II SA/Lu 873/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Referent Marzena Okoń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 lutego 2013 r. sprawy ze skargi H. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu niezagrażającego życiu lub zdrowiu ludzi oddala skargę. W dniu 5 czerwca 2012r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta Z. wpłynęło pismo H. K., w którym informowała, że jeden z współwłaścicieli domu położonego przy ulicy W. w Z. prowadzi w nim prace remontowe, nie posiadając tytułu prawnego i nie pytając jej o zgodę. Między innymi przebił komin, wskutek czego dym wydobywa się na jej stronę. Po przeprowadzeniu oględzin budynku Inspektor decyzją z dnia 29 czerwca 2012r. na podstawie art. 66 ust.1 pkt.1, 2, 3 oraz ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( tekst jedn. Dz. U z 2010r. Nr 243, poz. 1623 ze zmianami ) zakazał użytkowania przewodów spalinowych, przebiegających w ścianie wewnętrznej w pokoju zajmowanym przez H. K. oraz nakazał współwłaścicielom nieruchomości: H. K., T. H. i G. M. doprowadzenie jednego ze wspomnianych przewodów do stanu zgodnego z przepisami budowlanymi, poprzez zamurowanie otworu o wymiarach 0,32 x 0,2m oraz jego uszczelnienie. Jednocześnie decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności i wyznaczono termin wykonania tej czynności do dnia 14 lipca 2012r. Organ wyjaśnił, że H. K. w przewodzie spalinowym przebiegającym w ścianie zajmowanego przez nią pokoju wykonała otwór o wymiarach 0,32x0,2m. Ponieważ do przewodów podłączony jest kocioł co i cwu, znajdujący się w piwnicy użytkowanej przez innego współwłaściciela, stan ten powoduje zagrożenie dla życia i zdrowia użytkowników oraz osób przebywających w budynku. Stąd też należało zakazać użytkowania przewodów spalinowych i nakazać usunięcie stwierdzonej nieprawidłowości. Po rozpoznaniu odwołania H. K. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku i ustalił go na dzień 20 sierpnia 2012r., w pozostałej zaś części utrzymał ją w mocy. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że art. 66 prawa budowlanego obliguje organy nadzoru budowlanego do wydania decyzji nakazującej usunięcie w znaczonym terminie stwierdzonych nieprawidłowości w przypadku, gdy obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym lub powoduje swoim wyglądem oszpecenie otoczenia. Wprawdzie stan prawny nieruchomości nie jest uregulowany, ponieważ toczy się postępowanie spadkowe po jednej ze współwłaścicielek nieruchomości, uznał jednak za zasadne nałożenie na pozostałych współwłaścicieli obowiązku zamurowania otworu znajdującego się w przewodzie spalinowym, powodującym zagrożenie dla zdrowia i życia mieszkańców budynku. Powyższa okoliczność oraz konieczność załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki była, zdaniem organu, uzasadnieniem dla odstąpienia od zasady zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu, określonej w art. 10 § 1 kpa. Wyznaczenie nowego terminu wykonania obowiązku uzasadniono jego upływem przed rozstrzygnięciem sprawy przez organ odwoławczy. Stwierdzono ponadto, że według informacji uzyskanych od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego sprawy dotyczące utwardzenia działki, zmiany pokrycia dachu czy użytkowania poddasza w przedmiotowym budynku są przedmiotem odrębnych postępowań. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego H. K. zarzuciła decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru budowlanego błędne rozpoznanie stanu faktycznego sprawy oraz nieobiektywne, mało wnikliwe rozpatrzenie całego materiału zgromadzonego w sprawie i błędną jego interpretację, a także naruszenie art. 61 ust.1, 2 , 3, 4 i 6 oraz art.62 ust.1 pkt.1c prawa budowlanego. Skarżąca zaznaczyła, że otwór wykonała podczas oględzin budynku dla sprawdzenia, czy do przewodów spalinowych został podłączony kocioł co i cwu, czego nie mogli ustalić inspektorzy. Niezwłocznie po oględzinach został zamurowany i uszczelniony. W ocenie skarżącej organy błędnie skupiły się na otworze, a nie na fakcie podłączenia pieca do przewodów spalinowych. Tymczasem jest to dla niej bardzo uciążliwe, powoduje w zajmowanej przez nią mieszkaniu zadymienie, tym samym zagraża zdrowiu jej i jej rodziny. W przekonaniu skarżącej zagrożenie zlokalizowane jest w części użytkowanej przez innego współwłaściciela, T. H., a ona sama, jak i pozostała uczestniczka postępowania, nie ma do tego miejsca dostępu. Dlatego tylko on powinien zostać zobowiązany do usunięcia zagrożenia. W jej mniemaniu organy nie przeprowadziły kontroli w tym zakresie i nie dopuściły dowodu z opinii biegłych, mającej na celu sprawdzenie stanu przedmiotowego przewodu. Podkreśliła, że T. H. przekształca samowolnie obiekt, dokonując bez stosownych zezwoleń jego rozbudowy. Nie reaguje na jej prośby i uwagi, zachowuje się w stosunku do niej złośliwie, wykorzystując fakt jej schorowania po 9 zabiegach kardiologicznych. Odpowiadając na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumenty podniesione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Argumentacja skargi nie pozwala na ocenę zaskarżonej decyzji zgodnie z przedstawionym w niej żądaniem. W istocie nie odnosi się ona bowiem do rozstrzygnięcia, ale stanowi wyraz dezaprobaty dla zaniechania przez organy nadzoru budowlanego nałożenia stosownych nakazów na T. H., który zdaniem skarżącej przeprowadza roboty budowlane bez jej akceptacji, jako współwłaścicielki budynku. Mają one nie tylko narażać pozostałych współwłaścicieli na bliżej nieokreślone straty finansowe, ale także stwarzać dla skarżącej zagrożenie życia i zdrowia. Skarżąca zdaje się zupełnie nie zauważać jaki w ogóle jest sens podjętego rozstrzygnięcia, będącego przedmiotem skargi, a które nakazuje współwłaścicielom nieruchomości jedynie zamurowanie otworu wybitego w przewodzie spalinowym komina przebiegającego w ścianie zajmowanego przez nią mieszkania. Z akt sprawy wynika przecież jednoznacznie, że to właśnie skarżąca wykonała wspomniany otwór, dla zupełnie niejasnego celu, jakim miały być "oględziny otworu wybitego w piwnicy’’, jak to określono w skardze. Jest oczywiste, że otwarcie przewodu spalinowego, przez który wydobywają się spaliny z podłączonego do niego pieca centralnego ogrzewania musiało spowodować ingerencję organu nadzoru budowlanego. Według art. 66 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( tekst jedn. Dz. U z 2010r, Nr 243, poz. 1623 ze zmianami ) w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, albo jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowisku, albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym lub powoduje swoim wyglądem oszpecenie otoczenia właściwy organ nakazuje w drodze decyzji usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Wprawdzie powołany przepis odnosi się do obiektu budowlanego, jednak za uzasadnione przyjąć należy możliwość zastosowania rozwiązań w nim przewidzianych również w konkretnym lokalu lub lokalach, gdyby zagrożenie dla życia lub zdrowia, będące skutkiem wykonania w nim określonych robót budowlanych miało dotyczyć pozostałych mieszkańców budynku, albo gdy chodzi o utrzymanie w należytym stanie budynku jako całości. Ustawa nie precyzuje przesłanek określonych w powołanym przepisie, ale bez wątpienia umożliwienie swobodnego ulatniania się trujących substancji do wewnątrz nie tylko konkretnego pomieszczenia, ale całego budynku stanowi powstanie zagrożenia dla życia i zdrowia jego mieszkańców i jest wystarczającą przesłanką do wstrzymania użytkowania komina i nakazania zamurowania powstałego otworu. Zagrożenie związane z własnymi działaniami dostrzega przecież sama skarżąca, skoro stwierdza, że otwór został "niezwłocznie zamurowany i uszczelniony". Nie jest zatem jasne, na jakich przesłankach opiera zarzut naruszenia przepisów postępowania przez błędne rozpoznanie stanu faktycznego i nieobiektywne rozpoznanie zebranego w sprawie materiału dowodowego. W świetle rozstrzygnięcia, które skupia się wyłącznie na zamurowaniu otworu w mieszkaniu skarżącej, przyjęte w skardze założenie o wadliwości decyzji, oparte na zaniechaniu sprawdzenia prawidłowości wykonania podłączenia do komina pieca centralnego ogrzewania nie może być uznane za trafne. Kwestia ta nie była bowiem przedmiotem rozstrzygnięcia. Z treści pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dnia 24 lipca 2012r., w którym wspomina się o podłączeniu kotła przez T. H. do innego przewodu kominowego i protokole kominiarskim z dnia 24 lipca 2012r., sądzić należy o prowadzeniu odrębnego postępowania także w tym przedmiocie. Nawet jeśli postępowanie takie nie było prowadzone, współwłaściciel może wykorzystać odpowiednie instytucje prawne, pozwalające na wyegzekwowanie od organu podjęcia odpowiednich czynności kontrolnych. Zaznaczyć natomiast trzeba, że żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia nie mają, powoływane w skardze, wzajemne relacje pomiędzy współwłaścicielami nieruchomości. Rozwiązywanie sporów dotyczących prowadzenia określonych robót budowlanych czy rozliczeń finansowych z nimi związanych, nie należą do kompetencji organów nadzoru budowlanego. Zgodzić należy się także z organem, że obowiązek o którym mowa w art. 66 ust.1 ustawy prawo budowlane może być nałożony na wszystkich ustalonych właścicielach nieruchomości. Oczekiwanie na ujawnienie spadkobierców zmarłej współwłaścicielki W. D. pozostawałoby w kolizji z zamysłem art. 66 ust.1, którym jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania obiektu budowlanego lub jego części. Stan taki powinien być bowiem przywrócony możliwie szybko, co potwierdza obowiązek organu określenia terminu wykonania nałożonego obowiązku. Odmienne stanowisko prowadziłoby do wykluczenia ingerencji organów nadzoru budowlanego na czas bliżej nieokreślony, co nie byłoby stanem pożądanym. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zmianami ) skargę należało oddalić.