II SA/Lu 859/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2015 r. w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2015 r., Nr [...] w przedmiocie zwrotu świadczeń rodzinnych nienależnie pobranych – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Marszałka Województwa przez Kierownika Oddziału do spraw Świadczeń Rodzinnych w Ramach Koordynacji Systemów Zabezpieczeń Społecznych z dnia 27 sierpnia 2015 r. w przedmiocie żądania zwrotu od G. B. kwoty nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych w wysokości 1.743,00 złotych wraz z ustawowymi odsetkami G. B. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z dnia 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1706/13 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W ocenie Sądu mimo tego, że skarżąca nie wywiązała się z obowiązku uzasadnienia wniosku, stwierdzić należy, iż w sprawie zachodzą podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy wynika bowiem, że skarżąca wraz z czworgiem dzieci, w tym dwojgiem studiujących i dwojgiem uczących się, utrzymuje się z kwoty [...] euro to jest kwoty około [...] złotych miesięcznie (k. 215 - 216). Kwota nienależnie pobranych świadczeń stanowić będzie zatem ponad ¾ kwoty pozostającej miesięcznie skarżącej na utrzymanie. Mając ponadto na uwadze to, że skarżąca nie dysponuje innymi źródłami dochodu, należące bowiem do niej gospodarstwo rolne o powierzchni jednego hektara nie przynosi dochodu (k. 215), stwierdzić należy, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczną szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowił jak na wstępie.