II SA/Lu 862/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. G., M. G., Z. G. E.M., W. P., B.P. – Z., M. K.j – K. i I. S. na decyzję Starosty z dnia [..]., znak: [..] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Skarżący - L. G., M. G., Z. G., E. M., W. P., B. P. – Z., M.K. – K. i I. S. wnieśli skargę na decyzję Starosty z dnia [..]., znak: [..] o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości. Sąd zważył, co następuje: Obowiązujące przepisy przewidują instancyjną kontrolę rozstrzygnięć wydawanych przez organy administracyjne. Kontrola sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. (art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) Zgodnie z art. 127 § 1 i 2 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, przy czym do rozpatrzenia odwołania właściwy jest organ administracyjny wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Strona niezadowolona z rozstrzygnięcia organu wyższego stopnia ma prawo następnie to rozstrzygnięcie kwestionować wnosząc do sądu administracyjnego skargę. Obowiązek wyczerpania toku kontroli instancyjnej oznacza, że sąd administracyjny rozpoznając skargę nie jest uprawniony do oceny zgodności z prawem decyzji organu I instancji, jeżeli równocześnie nie została zaskarżona decyzja organu II instancji. Skoro zatem skarżący wnieśli skargę wyłącznie na decyzję Starosty , orzekającego w I instancji i nie zaskarżyli wydanej w sprawie decyzji organu odwoławczego, to Sąd nie może jej rozpoznać. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak w sentencji.