II SA/Lu 864/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 18 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. i J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz A. K. i J. K. 100 (sto) złotych z tytułu zwrotu kosztów postępowania. W dniu 10 sierpnia 2017 r. A. K. i J. K. (dalej: skarżący) złożyli – za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej: Kolegium) – skargę na postanowienie Kolegium z dnia [...] r., znak: [...], stwierdzające niedopuszczalność zażalenia skarżącego J. K. na postanowienie Wójta Gminy [...] (dalej: organ pierwszej instancji) z dnia [...] r., znak: [...], w sprawie zobowiązania stron postępowania rozgraniczeniowego do złożenia zaliczki na pokrycie kosztów tego postępowania. Skarżący zarzucili, że nigdy nie składali zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji, ponieważ zgodnie z pouczeniem zawartym w tym postanowieniu nie mieli do tego prawa. Postanowieniem z dnia [...] r., znak: [...], Kolegium, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), uchyliło zaskarżone postanowienie w całości (pkt 1), umorzyło postępowanie zażaleniowe (pkt 2) oraz stwierdziło, że działanie Kolegium nie miało miejsca bez podstawy prawnej ani z rażącym naruszeniem prawa (pkt 3). W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o umorzenie postępowania, z uwagi na uchylenie – w trybie autokontroli – zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania w rozumieniu tego przepisu zachodzi w szczególności wtedy, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja lub postanowienie zostało zaskarżone, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. Ten ostatni przepis stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Nie budzi wątpliwości, że taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, albowiem Kolegium wskazanym wyżej postanowieniem z dnia [...] r., znak: [...], uznając skargę za uzasadnioną w całości, uchyliło zaskarżone postanowienie, umorzyło postępowanie zażaleniowe i stwierdziło, że działanie Kolegium nie miało miejsca bez podstawy prawnej ani z rażącym naruszeniem prawa. Wobec niewniesienia przez skarżących skargi na postanowienie Kolegium z dnia [...] r., znak: [...] stało się ono prawomocne. W tej sytuacji należało uznać, że postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Jednocześnie, stosownie do art. 201 § 1 P.p.s.a., zasądzono od Kolegium na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.