II SA/Lu 833/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W.-S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu p o s t a n a w i a odmówić Z. W. dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika L. W.-S . Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 19 września 2012 r. Z. W. został wezwany do usunięta w terminie 7 dni braków formalnych skargi z dnia 28 sierpnia 2012r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] r., Nr [...] poprzez udzielenie odpowiedzi, czy skargę wnosi on we własnym imieniu, czy też jako pełnomocnik L. W.-S . Wskazano przy tym - że jeśli występuje w sprawie jako pełnomocnik – zobowiązany jest do nadesłania pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu L. W.-S. przed wojewódzkim sądem administracyjm lub przed sądami administracyjnymi. W terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi Z. W. złożył pismo, w którym wyjaśnił, że skargę wnosi jako pełnomocnik L. W. Do pisma dołączył kserokopię pełnomocnictwa sporządzonego w formie aktu notarialnego, na którym widniała pieczątka z podpisem "za zgodność z oryginałem", miejscowość, data i czytelny podpis Z. W . Sąd zważył co następuje: Zgodnie z art. 34 i art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) dalej zwana jako "P.p.s.a.", strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, doradca podatkowy i rzecznik patentowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Braki w tym zakresie podlegają uzupełnieniu w trybie art. 49 §1 cyt. ustawy, jako uniemożliwiające nadanie sprawie prawidłowego biegu. Jak wynika z wskazanej wyżej normy prawnej w celu wykazania umocowania do działania w sprawie istnieje alternatywnie możliwość dołączenia do akt sprawy zarówno oryginału pełnomocnictwa, jak też uwierzytelnionego jego odpisu. Odpis jest to dokument wiernie odzwierciedlający treść oryginału, przy czym nie ma znaczenia jaką techniką sporządzony jest ten dokument, może to być zarówno kopia (jak w niniejszej sprawie), czy wydruk komputerowy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., sygn. akt III CK 369/05, publ. LEX 178249). Bez względu jednak na to, czy odpis pełnomocnictwa jest egzemplarzem pisma zgodnym z układem treści z oryginałem, czy też osobno sporządzonym dokumentem, zawsze niezbędne jest poświadczenie jego zgodności z oryginałem. W przypadku odpisu pełnomocnictwa prawo do jego uwierzytelniania zostało, na podstawie art. 37 § 1 P.p.s.a., przyznane adwokatom, radcom prawnym, rzecznikom patentowym oraz doradcom podatkowym w sprawach, w których zostali umocowani do działania w imieniu strony. Przepis ten wskazuje krąg podmiotów uprawnionych, które mogą same uwierzytelnić składany odpis pełnomocnictwa. Jest to uprawnienie wyjątkowe, a tworzący dla niego podstawę przepis nie może być wykładany rozszerzająco. Uwierzytelnienie bowiem odpisu udzielonego pełnomocnictwa i innych dokumentów wykazujących umocowanie, o czym mowa w art. 37 § 1 P.p.s.a., nie ma na celu - tak jak w przypadku dokumentów, których dotyczy art. 48 P.p.s.a. - nadania odpisowi dokumentu poświadczonemu przez profesjonalnego pełnomocnika charakteru dokumentu urzędowego. Poświadczenie pełnomocnictwa ma jedynie na celu wykazanie istnienia umocowania do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W niniejszej sprawie Z. W., potwierdził zgodność odpisu z oryginałem własnoręcznym podpisem, wskazując przy tym na pieczątce miejscowość i datę. Sposób uwierzytelnienia pełnomocnictwa procesowego przez ww. podmiot nie spełnia wymogu określone w art. 37 § 1 P.p.s.a., ponieważ Z. W. nie wskazał, że jest adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym oraz doradcą podatkowym. W rozpoznawanej sprawie, mimo prawidłowego wezwania pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, stwierdzone braki nie zostały uzupełnione, ponieważ Z. W. nie przedstawił pełnomocnictwa zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 35 § 1 w zw. z art. 37 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.