II SA/Lu 851/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Sędziowie Asesor WSA Jerzy Drwal (spr.), Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant Starszy Referent Beata Basak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2005 r. sprawy ze skargi J.F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stanu technicznego przewodów spalinowych i wentylacyjnych oddala skargę. Decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2005 r. Nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie stanu technicznego przewodów spalinowych i wentylacyjnych w mieszkaniu J.F. przy ul.[...] W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w rozpoznawanej sprawie obowiązkiem organów nadzoru budowlanego było ustalenie, czy niewłaściwe odprowadzanie spalin, ujawnione w mieszkaniu J.F. wywoływane jest wadą techniczną budynku mieszkalnego wielorodzinnego, położonego przy ul. [...]. Zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdzał tego, aby przedmiotowy budynek mieszkalny był w nieodpowiednim stanie technicznym. Wyjaśniając podstawę prawną rozstrzygnięcia, organ wskazał, że przepis art. 66 Prawa budowlanego dotyczy obiektu budowlanego ale nie wydzielonego z tego obiektu, lokalu mieszkalnego. Stąd też postępowanie prowadzone w trybie art. 66 Prawa budowlanego stało się bezprzedmiotowe. Ewentualne roszczenia o charakterze cywilnoprawnym wynikające z wadliwie działającej wentylacji powinny być kierowane przez stronę pod adresem Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w drodze powództwa przed sądem powszechnym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, J.F. zarzucił, że powyższe rozstrzygnięcie narusza: - art. 7 i 77 kpa poprzez nie wyjaśnienie przez organ przyczyn wadliwego działania wentylacji, - przepisy art. 104 i 105 kpa, gdyż w przypadku stwierdzenia wadliwości wentylacji i braku przewodów nawiewnych, nie było podstaw do umorzenia postępowania przez organy nadzoru budowlanego, - art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego wobec ujawnionych wad wentylacji w całym budynku i nie przeprowadzenia przez organy nadzoru budowlanego ustaleń na ten temat. W uzasadnieniu skargi podał, że w postępowaniu nie ustalono, jaka była przyczyna zatrucia członków jego rodziny. Zatrucie udokumentowane jest badaniami lekarskimi. Stwarzało ono zagrożenie dla życia jego rodziny. Stąd też wykładnia przepisu art. 66 Prawa budowlanego ma drugorzędne znaczenie w tej sytuacji. We wnioskach domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie jako bezzasadnej. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przepis art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) wprowadza generalną zasadę, że w przypadku stwierdzenia, iż obiekt budowlany : 1/ jest w nieodpowiedniem stanie technicznym albo 2/ jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu, środowisku lub bezpieczeństwu mienia albo 3/ powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia, właściwy organ nakazuje w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania obowiązku. Organem właściwym, o którym mowa w powyższym przepisie jest powiatowy inspektor nadzoru budowlanego (art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego). Z akt sprawy wynika, że w trakcie ponownie już przeprowadzonego postępowania administracyjnego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, ustalono, iż w mieszkaniu J.F., przewody spalinowe i wentylacyjne w łazience i w kuchni są drożne, podłączenia wykonane zostały prawidłowo , a przewody kominowe wyprowadzono ponad kalenicę dachu budynku. Takie ustalenia poczyniono na podstawie opinii Spółdzielni Pracy [...] z dnia 31 marca 2005 r. Z protokołu z okresowej kontroli stanu technicznego instalacji i urządzeń gazowych z dnia 23 marca 2005 r., wynikało, że przewody spalinowe i wentylacyjne w lokalu mieszkalnym Nr 13 należącym do skarżącego, funkcjonują prawidłowo. Z tego powodu przeprowadzone postępowanie umorzono argumentując dodatkowo, że kwestie wad uniemożliwiających lub utrudniających właściwe korzystanie z lokalu mieszkalnego są sprawami cywilnymi należącymi do kognicji sądów powszechnych. W trakcie kontroli instancyjnej prowadzonej przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego materiał dowodowy na temat stanu technicznego budynku, w którym znajduje się mieszkanie J.F. uzupełniono o oświadczenie kierownika budowy z dnia 21 sierpnia 2000 r. potwierdzające, że przedmiotowy budynek wykonano zgodnie z dokumentacją i sztuką budowlaną. Dołączono także protokół sprawozdawczo-opiniodawczy Spółdzielni Pracy [...] z dnia 11 sierpnia 2000 r. wskazujący, iż przewody kominowe są drożne i nadają się do podłączenia urządzeń oraz opinię tejże Spółdzielni z dnia 11 sierpnia 2000 r. świadczącą , że urządzenia gazowe w tym budynku podłączone zostały prawidłowo. Sięgnięto również po decyzję Starosty Powiatowego z dnia [...] października 1999 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" , pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego, składającego się z dwudziestu mieszkań. Oceniając przebieg tak przeprowadzonego postępowania administracyjnego, zmierzającego do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja, umarzająca to postępowanie, nie narusza prawa materialnego i procesowego. Nie stwierdzono bowiem w tym postępowaniu, aby budynek mieszkalny, w którym znajduje się lokal mieszkalny J. F., był w nieodpowiednim stanie technicznym. Tylko taki stan – w myśl art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego – jest podstawą do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Ponadto materiał dowodowy sprawy – zebrany, rozpatrzony i oceniony w sposób zgodny z wymaganiami Kodeksu postępowania administracyjnego – nie wskazywał, aby budynek był użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu, środowisku lub bezpieczeństwu mienia. Tylko taki sposób użytkowania budynku byłby – stosownie do art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego – przesłanką do orzekania przez organ w przedmiocie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Unormowanie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego nie dotyczy odrębnego i wydzielonego z budynku, lokalu mieszkalnego. Z uwagi na brak przedmiotu sprawy administracyjnej, postępowanie – słusznie, zdaniem Sądu – umorzono jako bezprzedmiotowe. Należy podkreślić, że problemy z użytkowaniem lokalu w tym budynku zgłaszał tylko skarżący J. F. zajmujący lokal Nr [...]. Pozostali właściciele lokali w budynku obejmującym 20 mieszkań nie sygnalizowali żadnych problemów. Kontrolą przeprowadzoną w dniu 23 marca 2005 r. objęto wszystkie pozostałe lokale mieszkalne. Czynności kontrole nie wykazały niewłaściwego stanu technicznego przedmiotowego budynku. W tym stanie rzeczy, nie są usprawiedliwione zarzuty skarżącego, że doszło do naruszenia art. 104 i 105 kpa z uwagi na brak podstaw do umorzenia postępowania przez organ nadzoru budowlanego. Nie doszło również do naruszenia przepisów art. 7 i 77 § 1 kpa nakazujących organowi administracji publicznej, dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i rozpatrzenie całości materiału dowodowego. Ujawnione wady wentylacji w postaci braku przewodów nawiewnych w całym budynku nie świadczą o naruszeniu przez organ przepisu art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, gdyż jak to organ wyjaśnił, w budynku tym zastosowano wentylację grawitacyjną. Zastosowanie wentylacji mechaniczno-klimatyzacyjnej uzasadnia wykonanie przewodów nawiewnych. Stąd też w omawianych okolicznościach, skargę należało uznać za nieusprawiedliwioną. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.),.