II SA/Lu 859/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. Ch. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia i zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. J. Ch. wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia i zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego na dziecko C. Ch. W piśmie z dnia [...] r. skarżąca oświadczyła, że "wnosi o wycofanie skargi". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też – wobec złożenia przez skarżącą jednoznacznego oświadczenia o cofnięciu skargi – postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia