II SA/Lu 870/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem dołączonym do skargi J. W. zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wydanej w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego (przyłącza kanalizacyjnego wraz z bezodpływowym zbiornikiem na nieczystości ciekłe) podnosząc, iż stan faktyczny sprawy uległ zmianie, ponieważ jest już właścicielką nieruchomości sąsiednich. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Zgodnie z postanowieniami art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "ppsa" wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże w określonych okolicznościach organ, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność może na wniosek strony lub z urzędu wstrzymać wykonanie aktu lub czynności (art. 61 § 2 ppsa), a po przekazaniu skargi sądowi administracyjnemu sąd ten może to uczynić na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ppsa). Utrzymanie w mocy przez organ II instancji decyzji organu pierwszoinstancyjnego powoduje, iż decyzja ta jest ostateczna i wywołuje skutki prawne w niej określone. Stwierdzić trzeba, iż na tym etapie postępowania Sąd nie odnosi się merytorycznie do przedmiotu sprawy, a bada jedynie przesłanki wskazane w art. 61 § 3 ppsa. Wprawdzie skarżąca nie uzasadniła swojego wniosku w sposób dostateczny, ale z uwagi na to, że rozbiórka obiektu budowlanego w każdym przypadku wiąże się z trudnymi do odwrócenia skutkami, należało wniosek uwzględnić. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Dla całkowitego wyeliminowania niebezpieczeństwa wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków niezbędne jest orzeczenie sądu administracyjnego. Dopiero orzeczenie Sądu pozwoli na stwierdzenie legalności decyzji, a tym samym uchroni stronę skarżącą od wskazanego wyżej niebezpieczeństwa. Ponadto należy dodać, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stwarza jedynie ochronę tymczasową, gdyż zgodnie z art. 61 § 6 ppsa, wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Mając powyższe na względzie i na podstawie art. 61 § 3 ppsa, orzeczono jak w postanowieniu.