II SA/Lu 873/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca) Sędzia WSA Jacek Czaja Protokolant Sekretarz sądowy Agata Jakimiuk po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi S. S. oraz P. S. na postanowienie L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. na rzecz skarżących S. S. i P. S. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r., znak: [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego - na podstawie art. 134 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), dalej jako "k.p.a." - w związku z odwołaniem [...] i P. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta L. z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...], sprostowanej postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r., znak: [...], nakazującej inwestorom a zarazem właścicielom [...] i P. S. rozbiórkę murowanej osłony na pojemniki odpadów stałych z pustaków AmerBlok o grubości 22 cm o wymiarach w rzucie 2,43 x 2,42 mb i wysokości 1,82 mb, zlokalizowanej przy granicy z działką sąsiada nr [...], na działce nr [...] przy ul. [...] w L., wybudowanej w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w pozwoleniu na budowę i przepisach budowlanych - stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ przytoczył treść art. 129 § 2 k.p.a., który przewiduje, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie od dnia jej ogłoszenia stronie. Zgodnie natomiast z art. 39 k.p.a., organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 1113 ze zm.), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Organ ustalił, że decyzja organu I instancji z dnia [...] stycznia 2017 r., została doręczona skarżącym w trybie zastępczym tj. zgodnie z art. 44 k.p.a. w dniu [...] stycznia 2017 r., o czym świadczą zwrotne potwierdzenia odbioru. Przewidziany w art. 129 § 2 k.p.a. termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] lutego 2017 r., zaś odwołanie zostało nadane w placówce pocztowej L. 53 w dniu [...] kwietnia 2017 r., a więc z 62 dniowym uchybieniem terminu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, [...] i S. S. domagali się uchylenia zaskarżonego postanowienia, zarzucając jego wydanie z naruszeniem art. 44 k.p.a. Podnieśli, że organ błędnie przyjął jako datę doręczenia dzień [...] stycznia 2017r. Adresatami decyzji były bowiem dwie osoby fizyczne: S. S. i P. S., natomiast przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została zaadresowana wyłącznie do S. S., choć na zwrotnym poświadczeniu odbioru wskazano oboje małżonków. Skarżący, powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, podnieśli, że organ powinien w tej sytuacji wysłać im decyzję w dwóch przesyłkach, gdyż doręczenie jej w jednej przesyłce nie może być uznane za doręczenie skuteczne. Ponadto organ II instancji naruszył art.11 k pa. i art. 124 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i niesporządzenie adekwatnego uzasadnienia postanowienia. WINB w L. w żaden sposób nie wyjaśnia, dlaczego uznał przesyłkę za spełniającą wymogi prawidłowego doręczenia. Uzasadnienie postanowienia w żaden sposób nie odnosi się do wskazanych faktów i sposobu interpretacji przepisu. W efekcie nie wiadomo, dlaczego decyzja została uznana za doręczoną należycie, a fakt ten ma istotne znaczenie z punktu widzenia prawidłowości rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawę jego wydania stanowił art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Wydanie takiego postanowienia jest możliwe tylko wówczas, gdy zostanie bezspornie ustalone, że doręczenie decyzji zostało dokonane skutecznie, a więc z zachowaniem prawidłowego trybu. Okoliczność ta została słusznie zakwestionowana przez skarżących w odniesieniu do zaskarżonego postanowienia. Organ odwoławczy błędnie bowiem przyjął, że decyzja organu I instancji została doręczona skarżącym w trybie art. 44 k.p.a. Przepis ten stanowi, że: § 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. § 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. § 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Jak bowiem wynika z akt, decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta L. z dnia [...] stycznia 2017 r. została skierowana do obojga skarżących. Obowiązkiem organu było zatem doręczenie tej decyzji obojgu z nich odrębnymi przesyłkami. Takie stanowisko zostało wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, które trafnie przytoczyli skarżący: "W sytuacji, gdy małżonkowie nie wskazali w podaniu jednego z nich jako upoważnionego do odbioru pism, organ nie może wysłać im decyzji w jednej przesyłce. Przesyłka zawierająca decyzję, adresowana wspólnie do małżonków, nie tylko narusza art. 40 k.p.a., ale także nie może być uznana za skutecznie doręczoną w żadnym z trybów doręczeń określonych w k.p.a., w tym również w trybie doręczenia zastępczego przewidzianym w art. 44 k.p.a. (WSA w Gdańsku w wyroku z 27 listopada 2013 r. (sygn. akt SA/Gd 711/13). Jak trafnie wskazał WSA w Łodzi w wyroku z dnia 9 kwietnia 2010 r., sygn. akt III SA/Łd 25/10 - "Pisma w postępowaniu administracyjnym kierowane do strony powinny być imienne, tzn. wymieniające stronę jako indywidualnie oznaczonego adresata. Doręczenie pisma obojgu małżonkom jest sprzeczne z treścią art. 40 k.p.a. W sytuacji bowiem, gdy w jednej kopercie przesyłany jest dwóm adresatom jeden egzemplarz decyzji, brak jest podstaw do stwierdzenia, że domownik odebrał przesyłkę kierowaną do drugiego adresata, bowiem przesyłka ta jest jedna i zostaje doręczona tylko tej osobie, która pokwitowała jej odbiór. Osoba kwitująca odbiór przesyłki nie ma więc możliwości przekazania jej drugiemu adresatowi, bowiem przesyłka ta jest tylko jedna. Może jedynie umożliwić drugiemu adresatowi zapoznanie się z treścią rozstrzygnięcia, co nie jest jednak równoznaczne z doręczeniem decyzji i rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia środka odwoławczego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2003 roku, sygn. akt II SA/Gd 1735/00). Również, jeżeli w sprawie brak jest ustaleń, czy w przesyłce, którą odebrał jeden z małżonków znajdowały się dwa egzemplarze decyzji, a tym samym nie ustalono, czy odbierający miał możliwość przekazania przesyłki drugiemu małżonkowi, czy też mógł on jedynie umożliwić drugiemu adresatowi zapoznanie się z treścią decyzji to uznać należy, że takie doręczenie nie jest równoznaczne z doręczeniem decyzji i rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia środka odwoławczego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2007 roku, sygn. akt VIII SA/Wa 470/07). Tymczasem w niniejszej sprawie decyzja organu I instancji została umieszczona w jednej przesyłce i skierowana wyłącznie do skarżącej S. S., co było wadliwe. Organ odwoławczy nie mógł więc ustalić daty doręczenia zaskarżonej decyzji skarżącym w trybie przytoczonego art. 44 k.p.a. Bez dokonania prawidłowych ustaleń w tym zakresie niedopuszczalne było stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. Rację mają zatem skarżący, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych względów Sąd uchylił to postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz.1369 ze zm.); o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy. Rozpatrując sprawę ponownie organ odwoławczy uwzględniając powyższe rozważania ustali prawidłowo datę doręczenia zaskarżonej decyzji organu I instancji obojgu skarżącym i następnie podejmie właściwe czynności procesowe.