II SA/Lu 871/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 17 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi T. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 1248/16 w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 9 maja 2017 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 1248/16 przyznano T. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Skarżąca w piśmie z dnia 8 października 2018 r. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie w sprawie niniejszej prawa pomocy w zakresie częściowym tym razem poprzez ustanowienie radcy prawnego (na fakt ustanowienia radcy prawnego wskazuje imię i nazwisko osoby, której wyznaczenia w charakterze pełnomocnika żąda skarżąca). Zgodnie z art. 39 pkt 1 p.p.s.a. pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Tym samym skarżącej w niniejszym postępowaniu przysługuje pomoc prawna profesjonalnego pełnomocnika procesowego - adwokata. Zbędne stało się więc rozstrzyganie w toku niniejszego postępowania o zasadności przyznania skarżącej prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Przy czym dla oceny tej bez znaczenia pozostaje to, że skarżąca obecnie żąda ustanowienia radcy prawnego. Prawo do otrzymania pomocy profesjonalnego pełnomocnika procesowego, w niniejszym postępowaniu adwokata lub radcy prawnego, zostało bowiem skonsumowane z chwilą wydania przez starszego referendarza sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 1248/16 postanowienia z dnia 9 maja 2017 r. Dlatego działając na podstawie art. 249a p.p.s.a. umorzono postępowanie o przyznanie skarżącej prawa pomocy. Mając na uwadze wystąpienie przesłanki uzasadniającej umorzenie postępowania o przyznanie prawa pomocy i co się z tym wiąże to, że wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 8 października 2018 r. nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu, referendarz sądowy odstąpił od wezwania skarżącej do wypełnienia urzędowego formularza druk PPF. Konieczność umorzenia postępowania o przyznanie prawa pomocy czyni bowiem zbędnym uprawdopodobnienie zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy. Temu zaś służy oświadczenie strony wnoszącej o prawo pomocy złożone na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. uchwałę składu 7 Sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08 – ONSAiWSA 2008, nr 5, poz. 74). Wobec powyższego postanowiono jak na wstępie.