II SA/Lu 816/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Kinga Górka, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego I. oddala skargę; II. przyznaje [...] I. K. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) oraz art. 106 ust. 5 w związku z art. 37 ust. 1 pkt 1 i art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 930 ze zm.), jak również § 1 pkt 1 lit.a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 1058) utrzymało w mocy decyzję Kierownika Filii [...] Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L. z dnia [...] r. Nr [...], wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta L., która uchyla decyzję z dnia [...] r. Nr [...] o przyznaniu Z. R. zasiłku stałego dla osoby samotnie gospodarującej. Argumentując podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy, akceptując w pełni ustalenia i wywody organu pierwszoinstancyjnego, przybliżył dotychczasowy przebieg postępowania, według chronologii zdarzeń, wskazując przy tym prawne regulacje przedmiotu. W tych ramach odnotowano, że Z. R. pismem z dnia [...] r., w związku z zamieszkaniem w Ośrodku Opiekuńczo - Pielęgnacyjnym "T. " przy ul. [...] w L., zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L. (w skrócie: MOPR w L.) o wypłatę przyznanego mu zasiłku stałego z uwzględnieniem aktualnego miejsca zamieszkania. W związku z powyższym został przeprowadzony w dniu [...] r. ze Z. R. rodzinny wywiad środowiskowy, w którym m. in. ustalono, że od miesiąca lutego 2017 r. przebywa on w w/w Ośrodku, jak również i to, że jego pobyt w tym Ośrodku w miesiącu lutym w kwocie [...]- zł opłaciła jego siostra A. K.. W takim stanie rzeczy Kierownik Filii Nr [...] MOPR w L. wydał w dniu [...] r. decyzję Nr [...], która to decyzja uchyla decyzję ostateczną z dnia [...] r. Nr [...] o przyznaniu Z. R. zasiłku stałego. Decyzją tą uznano, że w odniesieniu do petenta pomocy społecznej nastąpiła zmiana sytuacji dochodowej z art. 106 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 930 ze zm.), dalej u.p.s., co jest podstawą uchylenia ostatecznej decyzji o przyznaniu zasiłku stałego. Z. R. nie zgodził się z w/w decyzją Kierownika Filii Nr [...] MOPR w L. z dnia [...] r. Nr [...] uchylającą decyzję o przyznaniu mu zasiłku stałego, od której pismem z dnia [...] r. wniósł odwołanie, w którym wnosi o uchylenie w/w decyzji i o utrzymanie w mocy decyzji z dnia [...] r. przyznającej mu zasiłek stały. Odwołujący się decyzji MOPR w L. zarzucił naruszenie art. 8 ust. 1 pkt 2 oraz art. 37 ust. 1 pkt 2 u.p.s. oraz art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), dalej kpa., poprzez powołanie złej podstawy prawnej, ponieważ zasiłek stały został mu przyznany, jako osobie samotnie gospodarującej, a nie jako osobie w rodzinie, a czego dotyczą wskazane przepisy. Następnie zarzucił naruszenie przepisów postępowania: art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa. poprzez błędne przyjęcie, że zmieniła się jego sytuacja osobista i jego dochód. W uzasadnieniu powyższych wniosków odwołujący się podniósł, że w wyniku ataku padaczki pod koniec stycznia 2017 r. pogorszyła się jego sytuacja osobista i zdrowotna - był hospitalizowany. Po wyjściu ze szpitala w miesiącu lutym z uwagi na zły stan zdrowia nie mógł samodzielnie funkcjonować i zamieszkał w Domu Opieki "T. " (w publicznym Domu Opieki nie było miejsca). W miesiącu lutym i marcu 2017 r. za jego pobyt w w/w Domu zapłaciła jego siostra, on zaś dołożył się do tej opłaty w miesiącu lutym 2017 r. na co przeznaczył zasiłek stały otrzymany w miesiącu styczniu. Odwołujący się podniósł, że opłata za pobyt w Domu "T. " jest wysoka i jego siostra nie będzie w stanie opłacać mu tego pobytu na dłuższą metę i dlatego traktuje pobyt w tym Domu, jako chwilowy. Wskazał też, jeżeli zostanie mu odebrany zasiłek stały, to będzie ubiegał się o pobyt w publicznym domu opieki społecznej, a wtedy w opłacie za jego pobyt będzie partycypowała Gmina L., ponieważ nie ma żadnego prawa do emerytury, renty i pozostanie bez środków do życia i "dachu nad głową". Odwołujący się wyjaśnia, że nie osiąga żadnego dochodu, a pomoc jego siostry w postaci opłacenia jego pobytu w Domu Opieki "T. " nie jest jego dochodem, a jedynie świadczeniem w naturze. Stwierdził, też że opłaty są wnoszone przez jego siostrę dobrowolnie, na której względem niego nie ciąży obowiązek alimentacyjny. Ponadto, odwołujący się zarzuca organowi, że przy wydaniu kwestionowanej decyzji nie wzięto pod uwagę dokumentów medycznych świadczących o jego stanie zdrowia, a także istotnych faktów i dowodów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po zapoznaniu się z treścią odwołania oraz z zebranym materiałem dowodowym utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy, stwierdziło, że zła sytuacja zdrowotna odwołującego się nie jest kwestionowana, jak również nie są kwestionowane dokumenty medyczne przedstawione przez zainteresowanego. Jedyną okolicznością, która ma znaczenia dla niniejszego rozstrzygnięcia, według organu I i II instancji jest okoliczność opłacania pobytu Z. R. w Ośrodku Opiekuńczo - Pielęgnacyjnym "T. " w kwocie [...]- zł miesięcznie przez jego siostrę A. K.. Okoliczność ta, jak wskazuje organ jest potwierdzana przez odwołującego się w jego wystąpieniu do Kolegium. Jak podkreśla organ opłacanie w/w pobytu przez inną osobę, niż odwołujący się stanowi dochód odwołującego, o którym jest mowa w art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy, a to z kolei według Kolegium przesądza o zmianie sytuacji dochodowej, o której jest mowa w art. 106 ust. 5 u.p.s. Według organu błędne jest stanowisko odwołującego się, że opłacanie przez siostrę pobytu jej brata w domu opieki jest świadczeniem w naturze i nie stanowi dochodu brata. Jak argumentuje organ, pomoc udzielana bratu nie jest w naturze, lecz w formie pieniężnej poprzez opłacenie za niego pobytu w tym domu, z tego powodu, zdaniem organu jest to sytuacja, w której mamy do czynienia z uzyskanym dochodem po stronie Z. R. z art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy. Organ odnosząc się do treści odwołania, stwierdził, że nie może ono wywrzeć zamierzonego przez odwołującego się skutku, gdyż nie przekonuje Kolegium, że pomoc A. K. (siostry) udzielana swojemu bratu w formie ponoszenia opłaty za jego pobyt w Ośrodku "T. " nie jest dochodem Z. R. w rozumieniu art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy. Kolegium wskazuje, że być może sposób postępowania MOPR w L. nie jest racjonalny, co sugeruje odwołujący w swoim odwołaniu, bowiem w przypadku braku pomocy mu w formie zasiłku stałego, oraz w przypadku zaprzestania udzielania w/w pomocy przez siostrę, zaistnieje konieczność po stronie MOPR w L. rozstrzygnięcia kwestii pomocy Z. R., co do miejsca jego pobytu i być może partycypowania przez Gminę L. w kosztach jego pobytu w przypadku konieczności umieszczenia go w odpowiedniej placówce opiekuńczej. Jednak zdaniem organu, kwestionowanej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa, co jest kryterium pozostawienia jej w obrocie prawnym, zaś kwestia bezpośredniego gospodarowania przez organy pomocy społecznej m. L. środkami przeznaczonymi na szeroko rozumianą pomoc społeczną nie jest i nie może być przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia administracyjnego. Zarzut odwołania dotyczący naruszenia przepisów proceduralnych polegający na tym, że nie wzięto pod uwagę dokumentów medycznych świadczących o złym stanie zdrowia odwołującego, a także istotnych faktów i dowodów odnoszących się do jego sytuacji faktycznej, zdaniem organu II instancji, nie ma znaczenia dla niniejszego rozstrzygnięcia, ze względu na to, że jedyną przesłanką podjęcia tej decyzji jest okoliczność zmiany sytuacji dochodowej Z. R. polegającej na otrzymywaniu ze strony jego siostry pomocy finansowej w formie opłaty za jego pobyt w Ośrodku Opiekuńczo - Pielęgnacyjnym "T. " (jest to jego dochód). Jak podnosi organ, w sprawie niniejszej nie może odnieść zamierzonego skutku przez odwołującego się zarzut naruszenia art. 8 ust. 1 pkt 2 oraz art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy, które dotyczą przyznania zasiłku stałego dla osoby pozostającej w rodzinie (Z. R. przyznano zasiłek stały jako osobie prowadzącej jednoosobowe gospodarstwo domowe) poprzez zamieszczenie ich w podstawie prawnej badanej decyzji, bowiem podstawą prawną rozstrzygnięcia o uchyleniu decyzji przyznającej zasiłek stały jest art. 106 ust. 5 u.p.s. Mając to na uwadze Kolegium podniosło, że zarzut odwołania miałby znaczenie, gdyby decyzje I i II instancji rozstrzygały o przyznaniu lub o odmowie przyznania zasiłku stałego. Wskazane uchybienie organu nie zasługuje zdaniem Kolegium na akceptację, jednakże też nie skutkuje eliminacją badanej decyzji z obrotu prawnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący -co do istoty - zarzucił naruszenie: • art. 7, 77 § 1, 107 § 3 i art. 80 k.p.a. poprzez braki w postępowaniu dowodowym oraz nie wzięcie pod uwagę istotnych faktów i dowodów przy rozpatrywaniu sprawy, • art. 107 § 3 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że zmieniła się sytuacja osobista skarżącego oraz jego dochód. • art. 8 ust,1, pkt 2 oraz art.37 ust.1 pkt 2 u.p.s. oraz art.107 § 1 k.p.a. poprzez powołanie złej podstawy prawnej i uchylenie decyzji z dnia [...] r. dla "pełnoletniej osoby pozostającej w rodzinie", podczas gdy ww. decyzją zasiłek stały został przyznany dla "pełnoletniej osoby samotnie gospodarującej". Formułując powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie w całości decyzji I i II instancji. W uzasadnieniu skargi skarżący zakwestionował zasadność zaskarżonej decyzji. Na wstępie skarżący przedstawił dotychczasowy przebieg postepowania, stwierdzając przy tym, że postępowania organów nie można uznać za prawidłowe. Według oceny skarżącego wywiad środowiskowy, na podstawie, którego wydano decyzję, o niezakwalifikowaniu skarżącego do otrzymywania zasiłku stałego - był przeprowadzony pobieżnie. Skarżący podnosi, podobnie jak w odwołaniu, że jest osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, stan zdrowia spowodowany upadkiem i nasilającymi się schorzeniami, nie pozwala mu funkcjonować samodzielnie, potrzebuje stałej opieki, oraz że będzie starał się o umieszczenie w Publicznym Domu Opieki, a w związku z tym wniesie o finansowanie tego pobytu przez gminę. Dodatkowo, podnosi, że decyzją o uchyleniu zasiłku stałego, zostało uchylone mu ubezpieczenie zdrowotne. Pomoc ze strony siostry, według skarżącego, nie jest jego dochodem, ale świadczeniem w naturze, ponieważ nie dostaje pieniędzy od swojej siostry w sposób fizyczny, ale są one przelewne na konto Domu Opieki "T. ", jako dowód, załącza potwierdzenia przelewów (k. 13-17 akt sądowych). Odpowiadając na skargę organ drugoinstancyjny podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i stwierdził, że jest ona nieuzasadniona oraz, że nie zawiera żadnych argumentów, które podważałyby jego merytoryczną prawidłowość. Tym samym wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji jak i decyzji utrzymanej nią w mocy jest art. 106 ust. 5 u.p.s., przepis ten stanowi, że decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, zmiany sytuacji dochodowej lub osobistej strony, pobrania nienależnego świadczenia, a także można zmienić lub uchylić decyzję, jeżeli wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 11, art. 12 i art. 107 ust. 5. (...). Z kolei w świetle art. 37 ust. 2 pkt 1 u.p.s. zasiłek stały ustała się w wysokości, w przypadku osoby samotnie gospodarującej - różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej, a dochodem tej osoby (...). Skoro ustawowe kryterium dochodowe dla osoby samotnie prowadzącej gospodarstwo domowe wynosi 634,00, zł. (według § 1 pkt 1a Rozporządzenia Rady Ministrów z dn. 14 lipca 2015 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, Dz.U.2015, poz. 1058) zaś zweryfikowany dochód Z. R. z tytułu opłacania za niego przez jego siostrę pobytu w ośrodku pielęgnacyjnym wynosi, [...],- zł (bez wliczania zasiłku stałego), to znajduje swoje uzasadnienie kwestionowana decyzja z uwagi na to, iż dochód przekracza kryterium dochodowe. Odnosząc się do stanu prawnego sprawy, Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 8 ust. 3 u.p.s., a stanowi on iż: za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach; 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. W świetle powyższego, skoro dochodem jest dochód bez względu na tytuł i jego źródło uzyskania, to i sytuację zaistniałą w sprawie niniejszej (opłata za pobyt w ośrodku opiekuńczo - pielęgnacyjnym) należy traktować, jako dochód skarżącego. Natomiast do dochodu ustalonego zgodnie z art. 8 ust. 3 u.p.s. nie wlicza się: 1) jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego; 2) zasiłku celowego; 3) pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty; 4) wartości świadczenia w naturze; 5) świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych; 5a) świadczenia pieniężnego i pomocy pieniężnej, o których mowa w ustawie z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych (Dz. U. poz. 693 i 1220); 6) dochodu z powierzchni użytków rolnych poniżej 1 ha przeliczeniowego; 7) świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. poz. 195, z późn. zm.), oraz dodatku wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2017 r. poz. 697 i 1292); 8) świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 8a ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz. U. z 2017 r. poz. 1459). czy też obciążenia, które należy odliczyć do tego dochodu nie odnoszą się do sytuacji zaistniałej w przedmiotowej sprawie. W świetle powyższego nie budzi żadnych wątpliwości, że opłacanie przez A. K. pobytu jej brata w Ośrodku Opiekuńczo - Pielęgnacyjnym "T. " stanowi dochód Z. R., o którym jest mowa w art. 8 ust.3 u.p.s. Jak również przepisy, które wymieniają dochody, których nie należy wliczać do dochodu w rozumieniu art. 8 ust.3 u.p.s., czy też obciążenia, które należy odliczyć od tego dochodu nie odnoszą się do sytuacji zaistniałej w sprawie przedmiotowej. Powyższego faktu, zdaniem Sądu nie mogą zmienić wyjaśnienia skarżącego w kwestii jego partycypacji w kosztach pobytu w Ośrodku "T. ", ponieważ nawet uwzględniając wysokość tej partycypacji, która nie może być wyższa, niż wysokości otrzymywanego zasiłku stałego, to nadal "pomniejszony" dochód będzie znacznie przewyższał ustawowe kryterium dochodowe dla osoby prowadzącej samodzielne gospodarstwo domowe. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego, jak i treści wniesionej skargi powyższa okoliczność jest niekwestionowana. Sąd nie zgadza się z zarzutem skargi, że pomoc siostry Z. R. w postaci opłacenia pobytu w Domu Opieki "T. " nie jest jego dochodem, lecz świadczeniem w naturze. Skarżący nie dostaje od swojej siostry w sposób fizyczny pieniędzy, są one przelewane na konto Domu Opieki "T. ". Należy zdaniem Sądu zwrócić uwagę, że pomoc ta nie jest w naturze, ponieważ ma formę pieniężną, poprzez opłacenie pobytu w domu opieki, a sposób przekazania środków pieniężnych jest tutaj bez znaczenia. W skardze podniesiono również zarzut pobieżnie przeprowadzonego wywiadu środowiskowego. Należy stwierdzić, że najbardziej miarodajną dla ustalenia stanu faktycznego przy ubieganiu się o świadczenie z pomocy społecznej jest sytuacja życiowa wnioskodawcy z daty złożenia wniosku, bądź miesiąca poprzedzającego jego złożenie (por. wyrok NSA z dnia 31 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 744/14 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Podstawę ustalenia sytuacji życiowej wnioskodawcy ubiegającego się o świadczenie z pomocy społecznej jest rodzinny wywiad środowiskowy wraz z dołączonymi do niego dokumentami. Z unormowania art. 106 ust. 4 oraz art. 107 ust. 1 i 4 u.p.s. wynika, że wywiad środowiskowy jest szczególnym rodzajem dowodu i to o charakterze obligatoryjnym. Stanowi on postępowanie wyjaśniające poprzedzające wydanie decyzji w przedmiocie przyznania świadczeń. Podkreślenia wymaga, że w sprawach dotyczących świadczeń z pomocy społecznej rola rodzinnego wywiadu środowiskowego jest doniosła. Stanowiąc swoisty tryb postępowania dowodowego, wywiad jest sposobem zbierania informacji. Specyfiką spraw o świadczenia z zakresu pomocy społecznej jest to, że w sprawach tego rodzaju postępowanie dowodowe opiera się na oświadczeniach strony, a w mniejszym zakresie na dokumentach urzędowych. Wywiad stanowi zatem dla organu pomocy społecznej konieczne i podstawowe źródło informacji o sytuacji osobistej, rodzinnej i majątkowej osoby ubiegającej się o świadczenia będąc podstawą ustaleń faktycznych dokonywanych w decyzji administracyjnej i poddawanych prawnej ocenie w kontekście przesłanek warunkujących przyznanie świadczenia. Z analizy akt sprawy, wynika, że wywiad środowiskowy z dnia 8 marca 2017 r. był przeprowadzony prawidłowo i wnikliwie. W ocenie Sądu, organ w zaskarżonej decyzji nie kwestionuje trudnej sytuacji osobistej ani zdrowotnej skarżącego, jak również nie kwestionowano przedłożonych dokumentów medycznych oraz konieczności objęcia skarżącego opieką (co wynika z m.in. z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego). Powyższa tematyka nie ma znaczenia przy podejmowaniu decyzji w trybie uchylenia decyzji ostatecznej z uwagi na zmianę sytuacji dochodowej strony. Zarzut ten, w ocenie Sądu jest niezasadny, ponieważ problematyka ta nie jest objęta dyspozycją art. 106 ust. 5 u.p.s. Sąd w pełni podziela argumenty organu, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie zmiany okoliczności sytuacji dochodowej skarżącego z uwagi na uzyskiwany przez niego dochód z tytułu opłaty przez jego siostrę jego pobytu w Ośrodku "Tutela" świadczącym usługi opiekuńczo - pielęgnacyjne. W tym miejscu podkreślenia i powtórzenia wymaga, o czym także szerzej powyżej, że powyższa przesłanka stanowi jedyną i samodzielną podstawę prawną uchylenia decyzji o przyznaniu zasiłku stałego, o której jest mowa w art. 106 ust. 5 u.p.s. Zarzuty naruszenia w postępowaniu organów pomocy społecznej przepisów art. 7, 77 § 1, 107 § 3 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a. jest niezasadne. Na podstawie stanu faktycznego sprawy, należy stwierdzić, że jakiekolwiek dodatkowe postępowanie podjęte przez organ pomocy społecznej nie ma znaczenia dla zapadłego rozstrzygnięcia, skoro nie może ono zmierzać do zaprzeczenia okoliczności opłacania za pobyt skarżącego w Ośrodku "T. " przez jego siostrę A. K., a w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, jak i treści wniesionej skargi powyższa okoliczność jest niekwestionowana. W ocenie Sądu podkreślić należy także, że również zarzut wpisania w podstawie prawnej obok art. 106 ust. 5 u.p.s., będącego podstawą wydanej decyzji o czym było wcześniej, również art. 37 ust. 1 pkt 2 tej ustawy (dotyczy sytuacji osoby w rodzinie) nie może skutkować uchyleniem decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie z dnia 22 marca 2017 r. Na kanwie tego zarzutu zauważyć należy, iż sentencja w/w decyzji zawiera zapis o uchyleniu zasiłku stałego dla osoby samotnie gospodarującej, co dodatkowo potwierdza brak zasadności zarzutu skargi. Powyższy zarzut miałby znaczenie w sytuacji rozstrzygania sprawy administracyjnej o przyznanie zasiłku stałego, natomiast sprawa niniejsza dotyczy uchylenia decyzji ostatecznej. Sąd w pełni podziela stanowisko organu w niniejszej sprawie. Odnosząc się do wyjaśnień skarżącego, iż jest on osobą samotną i w związku z brakiem pomocy w formie zasiłku stałego, będzie starał się o umieszczenie w Publicznym Domu Opieki, a w związku z tym wniesie o finansowanie tego pobytu przez gminę, Sąd nie może na tej podstawie stwierdzić naruszenia prawa, a tym bardziej odnosić się do powyższej kwestii z uwagi na fakt, że bezpośrednie gospodarowanie środkami przeznaczonymi na szeroko rozumianą pomoc społeczną przez organy pomocy społecznej, nie jest przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia. W odniesieniu do zarzutu wstrzymana wypłacania zasiłku stałego pomimo braku nadania decyzji organu I instancji rygoru natychmiastowej wykonalności, w ocenie Sądu, słusznie wstrzymano wypłatę zasiłku stałego, ponieważ z chwilą wydania decyzji II instancji, decyzja ją poprzedzająca uzyskała przymiot decyzji ostatecznej, a poza tym dalsze wypłacanie zasiłku miałoby negatywne konsekwencje dla skarżącego w postaci późniejszego żądania jego zwrotu. W rozpatrywanej sprawie, wzgląd na zasady współżycia społecznego nie stanowi w świetle powołanych przepisów samodzielnej przesłanki do oceny zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie. Reasumując stwierdzić należy, że brak jest podstaw do uwzględnienia rozpoznawanej skargi. Zaskarżona decyzja nie jest bowiem obarczona wadami, które w świetle art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) dawałyby podstawę do wyeliminowania tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 151 w/wym. ustawy, orzekł jak w sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zawarte w pkt II sentencji wyroku, znajduje natomiast uzasadnienie w art. 250 ww. ustawy oraz § 4 ust. 1 i 3 w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715).