II SA/Lu 825/06

Lublin, dnia 4 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. i B. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..]. nr [..] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną M. J. Wyrokiem z dnia 5 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M. J. i B. G. na decyzję . Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego . z dnia [..]. nr [..] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego. W dniu 12 lipca 2007 r. pełnomocnik skarżącej M. J. – Z. G. złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono Z. G. w dniu 21 września 2007 r. (k.112). Od wyroku tego wniosła ona w imieniu skarżącej M.J. w dniu 28 listopada 2007 r. (data nadania) skargę kasacyjną, sporządzoną przez siebie osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga kasacyjna M. J. podlega odrzuceniu. W myśl bowiem art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.; dalej: "ustawa"), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Ponadto przepis art. 175 § 1 ustawy stanowi, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie zaś z art. 178 ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skarga kasacyjna wniesiona przez Z. G. w imieniu skarżącej M. J. została wniesiona po upływie terminu do złożenia tej skargi określonego w art. 177 § 1 ustawy, podlega zatem odrzuceniu – jako spóźniona – na podstawie powołanego przepisu art. 178 ustawy. Ponadto skarga kasacyjna M. J. została sporządzona osobiście przez jej pełnomocnika, co oznacza, iż skarga ta – w świetle art. 175 § 1 ustawy – jest niedopuszczalna i również z tej przyczyny podlega odrzuceniu w myśl powołanego art. 178 ustawy. Przepis art. 175 § 1 ustawy wprowadza bowiem przymus adwokacki (radcowski), wyłączający możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej przez samą stronę, bądź jej pełnomocnika nie będącego adwokatem lub radcą prawnym. Tylko podmioty wymienione w art. 175 § 2 ustawy, do których pełnomocnik skarżącej nie należy, uprawnione są do wniesienia skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście. Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w postanowieniu.