II SA/Lu 861/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania w sprawie o ustalenie warunków zabudowy p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło - wydaną w wyniku wznowienia postępowania decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...]. o uchyleniu decyzji własnej z dnia [...]., znak: [...] ustalającej warunki zabudowy dla Firmy Handlowo – Budowlanej - i umorzyło postępowanie wznowieniowe. W piśmie z dnia 26 stycznia 2009r. skarżący P. P. wniósł o zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie wyjaśniając, że w dniu 1 grudnia 2009r. zostało wszczęte przed organem administracyjnym postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 9 czerwca 2008r. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej ppsa, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjmuje się, że dopuszczalny jest wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnych (art. 156 § 1kpa), w stosunku do których nastąpiło wznowienie postępowania (art. 145 § 1 kpa).Wynika to z tego, że choć oba postępowania skierowane są na wzruszenie decyzji administracyjnej, to jednak zasadnicza różnica polega na tym, że w okolicznościach uzasadniających wznowienie postępowania administracyjnego wadą dotknięte jest samo postępowanie, natomiast w sytuacjach uzasadniających stwierdzenie nieważności wada tkwi w samej decyzji. (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 1990r., IV SA 543/90) Zastosowanie trybu wznowienia postępowania powoduje nie tylko wyeliminowanie decyzji obrotu prawnego, ale zapewnia również możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, o której rozstrzyga weryfikowana decyzja. Zastosowanie zaś trybu nieważności decyzji jest ograniczone tylko do wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego. W takim przypadku, po stwierdzeniu nieważności decyzji sprawa, o której ona rozstrzygała, będzie musiała być zakończona wydaniem decyzji o umorzeniu postępowania. Ta odmienność następstw prawnych zastosowani dwóch trybów postępowania nadzwyczajnego narzuca konieczność dania pierwszeństwa elementom materialnym przed elementami formalnymi. Wobec tego, że zastosowanie trybu stwierdzenia nieważności decyzji powoduje następstwa prawne dalej idące niż zastosowanie trybu wznowienia, należy dać priorytet pierwszemu z nich. Z tych przyczyn - wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności w trakcie toczącego się już postępowania w sprawie wznowienia powoduje konieczność zawieszenia wznowionego postępowania. W razie bowiem stwierdzenia nieważności decyzji, jego następstwem będzie zamknięcie możliwości merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy w drodze postępowania administracyjnego, które wznowiono, które będzie musiało zostać umorzone. (por. glosa B. Adamiak i J. Borkowski, OSP 1992/5/120) Wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji w sytuacji, gdy toczy się w przedmiocie tej decyzji postępowanie wznowieniowe, jest więc postępowaniem, od którego zależy rozstrzygnięcie w sprawie o wznowienie postępowania, dlatego postępowanie wznowieniowe podlega zawieszeniu na podstawie powołanego art. 125 § 1 pkt 1 ppsa. Z powyższych względów, orzeczono, jak w sentencji.