II SA/Lu 873/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Anna Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 24 września 2024 r., znak: SKO.41/1963/OS/2024 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie. Zaskarżoną do sądu decyzją z 24 września 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Lublin z 13 marca 2024 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu sprawowania opieki nad mężem. Na powyższą decyzję L. K. (dalej jako: skarżąca) wniosła skargę, domagając się jej uchylenia w całości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie wniosło o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na uwzględnienie skargi w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a). W aktach administracyjnych sprawy widnieje decyzja Kolegium z 19 listopada 2024 r., mocą której organ ten uchylił zaskarżoną własną decyzję z 24 września 2024 r., uchylił decyzję Prezydenta Miasta Lublin z 13 marca 2024 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego i przyznał L. K. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu sprawowania opieki nad mężem w kwocie 2458 zł miesięcznie na okres od 1 listopada 2023 r. do 31 grudnia 2023 r., w kwocie 2988 zł miesięcznie na okres od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. oraz w kwocie 3287 zł miesięcznie na okres od 1 stycznia 2025 r. do 31 stycznia 2025 r. Ponadto Kolegium stwierdziło, że jego działanie nie było działaniem bez podstawy prawnej ani nie miało charakteru rażącego naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Bezspornym jest, że w dniu 19 listopada 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie wydało na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. decyzję, mocą której uchyliło zaskarżoną do sądu własną decyzję z 24 września 2024 r. Ponadto Kolegium uchyliło decyzję Prezydenta Miasta Lublin z 13 marca 2024 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego i przyznało L. K. świadczenie pielęgnacyjne we wskazanych wyżej kwotach. Kolegium zawarło również wymagane przepisem art. 54 § 3 zd. 3 p.p.s.a. stwierdzenie odnoszące się do charakteru naruszenia prawa. Z informacji uzyskanych od Kolegium wynika, że decyzja z 19 listopada 2024 r. nie została zaskarżona do sądu (stała się prawomocna). Skoro w wyniku skorzystania przez Kolegium z instytucji autokontroli zaskarżona do Sądu decyzja z 24 września 2024 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego, ponadto Kolegium przyznało świadczenie pielęgnacyjne zgodnie z wnioskiem skarżącej, dalsze postępowanie przed sądem administracyjnym w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe, nie ma już bowiem w obrocie prawnym aktu, który miał być przedmiotem kontroli sądu, na podstawie skargi wniesionej przez L. K.. W tej sytuacji zachodziły przesłanki do umorzenia postępowania przed sądem na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.