II SA/Lu 826/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek - Zalewska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 14 września 2012 r. B. P. złożył skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatowego z dnia [...] r. zezwalającą J. R. na wejście na teren nieruchomości stanowiącej współwłasność skarżącego w celu ocieplenia, wykonania tynku i malowania ściany budynku mieszkalnego i gospodarczego. W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, iż wniosek ten uzasadniony jest sporem granicznym pomiędzy nim a J. R. oraz obawą skarżącego, że J. R. po wykonaniu robót budowlanych nie posprząta jego posesji, nie uszanuje jego mienia ani godności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest zasadny. W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu (a także innych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. W ocenie sądu, skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Za takie nie można bowiem uznać ani sporu granicznego toczącego się miedzy skarżącym a jego sąsiadem, ani też obaw skarżącego, że sąsiad, wykonując określone decyzją pierwszej instancji roboty budowlane, nie posprząta jego posesji i nie uszanuje jego mienia. Żadna ze wskazanych we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności nie spowoduje bowiem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja pierwszoinstancyjna zobowiązuje J. R. do uporządkowania nieruchomości stanowiącej współwłasność skarżącego i doprowadzenia jej do stanu poprzedniego oraz do naprawienia szkód powstałych w wyniku przeprowadzonych robót budowlanych. W sytuacji niewywiązania się J. R. z tego obowiązku skarżący będzie miał do dyspozycji środki prawne przewidziane w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz w kodeksie cywilnym (egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym, żądanie naprawienia szkody). Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu.