II SA/Lu 872/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K., W.K., A. B., W. P., K. R., W.R. na decyzję Wojewody z dnia [..]. Nr [..] w przedmiocie zmiany pozwolenia na wykonanie robót budowlanych w zakresie formalnoprawnej dopuszczalności skargi p o s t a n a w i a odrzucić skargę. M. K., W. K., A. B., W. P., K. R. i W. R. wystąpili na drogę postępowania sądowoadministracyjnego za skargą na decyzję Wojewody o z dnia [..] w przedmiocie zmiany pozwolenia na wykonanie robót budowlanych z zatwierdzeniem zamiennego projektu budowlanego. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2004 r., celem nadania sprawie dalszego biegu, do skarżących zostały skierowane pisemne wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi ze wskazaniem należnej z tego tytułu kwoty, zakreśleniem terminu na dokonanie tej czynności proceduralnej i pouczeniem o ustawowym rygorze na wypadek pozostania bezczynnym, prawidłowo doręczone K. i W. R., A. B., M. i W. K., zaś w odniesieniu do W. P. ze skutkiem doręczenia wobec upływu każdorazowo siedmiodniowego terminu wobec dwukrotnego, następującego po sobie awizowania sądowej korespondencji, zgodnie z zapisami widniejącymi na dowodach doręczenia zwróconych przez pocztę, a załączonych do akt sprawy niniejszej. Zakreślony skarżącym termin upłynął bezskutecznie, co stwierdza notatka urzędowa z dnia 19 stycznia 2005 r. W zaistniałej sytuacji proceduralnej Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedstawiony tok procedowania na etapie postępowania sądowoadministracyjnego realizuje hipotezy art. 220 § 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w następstwie czyniąc zasadnym zastosowanie dyspozycji art. 220 § 3 przywołanej wyżej ustawy, stanowiącej rygor odrzucenia skargi wobec nieuiszczenia należnego wpisu sądowego ze strony skarżących, działających w stosunku formalnego współuczestnictwa, gdy zaistnienie wskazanego braku ustawowo wymaganej opłaty ma pierwszorzędne znaczenie dla jurydycznej oceny formalnoprawnej dopuszczalności skargi, w kontekście obligu uzupełnienia pozostałych braków formalnych skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak na wstępie.