II SA/Lu 866/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Sędzia NSA Witold Falczyński, Protokolant Referent Paulina Nagajek, po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi P.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie. P. K. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia .... utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Sekcji Realizacji Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie ... o odmowie przyznania mu dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego. Jako materialnoprawną podstawę prawną wydania decyzji organ wskazał art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012r., poz.1548). Przepis ten stanowi, że osobom, o których mowa w art. 11 ust. 1, spełniającym warunki określone w art. 17 ustawy, o której mowa w art. 1 (tj. ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1456)., w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz osobom, którym przyznano prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, za każdy miesiąc w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 30 czerwca 2013 r., w którym przysługuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, przysługuje dodatek do świadczenia pielęgnacyjnego. Przyczyną odmowy było uznanie, że niepełnosprawność osoby wymagającej opieki nie powstała we wskazanym w art. 17 ust. 1 b cyt. ustawy – okresie, a więc że nie zachodzą przesłanki określone w art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Sąd zważył, co następuje: Postępowanie podlega zawieszeniu. Zgodnie bowiem z art. art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. - sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Sądowi wiadome jest bowiem, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne (zarejestrowane w pod sygn. akt P 33/13) dotyczące zgodności art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012r., poz.1548) w zakresie w jakim uzależnia przyznanie dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego od spełnienia warunków określonych w art. 17 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1456) z art. 2, art. 18, art. 32 ust.1 i art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z badaniem przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją RP przepisu, który stanowił podstawę wydania zaskarżonej decyzji, a w konsekwencji z możliwością wystąpienia w przyszłości przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 145a kpa, Sąd uznał, iż celowe jest zawieszenie postępowania sądowego na podstawie powołanego art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.