II SA/Lu 85/12
WyrokWSA w Lublinie2012-06-14
Skład orzekający: Grażyna Pawlos-Janusz, Maria Wieczorek-Zalewska, Joanna Cylc-Malec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organy nadzoru budowlanego prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały przepisy Prawa budowlanego, w szczególności art. 48, 49b, 50 i 51, w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych polegających na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej, gdy istnieje rozbieżność między zgłoszeniem a faktycznie wykonanymi robotami oraz wątpliwości co do parametrów technicznych i wymaganych pozwoleń?Ratio decidendi
Organy nadzoru budowlanego nie wyjaśniły należycie wszystkich okoliczności sprawy, w szczególności zakresu robót budowlanych objętych zgłoszeniem w porównaniu do faktycznie wykonanych, a także nie ustaliły jednoznacznie, czy do wykonanych robót nie mają zastosowania przepisy art. 48 lub 49b Prawa budowlanego. Brak prawidłowego ustalenia stanu faktycznego i prawnego uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzających ją decyzji organów pierwszej instancji.Stan faktyczny
Spółdzielnia Mieszkaniowa wniosła o wszczęcie postępowania w sprawie legalności robót budowlanych polegających na budowie stacji telefonii komórkowej na dachu kościoła, zarzucając samowolne wykonanie prac niezgodnie ze zgłoszeniem. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (PINB) początkowo odmówił wszczęcia postępowania, następnie nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia dokumentacji powykonawczej i opinii środowiskowej. Po przedłożeniu dokumentów, PINB stwierdził wykonanie obowiązku. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał decyzję PINB w mocy. Spółdzielnia wniosła skargę do WSA, zarzucając błędne ustalenie stanu faktycznego, wadliwe określenie zakresu robót i naruszenie przepisów proceduralnych.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r. i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 marca 2011 r. Stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Zasądził od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej kwotę 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Protokolant Starszy asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania określonych robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta z dnia [...] r., nr [...] i decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta z dnia [...] r., nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpoznaniu odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej "C." od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r., nr [...], stwierdzającej wykonanie przez inwestora P. Spółkę z o.o. w W. obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], dotyczącego wykonanych robót budowlanych polegających na realizacji stacji testowej instalacji antenowej LUB 1030B, zlokalizowanej na dachu kościoła, przy ul. K. 7 w L. (działka nr ewid. 34/5) – utrzymał w mocy tę decyzję.
Wskazana decyzja organu odwoławczego zapadła w następujących okolicznościach sprawy:
W dniu 22 czerwca 2009 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynęły dwa wnioski: Stowarzyszenia ... z siedzibą w L. oraz Spółdzielni Mieszkaniowej "C." z siedzibą w L. o wszczęcie postępowania administracyjnego dotyczącego legalności robót budowlanych wykonywanych na budynku kościoła pw. Św. W. w L., przy ul. K. 7, polegających na budowie stacji telefonii komórkowej P., systemu ... kod .... We wnioskach podkreślono, że przedmiotowa inwestycja została zrealizowana samowolnie, to jest niezgodnie ze zgłoszeniem dokonanym przez inwestora P. z siedzibą w W. w dniu 20 września 2007 r.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego we wnioskowanej sprawie.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. uchylił to postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
W dniu 15 lipca 2010 r. pracownicy organu pierwszej instancji dokonali kontroli zrealizowanej stacji telefonii komórkowej sieci P. ..., zlokalizowanej na dachu kościoła przy ul. K. 7 w L. W trakcie kontroli stwierdzono, że na zewnątrz budynku kościoła, na elewacji przy części szczytowej budynku, zamontowane są w różnych miejscach, w trzech sektorach, trzy anteny panelowe. Od strony południowo-zachodniej, na elewacji budynku, umiejscowiona jest szafa energetyczna doprowadzająca wewnętrzną linię zasilającą do urządzeń stacji telefonii komórkowej. Na poddaszu kościoła przy suficie, poprowadzone są przewody linii zasilającej (7 szt.) do pomieszczenia sterującego stacji bazowej telefonii komórkowej, które zostało wydzielone i przystosowane do obecnych potrzeb, z pomieszczenia na poddaszu. Stwierdzono, iż jest to pomieszczenie o powierzchni około 10-12 m2, w którym znajdują się urządzenia sterujące stacji telefonii komórkowej oraz instalacja klimatyzacji.
Postanowieniem z dnia 12 października 2010 r. organ pierwszej instancji odmówił Stowarzyszeniu ... dopuszczenia do udziału w prowadzonym postępowaniu administracyjnym.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 24 marca 2011 r. wydaną w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nałożył na inwestora P. Spółkę z o.o. w Warszawie obowiązek przedstawienia w terminie do dnia 30 czerwca 2011 r.:
1. inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych związanych z realizacją stacji testowej instalacji antenowej LUB ... zlokalizowanej na dachu kościoła przy ul. K. 7 w L. (działka nr ewid. ...), składającej się z trzech masztów antenowych, na których zawieszone są trzy anteny panelowe sektorowe, zewnętrzna szafa energetyczna doprowadzająca linię zasilającą do urządzeń sterujących stacji telefonii komórkowej znajdujących się w pomieszczeniu usytuowanym na poddaszu kościoła, w którym wykonana jest instalacja klimatyzacji z urządzeniem klimatyzacyjnym zamontowanym na zewnątrz kościoła, na ścianie poddasza - wraz z oceną techniczną wykonanych robót, sporządzoną przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane i należące do właściwej izby samorządu zawodowego;
2. opinią służb ochrony środowiska na temat spełnienia wymagań ochrony środowiska w zakresie zgodności z przepisami ustawy z dnia 21 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (zgodnie z art. 141 ust. 1 i 2 w zw. z art. 76 ust. 1 i 2).
W uzasadnieniu tej decyzji organ podkreślił, iż przedmiotowe roboty budowlane zostały wykonane w sposób odbiegający od przyjętego bez sprzeciwu zgłoszenia zamiaru wykonywania robót budowlanych, dokonanego w dniu 20 września 2007 r. Zakres zrealizowanych przez inwestora robót budowlanych, polegających na wykonaniu konstrukcji wsporczych, nowych instalacji energetycznych zasilających i klimatyzacji oraz wydzielenie pomieszczenia technicznego na urządzenia sterujące znacznie wykracza bowiem poza zakres zgłoszenia. Powyższe roboty budowlane nie zostały zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na ich wykonanie, a zatem, wystąpiły przesłanki wymienione w art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Z uwagi na fakt, że roboty budowlane zostały zakończone, brak było podstaw prawnych do wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych zgodnie z art. 50 ust. 1. Jednocześnie organ stwierdził, że w chwili obecnej brak jest dokumentów poświadczających wykonanie instalacji zgodnie ze sztuką budowlaną, w sposób niezagrażający ludziom i mieniu (bezpieczeństwu konstrukcji obiektu). Nałożone na inwestora obowiązki służą doprowadzeniu przedmiotowych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
W dniu 16 czerwca 2011 r. inwestor złożył następujące dokumenty:
- inwentaryzację powykonawczą spornej stacji bazowej LUB ...,
- oświadczenie kierownika robót elektrycznych o wykonaniu instalacji elektrycznej stacji bazowej zgodnie z obowiązującymi przepisami,
- sprawozdanie z pomiarów pól elektromagnetycznych dla potrzeb ochrony środowiska oraz dla potrzeb BHP,
- kopię zawiadomienia Państwowej Inspekcji Sanitarnej z dnia 16 listopada 2010 r. wraz ze sprawozdaniem z badań pól elektromagnetycznych dla potrzeb ochrony środowiska oraz BHP,
- kopię zgłoszenia z dnia 30 marca 2011 r. do Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Miasta Lublin instalacji wytwarzającej pole elektromagnetyczne,
- kopię pisma z dnia 4 kwietnia 2011 r. stwierdzającego przyjęcie zgłoszenia przez Wydział Ochrony Środowiska Urzędu Miasta Lublin instalacji wytwarzającej pole elektromagnetyczne dla omawianej stacji bazowej telefonii komórkowej.
Decyzją z dnia [...] września 2011 r., nr [...], PINB, na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, stwierdził wykonanie przez inwestora obowiązku nałożonego wskazaną wyżej decyzją z dnia 24 marca 2011 r.
Uzasadniając to rozstrzygnięcie organ wskazał, iż w jego ocenie inwestor wywiązał się z obowiązku nałożonego decyzją wydaną w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, zaś zarzuty podniesione w piśmie w dniu 25 lipca 2011 przez Spółdzielnię Mieszkaniową "C." nie są poparte badaniami i sprawdzeniami, a zatem nie mogą negować wykonanych przez inwestora robót. Badań pól elektromagnetycznych dla potrzeb ochrony środowiska sporządzone zostały na zlecenie operatora przez osoby posiadające wiedzę specjalistyczną i odnoszą się do warunków panujących w momencie wykonania pomiarów, kiedy to anteny stacji bazowej były zasilane mocą maksymalną.
W odwołaniu od tej decyzji Spółdzielnia Mieszkaniowa "C." zarzuciła naruszenie:
1. art. 7 i 77 § 1 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie okoliczności sprawy i nietrafne przyjęcie, że wybudowana przez inwestora stacja bazowa spełnia wymogi stacji testowej, której zamiar wykonania został zgłoszony organowi właściwemu;
2. art. 107 § 3 k.p.a., poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia,
3. art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo budowlane, poprzez jego wadliwe zastosowanie.
Powołaną na wstępie decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 28 listopada 2011 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy podkreślił, iż na obecnym etapie postępowania nie może być oceniana decyzja PINB miasta L.z dnia 24 marca 2011 r., wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, gdyż z uwagi na brak odwołania stron decyzja ta stała się ostateczna. Zdaniem organu drugiej instancji, w niniejszym sprawie, po potwierdzeniu wykonania obowiązku nałożonego wskazaną decyzją z dnia 24 marca 2011 r., organ pierwszej instancji mógł jedynie wydać decyzję stwierdzająca zrealizowanie tego obowiązku w oparciu o art. 51 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Odnosząc się do zarzutów odwołania co do pomiaru pól elektromagnetycznych, organ wskazał, że zostały one wykonane przez upoważnionych do tego typu pomiarów specjalistów, a Wydział Ochrony Środowiska Urzędu Miasta L. nie wniósł sprzeciwu co do użytkowania przedmiotowej stacji.
Od powyższej decyzji skargę do Sądu wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa "C." w Lublinie, domagając się uchylenia decyzji organów obu instancji. Strona skarżąca ponownie zarzuciła organom administracji błędne ustalenie stanu faktycznego w sprawie, w tym wadliwe określenie zakresu robót budowlanych wykonanych przez inwestora. Organ drugiej instancji, jak podkreśliła skarżąca Spółdzielnia, nie ocenił należycie podnoszonej w odwołaniu kwestii obejścia przez inwestora przepisów prawa, poprzez realizację docelowej stacji bazowej telefonii komórkowej o wielokrotnie większej mocy aniżeli objęta zgłoszeniem testowa stacja bazowa. Organ ten, jak również organ pierwszej instancji, nie dopuścił także dowodów z dokumentów, które na tę okoliczność przedstawiła w toku postępowania skarżąca. Organy te nie rozważyły również dopuszczenia dowodu z opinii biegłego w zakresie pomiaru i oddziaływania na organizm człowieka pól elektromagnetycznych niskiej częstotliwości. Powyższe uchybienia skutkowały, zdaniem strony skarżącej, naruszeniem art. art. 6, 7, 11, 75, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. oraz art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo budowlane.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2012 r. Sąd dopuścił do udziału w sprawie Stowarzyszenie ... z siedzibą w L., które przyłączyło się do skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa.
Sąd uwzględnił skargę także z przyczyn w nich niepodniesionych, które to przyczyny Sąd miał obowiązek wziąć pod rozwagę z urzędu na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd rozstrzyga w granicach niniejszej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skarg oraz powołaną w skargach podstawą prawną.
Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r. stwierdzającą wykonanie przez inwestora –P. Spółkę z o.o. w Warszawie obowiązku nałożonego decyzją z dnia 24 marca 2011 r. dotyczącego wykonanych robót budowlanych polegających na realizacji stacji testowej instalacji antenowej LUB 1030B, zlokalizowanej na dachu kościoła, przy ul. K. ... w Lublinie (działka nr ewid. 34/5).
W niniejszej sprawie zastosowanie mają zatem przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.).
W myśl art. 50 ust. 1 pkt 1-4 ustawy Prawo budowlane w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 (roboty budowlane wykonywane bez wymaganego pozwolenia na budowę) lub w art. 49b ust. 1 (roboty budowlane wykonywane bez wymaganego zgłoszenia) właściwy organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych:
1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub
2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub
3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub
4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach.
Stosownie do art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 powołanej ustawy przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji:
1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo
2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania
Po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i wydaje decyzję:
1) o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo
2) w przypadku niewykonania obowiązku - nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego (ust. 3).
Z ustępu 7 wskazanego artykułu wynika, że powołane przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o jakim mowa w art. 50 ust. 1.
Dla zastosowania powyższych przepisów konieczne jest stwierdzenie, iż roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o jakim mowa w art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego. Obowiązkiem organów nadzoru budowlanego jest więc przede wszystkim niebudzące wątpliwości ustalenie, że do ocenianych robót budowlanych nie ma zastosowania art. 48 ani art. 49b ustawy.
W myśl art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.
Organy administracji publicznej, zgodnie z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., są obowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy i na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona.
Organ administracji publicznej jest więc na podstawie tych przepisów zobowiązany do podjęcia wszelkich niezbędnych czynności proceduralnych w celu zebrania pełnego materiału dowodowego, dopiero bowiem wówczas może ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona. Obowiązki te ciążą zarówno na organie pierwszej, jak i drugiej instancji. Stosownie do przepisu art. 136 k.p.a. organ odwoławczy może przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe, jest on bowiem obowiązany ponownie rozpatrzyć sprawę administracyjną.
W ocenie Sądu organy administracji nie wyjaśniły należycie wszystkich okoliczności sprawy i nie ustaliły w tej sprawie stanu faktycznego, naruszając tym samym powołane przepisy art. art. 7, 77 § 1, 80 i 136 k.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Organy te wydając decyzje administracyjne w trybie art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane nie ustaliły bowiem w sposób niebudzący wątpliwości, czy do zrealizowanych przez inwestora robót budowlanych nie ma zastosowania art. 48 lub art. 49b tejże ustawy.
Z akt sprawy wynika, że już we wnioskach o wszczęcie postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie strona skarżąca oraz uczestnik postępowania zarzucali, iż inwestor zrealizował inne roboty budowlane aniżeli roboty budowlane objęte przyjętym bez sprzeciwu zgłoszeniem z dnia 20 września 2007 r. (pismo Prezydenta Miasta L. z dnia ... października 2007 r., nr ..., w sprawie potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia zamiaru przystąpienia do wykonania robót budowlanych polegających na realizacji stacji testowej instalacji antenowej LUB 1030B, zlokalizowanej na dachu kościoła, przy ul. K..... w L.– k. 5 akt adm.). Strona skarżąca podkreślała bowiem, że inwestor dokonał zgłoszenia przystąpienia do wykonywania robót budowlanych polegających na budowie testowej instalacji antenowej (o izotropowej mocy anten poniżej 15 W), a faktycznie wykonał stację docelową o izotropowej mocy anten: 1 166,81 W (na azymucie 60), 1 527,57 W (na azymucie 180) oraz 1 489,36 W (na azymucie 300). W tej ocenie powyższe działania inwestora służyć miały obejściu przepisów prawa, wymagających – w przypadku realizacji faktycznie wybudowanej stacji bazowej – przeprowadzenia postępowania administracyjnego, w którym zagwarantowany byłby szeroko udział społeczeństwa (k. 1, 5-7 akt adm.).
W związku z powyższym obowiązkiem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego było w pierwszej kolejności wyjaśnienie zakresu robót budowlanych objętych zgłoszeniem z dnia ... września 2007 r. Kwestia ta nie została jednak prawidłowo ustalona przez organ nadzoru budowlanego. Organ ten wprawdzie pismem z dnia 26 stycznia 2010 r. zwrócił się do Prezydenta Miasta L. z prośbą o nadesłanie wszystkich dokumentów dotyczących pisma organu administracji architektoniczno-budowlanej z dnia ... października 2007 r. (k. 53 akt adm.). W aktach administracyjnych sprawy brak jest jednak odpowiedzi na to pismo. Inwestor ani żadna ze stron postępowania również nie złożyli dokumentacji dotyczącej tego zgłoszenia. Pomimo tego organ nadzoru budowlanego nie uznał za konieczne wyjaśnienia tej kluczowej dla sprawy okoliczności.
Brak ustalenia tej kwestii uniemożliwiał Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego wydanie należytego rozstrzygnięcia przewidzianego w przepisach ustawy Prawo budowlane. Decyzja tego organu decyzją z dnia 24 marca 2011 r., nakładająca na inwestora, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, obowiązki określone w sentencji tej decyzji, wobec niewyjaśnienia wskazanych okoliczności była zatem co najmniej przedwczesna.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pominął również inne istotne wątpliwości wyłaniające się na tle stanu faktycznego niniejszej sprawy.
Należy bowiem podkreślić, iż jak wynika z treści powołanego wyżej pisma Prezydenta Miasta L. z dnia 31 października 2007 r., nr [...], potwierdzającego przyjęcie bez sprzeciwu zgłoszenia zamiaru przystąpienia do wykonania robót budowlanych polegających na realizacji stacji testowej instalacji antenowej przy ul. K. 7 w L., inwestycja ta miała być realizowana zgodnie z zakresem przedstawionym w załączonej do zgłoszenia dokumentacji oraz "decyzji z dnia ...maja 2007 r., nr .../".
Skarżąca w piśmie z dnia 22 czerwca 2009 r. poinformowała PINB, że decyzja środowiskowa z dnia 24 maja 2007 r., o której mowa wyżej, nie miała jakiegokolwiek związku ze zgłoszoną inwestycją, albowiem – w świetle pisma Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Miejskiego w Lublinie z dnia 14 maja 2009 r. – decyzja ta (nr "...") dotyczyła innego przedsięwzięcia, to jest budowy stacji bazowej telefonii komórkowej o kodzie LUB ..., planowanej przy ul. ... w L. (k. 4, 7 akt adm.).
Organ pierwszej instancji wystąpił do Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Miejskiego w L. o przesłanie kopii decyzji środowiskowej tego organu z dnia 24 maja 2007 r., nr OŚ.IV.7624/DŚ/, wymienionej w potwierdzeniu przyjęcia bez sprzeciwu przedmiotowych robót budowlanych (k. 105 akt adm.).
Odpowiadając na to pismo Zastępca Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska UM w L. wyjaśnił w piśmie z dnia 23 czerwca, iż Prezydent Miasta L. nie wydał decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, wymienionej w piśmie PINB (k. 108 akt adm.).
W tej sytuacji konieczne było zatem wyjaśnienie powyższych rozbieżności w sposób niebudzący wątpliwości. Również w tym zakresie PINB nie przeprowadził prawidłowo postępowania wyjaśniającego.
Ponadto w piśmie z dnia 18 maja 2010 r. skarżąca Spółdzielnia złożyła do akt sprawy dowód w postaci "Dokumentacji technicznej szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikacją przedsięwzięcia...", która – w ocenie skarżącej – dotyczyła stacji bazowej wybudowanej samowolnie dachu kościoła, przy ul. K. 7 w Lublinie. Z dokumentu tego, sporządzonego w grudniu 2007 r., a więc po dokonaniu zgłoszenia przez inwestora testowej instalacji antenowej (o izotropowej mocy anten poniżej 15 W), wynika, że projektowana stacja posiadać będzie trzy anteny sektorowe o równoważnej mocy promieniowanej izotropowo: 1 166,81 W (na azymucie 60°), 1 527,57 W (na azymucie 180°) oraz 1 489,36 W (na azymucie 300°) (k. 88, 90, 91 93, 100 akt adm.). Powyższa specyfikacja projektowanych robót budowlanych odpowiadała więc parametrom stacji bazowej, która – według stanowiska skarżącej – została faktycznie zrealizowana przez inwestora przy ul. K. 7 w Lublinie.
W dniu 15 lipca 2010 r. PINB miasta L. przeprowadził oględziny przedmiotowej stacji bazowej. Skarżąca Spółdzielnia nie brała udziału w tych oględzinach, a w aktach sprawy brak jest dowodu doręczenia skarżącej zawiadomienia o przeprowadzeniu tej czynności procesowej.
W toku oględzin przedstawiciele inwestora złożyli m.in. projekt architektoniczno-budowlany projekt wykonawczy konstrukcji instalacji antenowej LUB 1030 B, z adnotacją "dokumentacja powykonawcza", z dnia 3 lutego 2010 r., sporządzony przez mgr inż. B. W., upr. Wa-599/94-1 oraz Kwalifikację instalacji radiokomunikacyjnych, radionawigacyjnych i radiolokacyjnych z wyłączeniem radiolinii do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko stacji bazowej telefonii komórkowej P4 LUB 1030 B, sporządzoną w styczniu 2008 r. przez mgr inż. U. K., specjalistę systemów ochrony atmosfery.
Przedłożone przez inwestora dokumenty zawierają istotne rozbieżności. Z projektu budowlanego wynika bowiem, że przedmiotowa stacja obejmuje 3 anteny sektorowe typu K. 742 211 (k.126-127 akt adm.), zaś w świetle "Kwalifikacji..." stacja ta obejmuje nie tylko wskazane 3 anteny sektorowe, ale również antenę radioliniową, oznaczoną na rysunku symbolem "RL1", o średnicy 0,3 m i azymucie 108° (k. 153, 156v, 157 akt adm.).
Powyższych rozbieżności w dokumentacji przedstawionej przez inwestora organ administracji nie wyjaśnił w żaden sposób.
W piśmie z dnia 28 października 2010 r. skarżąca Spółdzielnia zarzuciła również, iż w świetle znajdującej się w aktach sprawy (k. 88) "Dokumentacji technicznej szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikacją przedsięwzięcia...", sporządzonej w grudniu 2007 r., przedmiotowa stacja bazowa składa się z 3 anten sektorowych typ K.742 215, o mocy 1 166,81 W (azymut 60°), 1 527,57 W (azymut 180°),1 489,36 W (azymut 360°), , zawieszonych na wysokości odpowiednio: 13,50, 14,70 i 14,70 m n.p.t. Natomiast "Kwalifikacja.." dotyczy innych urządzeń antenowych, to jest typ K. 742 211, o mocy 1 035,14 W (azymut 60°), 1 093,96 W (azymut 180°),1 086,43 W (azymut 360°), zawieszonych na wysokości odpowiednio: 14,25, 15,45 i 15,60 m n.p.t. (k. 154 akt adm.).
Nadto z porównania tych dokumentów wynika, że inne były również pozostałe parametry techniczne anten stacji bazowej dotyczące sumarycznej mocy anten, tłumienia toru, zysku energetycznego oraz szerokości charakterystyki.
Pomimo niewyjaśnienia powyższych okoliczności Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przyjął, że do przedmiotowych robót budowlanych nie ma zastosowania art. 48 ani art. 49b ustawy. Wyjaśniając swoje stanowisko w tym zakresie organ stwierdził jedynie, że "zakres wykonanych robót budowlanych polegający na wykonaniu konstrukcji wsporczych, nowych instalacji energetycznych zasilających i klimatyzacji oraz wydzielenie pomieszczenia technicznego na urządzenia sterujące, znacznie wykracza poza zakres udzielonego potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia". Jednocześnie – popadając w swym stanowisku w sprzeczność – organ uznał, iż "powyższe roboty budowlane nie zostały zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na ich wykonanie".
Stanowisko to jest co najmniej przedwczesne. W aktach sprawy brak jest dokumentacji zgłoszenia zamiaru przystąpienia do wykonania robót budowlanych określonych w zgłoszeniu z dnia 20.07.2007r. dotyczące budowy testowej instalacji antenowej (o mocy anten poniżej 15 kW), oznaczonej kodem LUB ... zlokalizowanej na dachu istniejącego kościoła przy ul. K. 7 na działce nr. ewid. ... w L. W świetle materiału dowodowego zgromadzonego w tych aktach przyjąć należy, iż Prezydent Miasta L. nie nadesłał organowi nadzoru budowlanego tejże dokumentacji, żądanej powołanym pismem z dnia... stycznia 2010 r. (k. 53 akt adm.).
Skoro nie została wyjaśniona ta podstawowa w rozpoznawanej sprawie okoliczność, to brak było podstaw do przyjęcia, iż do wykonanych przez inwestora robót budowlanych nie ma zastosowania art. 48 ani art. 49b ustawy Prawo budowlane.
Organy nadzoru budowlanego nie ustaliły również jednoznacznie, czy roboty budowlane polegające na realizacji stacji bazowej telefonii komórkowej LUB ..., zlokalizowanej na dachu kościoła, przy ul. Kaczeńcowej 7 w Lublinie, były objęte pozwoleniem na budowę w myśl art. 29 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Z przepisu tego wynika bowiem, że pozwolenia na budowę wymagają przedsięwzięcia, które wymagają przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, oraz przedsięwzięcia wymagające przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000, zgodnie z art. 59 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.).
Wskazane uchybienia uzasadniały uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a., albowiem nie ulega wątpliwości, iż uchybienia te miały wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie Sąd uchylił, w oparciu o art. 135 p.p.s.a., decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta L. z dnia ... września 2011 r., nr ...oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta L. z dnia ... marca 2011 r., nr ..., mając na względzie naruszenie prawa przez te rozstrzygnięcia. Uchylenie tych decyzji organu pierwszej instancji jest niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Powołany przepis art. 135 p.p.s.a. stanowi bowiem, iż sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Sąd nie dopuścił zgłoszonego na rozprawie przez pełnomocnika Stowarzyszenia ... dowodu z protokołu pomiaru pól elektromagnetycznych z dnia 28 marca 2012 r.
Jakkolwiek bowiem, zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a., Sąd może przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie, to zauważyć należy, że zgłoszony dowód przeprowadzony został cztery miesiące po wydaniu zaskarżonej decyzji, a Sąd ocenia zgodność z prawem zaskarżonej decyzji według stanu sprawy na dzień wydania tejże decyzji.
Rozpoznając ponownie sprawę organy administracji uwzględnią wszystkie przedstawione wyżej uwagi. W szczególności organy te przeprowadzą wnikliwie postępowanie wyjaśniające w niniejszej sprawie w celu prawidłowego wyboru trybu postępowania legalizacyjnego, przewidzianego w przepisach ustawy Prawo budowlane.
Uzasadnienie decyzji organów obu instancji winno spełniać wymagania wynikające z art. 107 § 3 k.p.a., zgodnie z którym uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Z tych wszystkich względów Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku. Orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku uzasadnia art. 152 p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło