II SA/Lu 832/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca),, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Asystent sędziego Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 lutego 2012 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia ... Wojewoda Lubelski po rozpoznaniu odwołania J. K. utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia ...zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą K. M. pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na działce nr ... zlokalizowanej w miejscowości Ś. gmina T. W uzasadnieniu wskazano w szczególności, że zatwierdzony projekt jest zgodny z decyzją Wójta Gminy T. z dnia .. 2005r. ustalającą warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego (z przeznaczeniem na sprzęt rolniczy) z przyłączem energetycznym. W decyzji o warunkach zabudowy ustalono m.in. nieprzekraczalną linię zabudowy 10 m od istniejącej drogi gminnej, określono: lokalizację budynku wskazując na usytuowanie kalenicą dachu równolegle lub prostopadle do granic własnościowych działki z sąsiadami, szerokość elewacji frontowej do 21 m, maksymalną wysokość kalenicy do 9 m, dach jednospadowy lub dwuspadowy albo przestrzennie kształtowany o kącie nachylenia 30 - 45 stopni oraz wskazano, że wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki nie może przekroczyć 50%. Organy architektoniczne rozpoznając wniosek inwestora wskazały, że inwestor wnosił o usytuowanie przedmiotowego budynku w odległości 1, 5m od granicy z działką sąsiednią, ale z uwagi na to, że w decyzji o warunkach zabudowy nie odniesiono się do kwestii odległości od granicy działki sąsiedniej, a w takiej sytuacji przepisy warunków technicznych nie pozwalają na usytuowanie budynku we wskazanej odległości, Starosta na wniosek inwestora wystąpił o zgodę na odstępstwo od warunków technicznych do Ministra Infrastruktury, który pismem z dnia 14 grudnia 2010r. upoważnił Starostę do wyrażenia w drodze postanowienia zgody na takie odstępstwo – w konsekwencji Starosta zatwierdził lokalizację przedmiotowego budynku w odległości 1, 5 m od granicy działki. W toku postępowania J. K., właściciel sąsiedniej działki podnosił, że nie wyraża zgody na takie usytuowanie przedmiotowego budynku, gdyż – jego zdaniem – faktycznie odległość ta będzie mniejsza z uwagi na dwuspadowy dach tego budynku, tym bardziej, że rzeczywista odległość od granicy wyniesie 1, 20 m, a nie 1, 50 m. Organy nie uwzględniły tych zarzutów wskazując, że przedmiotowa lokalizacja jest w pełni uzasadniona dotychczasowym istniejącym zagospodarowaniem działki nr ... – budynek gospodarczy został zaprojektowany bowiem w jednej linii z istniejącymi na tej działce dwoma budynkami gospodarczymi. Ponadto z przedłożonego projektu budowlanego wynika, że inwestor nie przewidział okapu od strony granicy z działką sąsiednią, a spływ wody opadowej z dachu został zaprojektowany na własną działkę inwestora. Również z projektu budowlanego wynika, że odległość budynku od granicy wyniesie 1, 50 m, czego organy nie mają podstaw negować, skoro projekt został sporządzony przez uprawnionego architekta, a odległość wynika z ustaleń geodezyjnych. Z uwagi zatem na to, że przedmiotowa inwestycja spełnia wymogi art. 35 ustawy Prawo budowlane, należało zatwierdzić projekt budowlany i udzielić K. M. pozwolenia na budowę. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł J. K. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżący ponownie zarzucił, że z uwagi na ogólne określenie charakteru dachu przedmiotowego budynku (jednospadowy, dwuspadowy albo przestrzennie kształtowany) - budynek będzie mógł być zrealizowany z dachem dwuspadowym, a wtedy faktycznie odległość od granicy będzie mniejsza niż 1, 5 m, tym bardziej, że w rzeczywistości linia istniejących na działce inwestora budynków wynosi 1, 20 m, co powinny organy ustalić w drodze samodzielnych obmiarów, a nie opierać się na projekcie budowlanym. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.1 ust.1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje wyłącznie kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem, oceniając czy w toku postępowania organ nie naruszył przepisów postępowania i czy zastosował właściwe przepisy prawa materialnego. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 35 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2003r., Nr 207, poz.2016 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę organ administracyjny sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, (...), wymaganiami przepisów techniczno-budowlanych, a także kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz uprawnienia budowlane osoby sporządzającej projekt. (ust. 1) i prawo inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust.4 ustawy). W razie spełnienia powyższych wymagań właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. (art.35 ust.4 ustawy). W sprawie zachodzą przesłanki zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia K. M. pozwolenia na budowę budynku gospodarczego (z przeznaczeniem na sprzęt rolniczy) z przyłączem energetycznym. W szczególności stwierdzić należy, że – wbrew zarzutom skargi - inwestycja nie narusza przepisów techniczno – budowlanych, w tym w szczególności § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. (Dz.U. z 2002r., Nr 75, 690 ze zm.) regulującego wymagane odległości projektowanych obiektów budowlanych od granicy z działką sąsiednią. Wprawdzie przepis ten (ust.2) zezwala na sytuowanie budynku w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, tylko wtedy, gdy wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – co nie zachodzi w niniejszej sprawie, gdyż decyzja Wójta Gminy z dnia ... 2005r. ustalającą warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji nie zawiera takiego ustalenia - to jednak dopuszczalne było w tym przypadku odstępstwo od warunków technicznych określonych w §12 ze względu na zgodę Ministra Infrastruktury na takie odstępstwo wyrażoną w trybie art. 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2010r., Nr 243, poz. 16 23 ze zm.). Jak wynika z akt sprawy Minister Infrastruktury w piśmie z dnia 14 grudnia 2010r. upoważnił Starostę do wyrażenia zgody na odstępstwo od przepisu § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (...) – "umożliwiające wykonanie na działce nr ... w Świerczach w projektowanej budowie budynku gospodarczego ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w odległości 1, 5 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr ...", a w wykonaniu tego upoważnienia Starosta postanowieniem z dnia 21 grudnia 2010r. wyraził taką zgodę. W tej sytuacji nie można organom zarzucić naruszenia przepisów techniczno – budowlanych. Zatwierdzony projekt budowlany przewiduje zatem usytuowanie ściany przedmiotowego budynku w odległości 1, 50 m, spełniając warunek zgody wyrażonej przez Starostę, a nie – jak podnosi skarżący – 1, 20 m, przy czym należy podkreślić, że chodzi o odległość mierzoną od ściany, a nie od dachu - ubocznie należy stwierdzić, że projekt nie przewiduje dachu dwuspadowego, lecz jednospadowy, skierowany na działkę inwestora, a nie na działkę skarżącego. Przewidziana w projekcie odległość zobowiązuje więc inwestora do usytuowania ściany przedmiotowego obiektu w takiej, a nie mniejszej odległości a stwierdzenie ewentualnych odstępstw przy realizacji inwestycji może stanowić podstawę do wszczęcia postępowania przez właściwe organy nadzoru budowlanego. Organ architektoniczny, jakim jest starosta udzielający pozwolenia na budowę ma obowiązek badać wyłącznie zgodność z przepisami projektu budowlanego, natomiast sam proces realizacji tego projektu podlega kontroli organów nadzoru budowlanego. Skoro zatem organ badając projekt przedłożony przez inwestora K. M. nie stwierdził w nim rozwiązań niezgodnych z obowiązującymi przepisami, to nie mógł odmówić zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Organ stwierdził jednocześnie, że zatwierdzony projekt został wykonany przez projektanta posiadającego wymagane uprawnienia, który złożył wymagane oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej i projekt ten jest zgodny z ustaleniami decyzji Wójta Gminy z dnia .. 2005r. ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. W tej sytuacji, organ mając na uwadze postanowienia art. 35 ust. 4 ustawy – Prawo budowlane, zasadnie udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę, dlatego skarga na takie rozstrzygnięcie nie zasługuje na uwzględnienie. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) orzekł, jak w sentencji.