II SA/Lu 854/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca),, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi L. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego I. oddala skargę; II. przyznaje [...] J.S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych podatku VAT. Decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu odwołania L. J. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nakazującą E. i L. J. rozbiórkę samowolnie wybudowanego garażu metalowego o wymiarach w rzucie 12m x 6m na działce nr 816/4 położonej w miejscowości W. gmina P. W uzasadnieniu wyjaśniono, że przedmiotowy budynek został wybudowany samowolnie w 2002r. Organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] wstrzymał prowadzenie robót budowlanych zobowiązując inwestorów do przedłożenia wskazanych dokumentów. Inwestorzy nie wykonali nałożonego obowiązku w zakreślonym terminie, dlatego postanowieniem z dnia [...] organ wydał decyzję nakazującą rozbiórkę przedmiotowego budynku. W wyniku odwołania organ drugiej instancji uchylił (ze względu na uchybienia w zakresie postępowania dowodowego) decyzję i sprawa ponownie była przedmiotem rozpoznania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organ ten stwierdził, że usytuowanie garażu w odległości 1,4 m od granicy działki narusza § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dlatego decyzją z dnia [...] ponownie nakazał inwestorom rozbiórkę tego budynku. W odwołaniu od tej decyzji L. J. podnosił, że przedmiotowy garaż jest obiektem kontenerowym nie związanym na stałe z gruntem, dlatego nie wymaga pozwolenia na budowę. Rozpoznając odwołanie od tej decyzji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że decyzja PINB jest prawidłowa, ponieważ w świetle art. 29 w zw. z art. 3 pkt 5 ustawy – Prawo budowlane przedmiotowy budynek jest tymczasowym obiektem budowlanym, na którego budowę wymagane jest uzyskanie pozwolenia. Organ stwierdził, że budynek ten został zrealizowany z naruszeniem wymaganych w § 12 odległości. Z akt sprawy wynika, że jest on usytuowany w odległości 1,1 - 1,4m od granicy z działką sąsiednią, a w świetle powołanego §12 odległości od granicy z działką sąsiednią powinny wynosić co najmniej: 4m (w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy), ew. 3m (w przypadku ściany bez takich otworów) albo w odległości 1,5m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeśli wynika to z ustaleń planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego albo w innych odległościach, jeżeli nie jest możliwe zachowanie wymaganych odległości ze względu na rozmiary działki. Organ odwoławczy ustalił, że budynek inwestorów nie spełnia tych szczególnych warunków uzasadniających odstępstwo od zachowania wymaganych odległości. Ponadto organ podniósł, że w aktach sprawy znajduje się pismo Urzędu Miejskiego w P. z dnia [...], z którego wynika, że działka położona w miejscowości W. D. oznaczona nr geod. 816/4 przeznaczona jest w planie miejscowym pod uprawy rolne bez prawa zabudowy. W związku z tym nie ma możliwości przeprowadzenia procedury legalizacyjnej, dlatego należało nakazać rozbiórkę przedmiotowego obiektu. Skargę do sądu administracyjnego wniósł L. J., domagając się uchylenia decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jako krzywdzącej i niesprawiedliwej. Zdaniem skarżącego na budowę garażu nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia ani zgłoszenia, zaś jego usytuowanie nie narusza obowiązujących przepisów. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. W świetle art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz.2016 ze zm.) roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, a w przypadkach wyraźnie określonych w ustawie na podstawie zgłoszenia właściwemu organowi. Wykonanie robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia na budowę skutkuje nakazem rozbiórki obiektu budowlanego na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy. Wykonanie takich robót może być wprawdzie zalegalizowane w trybie i na zasadach określonych w art. 48 ust. 2 - 5 cyt. ustawy, ale tylko wówczas, gdy budowa zgodna jest z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (ust. 2 pkt. 1 lit. a) Bezspornym jest, że przedmiotowy garaż został wykonany bez wymaganego pozwolenia na budowę, a więc samowolnie. Jednocześnie z pisma Urzędu Miejskiego w P. z dnia [...] (k.16 akt administracyjnych) wynika, że działka położona w miejscowości W. D. oznaczona nr geod. 816/4 przeznaczona jest w obowiązującym planie miejscowym pod uprawy rolne bez prawa zabudowy, co potwierdza załączony do pisma wyciąg i rysunek z planu miejscowego zatwierdzonego uchwałą nr XXXI/221/2001 Rady Miejskiej z dnia [...] (Dz Urz. Woj. [...] z 6 marca 2002r., Nr 15, poz.441). Działka nr 816/4 znajduje się w obszarze oznaczonym symbolem RP, na którym wyklucza się lokalizację nowych obiektów i urządzeń budowlanych poza istniejącymi siedliskami rolnymi, z wyłączeniem dróg i sieci infrastruktury określonych w planie. Legalizacja budowy garażu na tej działce nie jest zatem dopuszczalna w świetle przepisu art. 48 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – Prawo budowlane. Wbrew zarzutom skargi garaż jako obiekt kontenerowy stanowi tymczasowy obiekt budowlany, na którego budowę wymagane jest uzyskanie pozwolenia właściwego organu architektonicznego. Wynika z przepisu art. 3 ust. 5 ustawy – Prawo budowlane, który stanowi, że przez tymczasowy obiekt budowlany należy rozumieć obiekt budowlany przeznaczony do czasowego używania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekty budowlane nie połączone trwale z gruntem (...) m.in. obiekty kontenerowe. Organ odwoławczy prawidłowo zatem uznał, że przedmiotowy garaż wybudowany został samowolnie i że z uwagi na postanowienia miejscowego plan zagospodarowania przestrzennego jego budowa nie może być zalegalizowana, a w konsekwencji należało orzec nakaz jego rozbiórki. Z powyższych względów, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza i skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) O wynagrodzeniu ustanowionego dla skarżącego z urzędu adwokata Sąd orzekł na podstawie art. 250 cyt. ustawy w zw. z § 18 ust.1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U. z 2002r., Nr 163, poz.1348 ze zm.).