II SA/Lu 873/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Sędzia NSA Krystyna Sidor – sprawozdawca, Protokolant Stażysta Monika Kowalik, po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego oddala skargę Decyzją z dnia [...] listopada 2004r., znak: [...] wydaną na podstawie art. 138§1pkt.1 kpa w zw. z art. 80ust.2pkt.2 oraz art. 83ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.-Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2000r., Nr 106, poz.1126 z późn. zm.) L Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu odwołania P.W. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2004r., znak: [...], nakazującą jej przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego tj. samowolnie użytkowanego jako budynek mieszkalny budynku gospodarczego, usytuowanego na działce nr 52 położonej przy ul. M. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że P.W. użytkuje budynek gospodarczy jako budynek mieszkalny bez stosownego zezwolenia. Budynek ten jest usytuowany w odległości 48,80m od cmentarza, co uniemożliwia wydanie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania obiektu na podstawie art.71 ustawy – Prawo budowlane, ponieważ przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 25 sierpnia 1959r. w sprawie określenia, jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze wymagają zachowania minimalnej odległości 50,0 m. Na powyższą decyzję P.W. wniosła skargę do sądu administracyjnego, domagając się jej uchylenia. W skardze wyjaśniła, że przedmiotowy budynek gospodarczy wybudowała w 1983r. na podstawie pozwolenia na budowę i od kilku lat użytkuje go jako mieszkalny. Podniosła, że działka, na której on się znajduje, przeznaczona jest pod budownictwo mieszkaniowe, a więc ma ona prawo zgodnie z tym przeznaczeniem korzystać ze swojej działki. Podkreśliła, że działała w zaufaniu do geodetów i była przekonana, że budynek został wybudowany z zachowaniem strefy ochronnej, tj. 50,0m, ponieważ planowała w przyszłości zaadaptować budynek gospodarczy na mieszkalny. Skarżąca podkreśliła swoją dobrą wolę, wyjaśniając, że z własnej inicjatywy wniosła o zmianę sposobu użytkowania przedmiotowego budynku, a ponadto zmieniając przeznaczenie budynku chciała jedynie pomóc wnukowi, któremu tragicznie zmarł ojciec. Oświadczyła, że czuje się pokrzywdzona decyzją organu administracyjnego, ponieważ na sąsiednich działkach przy cmentarzu znajduje się wiele budynków mieszkalnych w odległości znacznie mniejszej niż 50, 0m, wybudowanych po 1957r. na podstawie pozwoleń na budowę. W przekonaniu skarżącej cmentarz nie będzie szkodliwie oddziaływał na przedmiotowy budynek, albowiem oddalony jest od niego w odległości mniejszej niż ustawowa zaledwie o 1,20m. Zmiana sposobu użytkowania tego budynku z gospodarczego na mieszkalny nie naruszy również zasad współżycia społecznego i nie zakłóci korzystania ze strefy ochronnej cmentarza ponad miarę wynikającą ze społeczno- gospodarczego przeznaczenia nieruchomości oraz nie utrudni zabudowy sąsiedniej. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł ojej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Została ona wydana w oparciu o art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane ( t.j. Dz.U. z 2003r., Nr 207, poz.2016 ), który stanowi, że zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga pozwolenia właściwego organu. Podstawowym warunkiem uzyskania takiego pozwolenia jest zgodność zamierzonej zmiany z przepisami techniczno-budowlanymi. ( art. 32 ustawy ) W sprawie nie zachodzą przesłanki umożliwiające udzielenie P.W. pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania przedmiotowego budynku gospodarczego na mieszkalny. W świetle obowiązującego §3 ust.1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 25 sierpnia 1959r. w sprawie określenia, jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze ( Dz.U. z 1959r., Nr 52, poz.315 ) odległość cmentarza od zabudowań mieszkalnych (...) powinna wynosić co najmniej 150m; odległość ta może być zmniejszona do 50m pod warunkiem, że teren w granicach od 50 do 150m odległości od cmentarza posiada sieć wodociągową i wszystkie budynki korzystające z wody są do tej sieci podłączone. Obowiązek zachowania wskazanej w tym przepisie odległości spoczywa zarówno na inwestorze realizującym cmentarz, jak i na inwestorze budynku mieszkalnego. Przedmiotowy budynek gospodarczy jest usytuowany w odległości 48,80m od tej granicy, a więc nie może być użytkowany jako budynek mieszkalny i nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej. Przepisy powołanego rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej nie przewidują żadnych wyjątków od obowiązku zachowania tych odległości i organ orzekający nie może w ramach swojego uznania ze względu na szczególne okoliczności sprawy dopuścić usytuowania budynku mieszkalnego w mniejszej niż wskazana w §3 odległości. Z tego powodu nie można uwzględnić faktu, że skarżąca działała w dobrej wierze i zmieniła sposób użytkowania budynku gospodarczego na mieszkalny w przekonaniu, że budynek znajduje się w odległości 50m od cmentarza. Z uwagi na powyższe, Sąd stwierdzając, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270)