II SA/Lu 824/04
PostanowienieWSA w Lublinie2005-05-24
Skład orzekający: Ewa Ibrom, Jerzy Stelmasiak, Wojciech Kręcisz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie przez stronę żądania wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku, przy jednoczesnym braku cofnięcia skargi, czyni postępowanie bezprzedmiotowym?Ratio decidendi
Cofnięcie przez stronę żądania wymierzenia organowi grzywny, przy braku cofnięcia skargi wniesionej na podstawie art. 154 § 1 PPSA, czyni postępowanie bezprzedmiotowym. Skarga na niewykonanie wyroku ma na celu wyłącznie wymierzenie grzywny, a stwierdzenie niewykonania jest jedynie przesłanką do jej wymierzenia. Brak żądania grzywny sprawia, że dalsze postępowanie staje się bezcelowe.Stan faktyczny
Strona T.W. wniosła skargę na niewykonanie wyroku NSA dotyczącego świadczeń z pomocy społecznej, żądając stwierdzenia niewykonania i wymierzenia organowi grzywny. W toku postępowania strona dwukrotnie cofnęła żądanie wymierzenia grzywny, ograniczając swoje żądanie do stwierdzenia niewykonania wyroku. Organ administracji wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie pełnomocnik skarżącej potwierdził, że skarżąca nie żąda już wymierzenia grzywny.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak,, Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Referent –stażysta Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi T.W. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie orzeczenia Sądu w sprawie II SAB/Lu 18/02 dotyczącej świadczeń z pomocy społecznej p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. przyznać radcy prawnemu P.S. kwotę 255 (dwieście pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
II SA/Lu 824/04
U Z A S A D N I E N I E
W dniu 20 października 2004 r. T.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę "na niewykonanie przez organ administracji publicznej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie II SAB/Lu 18/02", żądając stwierdzenia niewykonania tego wyroku i wymierzenia organowi grzywny. Do skargi dołączyła kopię wezwania Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej do wykonania wyroku w sprawie II SAB/Lu 18/02. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej do rozstrzygnięcia w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu wyroku wniosków T.W. z dnia 6 lipca 2000 r., z dnia 21 lipca 2000 r. oraz z dnia 15 września 2000 r. o wznowienie postępowania.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż zarzuty skarżącej są bezpodstawne, ponieważ Ośrodek Pomocy Społecznej wydał kilka decyzji, rozstrzygających wnioski skarżącej o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej. Jako rozstrzygnięcie wniosków z dnia 6 lipca 2000 r., z dnia 21 lipca 2000 r. i z dnia 15 września 2000 r., wymienionych w wyroku II SAB/Lu 18/02 wskazano decyzję z dnia 14 grudnia 2001 r. oraz dwie decyzje z dnia [...] r.
Pismem z dnia 7 stycznia 2005 r. (data wpływu do Sądu), zatytułowanym "aneks do skargi", T.W. cofnęła wniosek o wymierzenie organowi administracji grzywny, żądając jedynie stwierdzenia niewykonania wyroku sprawie II SAB/Lu 18/02 (k.19).
Pismem z dnia 23 marca 2005 r., również nazwanym "aneks do skargi", skarżąca ponownie cofnęła żądanie wymierzenia organowi grzywny (k.53).
Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przyznał skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego, o wyznaczenie którego Sąd zwrócił się do Okręgowej Izby Radców Prawnych (k.54).
Na rozprawie w dniu 12 maja 2005 r. radca prawny P.S., któremu skarżąca udzieliła pełnomocnictwa (k.71), popierał skargę w postaci zmodyfikowanej wymienionymi wyżej aneksami. Oświadczył, że skarżąca nie żąda wymierzenia organowi grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Stosownie do przepisu art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia organowi grzywny.
Skarga przewidziana w art. 154 różni się od pozostałych skarg przewidzianych w art. 3 § 2 ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i w przepisach szczególnych. Celem tej skargi nie jest kontrola zgodności z prawem jakiegoś konkretnego aktu lub czynności organu administracji publicznej. Skarżący może na podstawie tego przepisu żądać wyłącznie wymierzenia organowi administracji grzywny za niewykonanie wyroku sądu ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod redakcją T.Wosia, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005 r., s. 481). Skarżący nie może więc w trybie tego przepisu domagać się innego rozstrzygnięcia, w szczególności zaś nie może domagać się stwierdzenia niewykonania wyroku sądu, zamiast orzeczenia grzywny. Stwierdzenie niewykonania wyroku jest jedynie przesłanką wymierzenia organowi grzywny.
W tej sytuacji cofnięcie przez skarżącą żądania wymierzenia organowi grzywny, bez jednoczesnego cofnięcia skargi wniesionej na podstawie przepisu art. 154 § 1 powoduje, że postępowanie w rozpoznawanej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Brak żądania wymierzenia organowi grzywny czyni bezprzedmiotowym dalsze postępowanie, którego celem jest wymierzenie grzywny w przypadku ustalenia, że organ nie wykonał wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność.
Z tych względów i na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji.
O kosztach pomocy prawnej udzielonej skarżącej przez wyznaczonego pełnomocnika Sąd orzekł na podstawie art. 250 ustawy oraz § 15 i 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zmianami).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło