II SA/Lu 863/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2011 r. w sprawie ze skargi K. I. i R. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. K. I. i R. I. w wniesionym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. P. piśmie z dnia 7 grudnia 2011 r. wnieśli o wstrzymanie na podstawie art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) wykonania decyzji dotyczącej opłaty adiacenckiej na kwotę 3.450,00 złotych z tytułu wzrostu wartości nieruchomości nr [...] położonej w B. P. przy ul. [...]. Powyższy wniosek przekazany została przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. P. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tak, więc aby sąd mógł wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. strona wnioskującą o wstrzymanie wykonania wykazać musi, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi jej niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie wnioskujący okoliczności takich nie wykazali. Niemniej, jako podstawę wstrzymania wykonania wskazali oni art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W myśl tego przepisu, jeżeli w sprawie zakończonej decyzją wydaną na podstawie art. 145 tej ustawy zostanie wniesiona skarga do sądu administracyjnego organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie postanowieniem, na które nie służy zażalenie. W sprawie niniejszej wydana została decyzja na podstawie art. 145 ustawy o gospodarce nieruchomościami i wniesiono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W takiej sytuacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. P. było zobligowane z urzędu wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Jednak postanowienia, o którym mowa w art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. P. nie wydało. Nie wykonanie przez organ administracji obowiązku nałożonego na niego art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie może skutkować ujemnymi skutkami dla skarżących. Odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowodowałaby bowiem, że skarżący znaleźliby się w gorszym położeniu niż osoby, na które również nałożono obowiązek uiszczenia opłaty adiacenckiej, ale w stosunku, do których wobec wniesienia przez nich skargi, organ zachował się zgodnie z poleceniem wynikającym z art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zachwiania zostałaby wówczas, przewidziana art. 32 ust. 1 Konstytucji RP zasada równości wobec prawa (por. postanowienie NSA z dnia 8 października 2008 r., sygn. akt I OZ 770/08 – centralna baza orzeczeń sądów administracyjnych oraz postanowienie NSA z dnia 29 września 2010 r., sygn. akt I OZ 717/10 – Lex nr 741971). Z powyższych względów należało wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.