II SA/Lu 861/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargę. W dniu 2 sierpnia 2017 r. do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego wpłynęło pismo T. K. (datowane na 28 lipca 2017 r.; adresowane również do Sądu), w którym podniósł on szereg zarzutów odnoszących się do postępowań administracyjnych przed organami nadzoru budowlanego w przedmiocie wydania nakazu rozbiórki budynku gospodarczego na działce nr ewid. [...], przy ul. W. 1 w Z . Pismem z dnia 1 września 2017 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał ww. pismo skarżącego Sądowi, informując, że nie podziela stanowiska skarżącego co do wadliwości postępowań administracyjnych oraz postępowania egzekucyjnego dotyczących opisanego obiektu budowlanego. Oceniając, że skarga dotyczy wznowienia postępowania sądowego, zarządzeniem z dnia 5 września 2017 r. przewodniczący wydziału wezwał skarżącego do wskazania: zaskarżonego orzeczenia, ustawowej podstawy wznowienia, okoliczności potwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz czy skarżący żąda uchylenia, czy zmiany zaskarżonego orzeczenia. Wezwanie do usunięcia wskazanych braków doręczono stronie w dniu 14 września 2017 r. (k. 13). Ponadto zarządzeniem z dnia 13 września 2017 r. przewodniczący wydziału wezwał stronę do podpisania skargi. Wezwanie do usunięcia wskazanych braków doręczono stronie w dniu 14 września 2017 r. (k. 22). Odpowiadając na wezwanie do wykonania zarządzenia z dnia 5 września 2017 r., skarżący wyjaśnił w piśmie z dnia 18 września 2017 r. (k. 14, 15), że "nastąpiło niezrozumienie problematyki co do przedmiotu sprawy". Skarżący wskazał, że "nie odmawiając uprawnienia WSA co do ewentualnego wznowienia postępowania administracyjnego", domaga się usunięcia przez organy nadzoru budowlanego naruszeń prawa, które zostały pominięte w trakcie toczącego się obecnie postępowania egzekucyjnego mającego za przedmiot doprowadzenie do wykonania nakazu rozbiórki omawianego budynku gospodarczego. Natomiast w odpowiedzi na wezwanie do wykonania zarządzenia z dnia 13 września 2017 r., skarżący złożył podpisany egzemplarz skargi oraz ponownie wyjaśnił, że skarga ta dotyczy wznowienia postępowania administracyjnego. Dlatego też skarżący złożył jej odpis "z adnotacją: wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego". Jednocześnie skarżący wniósł o ustanowienie dla niego – w ramach prawa pomocy – adwokata z urzędu, z uwagi na jego trudną sytuację materialną, którą potwierdzają dokumenty złożone przez niego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 852/17. Prawomocnym postanowieniem z dnia 25 października 2017 r. Sąd odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy, z uwagi na oczywistą bezzasadność jego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu: 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Podkreślenia przy tym wymaga, że sąd administracyjny sprawuje kontrolę w zakresie zgodności z obowiązującym prawem zaskarżonego do tego sądu aktu wydanego przez organ administracji publicznej, do czego jest obowiązany w świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.). Sąd ten nie jest natomiast uprawniony do rozpoznawania merytorycznie wniosku strony dotyczącego indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej, w tym wniosku o wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją administracyjną. Nawet zatem, jeśli zachodziłyby podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego, to Sąd nie mógłby "wznowić postępowania administracyjnego". W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że jak wyjaśnił skarżący, jego skarga nie zawiera żądania "wznowienia postępowania sądowego", gdyż w tym zakresie, w wyniku omyłki Sądu, "nastąpiło niezrozumienie problematyki co do przedmiotu sprawy", lecz zawiera ona "wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego". Skarżący wyraźnie wskazał zarazem, iż uważa, że Sąd jest uprawniony do rozpoznania jego żądania co do wznowienia postępowania administracyjnego. To oznacza, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, albowiem została złożona w sprawie, która nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd obowiązany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.