. Na postanowienie w przedmiocie przekazania sprawy organowi właściwemu przysługuje zażalenie (art. 65 § 1 kpa). Jednakże w sytuacji, jak w sprawie niniejszej, gdy postanowienie zostało wydane przez samorządowe kolegium odwoławcze, zażalenie nie przysługuje. Przysługuje natomiast, przewidziany w art. 127 § 3 kpa, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przepis ten ma zastosowanie do wydanego w sprawie postanowienia, a to z uwagi na art. 144 kpa, zgodnie z którym w sprawach nie uregulowanych odrębnie do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Z akt sprawy wynika, że A. C., po doręczaniu mu zaskarżonego postanowienia, nie skorzystał z uprawnienia do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, mimo stosownego pouczenia. Tym samym skarżący nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia. Z tych względów skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.