II SA/Lu 831/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2009 r. sprawy ze skargi J.O. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2008 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J.O. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2008 r., znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2008 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 2 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w razie wniesienia skargi na decyzję - organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (§ 2). Zatem w sytuacji, kiedy adresatem wniosku o wstrzymanie aktu, zawartego w skardze, wnoszonej za pośrednictwem organu, jest organ i w podstawie prawnej powołany jest ww. art. 61 § 2 to wniosek ten powinien rozpoznać organ. Nierozpoznanie tego wniosku powoduje, że przedmiotowy wniosek zostanie rozpatrzony przed sądem, przyjmując za podstawę art. 61 § 3 p.p.s.a, zgodnie z dyspozycją którego, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności (...), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków za wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (...). W rozpatrywanej sprawie wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony. Strona nie przeprowadziła bowiem argumentacji wskazującej, że wykonanie przedmiotowej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczna ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 - niepublikowane). Zgodnie natomiast z art. 61 § 6 p.p.s.a. postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności upada wraz z wydaniem przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Skutek ten wywołuje każde orzeczenie kończące postępowanie, a więc zarówno wyrok uwzględniający skargę, jak i oddalający ją, a także postanowienie kończące postępowanie w sprawie. W przypadku uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to natomiast traci moc z chwilą uprawomocnienia wyroku (art. 152 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 cyt. ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.