II SA/Lu 862/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jarzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. K. na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie przyznania świadczeń z pomocy społecznej, p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 23 sierpnia 2006 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga J. B. K. zatytułowana "odwołanie", w której skarżący kwestionuje działania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie przyznania pomocy na leczenie oraz umieszczenia jego matki W. K. w domu pomocy społecznej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wskazało, iż, jego zdaniem, przedmiotowa skarga stanowi w rzeczywistości zażalenie na niezałatwienie w terminie przez organ pierwszej instancji wniosków skarżącego o umieszczenie W. K. w domu pomocy społecznej i przyznanie zasiłku celowego na leczenie. Organ odwoławczy podniósł ponadto, że zażalenie to, zgodnie z treścią art. 37 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, powinno zostać wniesione do organu administracji publicznej wyższego stopnia, czyli, w niniejszej sprawie, do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nie zaś do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Zgodnie z treścią art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), takim środkiem zaskarżenia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 powołanej ustawy jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zatem w sytuacji, gdy sprawa dotyczy ewentualnej bezczynności organu właściwego w sprawach pomocy społecznej, strona winna wnieść zażalenie do organu wyższego stopnia, którym jest właściwe samorządowe kolegium odwoławcze. Z analizy akt sprawy wynika, iż pismo skarżącego zatytułowane "odwołanie" nie jest w istocie odwołaniem od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia [...] r. o umieszczeniu W. K. w Domu Pomocy Społecznej [...] w L., gdyż zostało złożone przed wydaniem tej decyzji, ale zażaleniem na bezczynność organu pomocy na niezałatwienie w terminie wniosków w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej. W związku z powyższym, skoro skarga J. B. K. tytułowana "odwołanie" została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zamiast do Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako organu administracji publicznej wyższego stopnia, nie został (czerpany w sprawie tok instancji administracyjnej, warunkujący skuteczne wniesienie skargi. Prawną konsekwencją takiego stwierdzenia jest odrzucenie skargi z powodu niedopuszczalności na podstawie przepisu art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.