II SA/Lu 835/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Z. na decyzję Wojewody L. z dnia [..] nr [..] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej; w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. T. Z. w skardze na decyzję Wojewody L. z dnia [..] Nr [..] uchylającą i orzekającą w części uchylonej oraz utrzymującą w mocy w pozostałej części decyzję Prezydenta Miasta L. nr [..] z dnia [..] znak: [..] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. "Budowa drogi gminnej nr [...] – ul. N. w L. na odcinku od [..] do skrzyżowania z projektowaną drogą gminną o symbolu [..] łącznie z tym skrzyżowaniem oraz projektowanego dalszego jej odcinka do skrzyżowania z ul. [..] wraz z kanalizacją deszczową, oświetleniem drogowym, kanałem technologicznym oraz przebudową przyłącza gazowego, sieci elektroenergetycznej SN/nN i teletechnicznej." wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że zachodzi poważne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w mieniu, a także spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zarówno w odniesieniu do materialnych składników nieruchomości objętych zaskarżoną decyzją, jak i skutków mogących powodować zagrożenie zdrowia przez nierzetelnie przeprowadzoną ocenę oddziaływania na środowisko z rażącym naruszeniem prawa. Strona zwróciła uwagę, że gdyby ocena środowiskowa była przeprowadzona należycie, niewykluczone byłoby stwierdzenie gminy, że droga w tak bliskiej odległości od istniejącej infrastruktury, fauny, ujęć wód i istniejących zabudowań mieszkalnych nie może zostać zrealizowana. Brak wstrzymania zaskarżonej decyzji i decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może spowodować nieodwracalne skutki, jak również roszczenia finansowe mieszkańców względem gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z dnia 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. akt II OZ 322/13 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Możliwość udzielenia ochrony tymczasowej została zatem uwarunkowana wystąpieniem jednej z tych dwóch przesłanek. Obowiązkiem strony jest natomiast wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z nich. Innymi słowy, skorzystanie przez stronę z przedmiotowego uprawnienia wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, niepubl.). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. post. NSA z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06, niepubl.). W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała, iż zachodzi którakolwiek z przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Za uwzględnieniem przedmiotowego wniosku, zawartego w skardze, nie mogły bowiem przemawiać zarzuty wobec legalności zaskarżonej decyzji oraz decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, albowiem te mogą być przedmiotem oceny Sądu dopiero na etapie rozpoznania skargi. W tym zakresie w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że postrzegana przez stronę niezgodność z prawem działań organów administracji publicznej - niezależnie od istniejącego zdaniem strony stopnia tej bezprawności - nie może przemawiać za zasadnością wniosków w postępowaniach wpadkowych (por. m.in. postanowienia NSA: z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt I FZ 348/12, Lex nr 1329575 oraz z dnia 16 października 2012 r., sygn. akt I FZ 363/12, Lex nr 1269520). Ponadto zgodnie z art. 61 § 6 powyższej ustawy, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zapewnia skarżącej jedynie tymczasową ochronę jego praw, gdyż rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Z powyższych względów na podstawie 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji.