II SA/Lu 878/00

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi PKP - Zakładu Teleinformatyki Kolejowej w L. na decyzję Wojewody L. z dnia 23 czerwca 2000 r. (...) w przedmiocie odmowy przyznania środków Funduszu Pracy tytułem refundacji dodatków wypłaconych pracownikom za wykonywanie obowiązków opiekunów praktyk uczniowskich i składek na ubezpieczenie społeczne od tych wynagrodzeń uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia 18 maja 2000 r. (...), (...). Z upoważnienia Wojewody p.o. Dyrektor Wydziału Rynku Pracy (...) Urzędu Wojewódzkiego w L. decyzją z dnia 23 czerwca 2000 r., wydaną na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa w związku z art. 57 ust. 1 pkt 12 i ust. 3 oraz art. 6 pkt 6 lit. "f" ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128 ze zm./ po rozpatrzeniu odwołania PKP - Zakład Teleinformatyki Kolejowej w L. od decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 18 maja 2000 r. odmawiającej przyznania środków Funduszu Pracy tytułem refundacji dodatków wypłaconych pracownikom za wykonywanie obowiązków opiekunów praktyk uczniowskich i składek na ubezpieczenie społeczne od tych wynagrodzeń za okres: 4.03.-31.03.1999 r., 6.05.-2.06.1999 r., 7.04.-5.05.1999 r. i 4.05.-29.05.1999 r. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W świetle ustaleń tej decyzji Miejski Urząd Pracy w L. odmówił przyznania środków funduszu pracy tytułem refundacji dodatków wypłaconych pracownikom za wykonywanie obowiązków opiekunów praktyk uczniowskich i składek na ubezpieczenie społeczne od tych wynagrodzeń za okresy : 4.03.-31.03.1999 r., 6.05.-2.06.1999 r., 7.04.-5.05.1999 r., 4.05.-29.05.1999 r. z powodu nie opłacenia składek na ubezpieczenie społeczne od wpłaconych dodatków opiekunów praktyk uczniowskich. Podstawą tego rozstrzygnięcia przyjętą przez organ I instancji jest art. 57 ust. 1 pkt 12 i ust. 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu zgodnie z którym środki Funduszu Pracy przeznacza się na finansowanie dodatków i premii wypłaconych pracownikom za wykonywanie obowiązków opiekunów praktyk uczniowskich oraz opłacanych od nich składek na ubezpieczenie społeczne. Wydatki te zwracane są z Funduszu Pracy do wysokości najniższych stawek, określonych w odrębnych przepisach obowiązujących w okresie, za który dokonywana jest refundacja. Warunkiem dokonania refundacji jest dokonanie wypłaty przez pracodawcę pracownikom dodatków i premii oraz opłacenia składki na ubezpieczenie społeczne od wypłaconych dodatków i premii. W sprawie niniejszej Zakład Teleinformatyki Kolejowej w L. udokumentował wypłacenie pracownikom dodatków za wykonywanie obowiązków opiekunów praktyk uczniowskich. Natomiast nie opłacono składki na ubezpieczenie społeczne od wypłaconych dodatków. W związku z tym, że nie dokonano tego łącznie i równocześnie nie można dokonać refundacji dodatków od których nie została opłacona składka na ubezpieczenie społeczne. Tym samym decyzja odmawiająca refundacji wypłaconych dodatków jest poprawna skoro odwołujący nie dokonał równoczesnego uiszczenia składki na ubezpieczenie społeczne. W skardze na tę decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego PKP - Zakład Teleinformatyki Kolejowej w L. wnosi o jej uchylenie i uchylenie decyzji organu I instancji. Skarga zarzuca naruszenie przez zaskarżoną decyzję art. 57 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128 ze zm./ i par. 12 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1992 r. w sprawie organizowania i finansowania praktycznej nauki zawodu, praw i obowiązków podmiotów organizujących tę naukę oraz uczniów odbywających praktyczną naukę zawodu /Dz.U. nr 97 poz. 479 ze zm./, przez przyjęcie, że nie opłacenie przez pracodawcę składek na ubezpieczenie społeczne od dodatków wypłaconych pracownikom za wykonywanie obowiązków opiekunów praktyk uczniowskich uzasadnia odmowę zrefundowania ze środków Funduszu Pracy dodatków wypłaconych przez pracodawcę pracownikom wykonującym te obowiązki. W ocenie motywów skargi organ administracyjny nie jest uprawniony do dyscyplinowania skarżącego w zakresie jego obowiązków wynikających z innych ustaw, w tym również w zakresie opłacania przez skarżącego składek na ubezpieczenie społeczne. Uprawnienie w tym zakresie przysługuje wyłącznie Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych. Powołane przepisy prawne jednoznacznie stanowią, że organy dysponujące środkami z Funduszu Pracy mają obowiązek zrefundowania pracodawcy tych wydatków, które on poniósł na cel określony w ustawie. Za tym stanowiskiem przemawia także to, że inne organy dysponujące środkami z Funduszu Pracy zrefundowały skarżącemu dodatki wypłacone pracownikom za wykonywanie obowiązków opiekunów praktyk uczniowskich, mimo iż skarżący nie opłacił składek na ubezpieczenie społeczne od tych wynagrodzeń. Potwierdzają to dwa ksera dokumentów Powiatowych Urzędów Pracy w S. K. i R. dołączone do skargi. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę zważył, co następuje: Pierwotna treść art. 57 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 1996 nr 47 poz. 211/ brzmiała : Środki Funduszu Pracy przeznacza na finansowanie dodatków i premii wypłaconych pracownikom za wykonywanie obowiązków opiekunów praktyk uczniowskich. Przy takim brzmieniu tego przepisu ze wskazanych środków należało zrefundować tylko dodatki i premie wypłacone przez pracodawców ich pracownikom za wykonywanie obowiązków opiekunów praktyk uczniowskich. Przepis ten jednak został zmieniony przez art. 1 pkt 29 lit. "b" ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. nr 147 poz. 685/, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1997 r. i obecnie brzmi: Środki Funduszu Pracy przeznacza się na finansowanie m.in. dodatków i premii wypłaconych pracownikom za wykonywanie obowiązków opiekunów praktyk uczniowskich oraz opłaconych od nich składek na ubezpieczenie społeczne. Z treści tego przepisu wynika, że pracodawcy z Funduszu Pracy podlegają zrefinansowaniu dodatki i premie wypłacone pracownikom za wykonywanie obowiązków opiekunów praktyk uczniowskich oraz opłacone od nich składki na ubezpieczenie społeczne. Oznacza to, że w poprzednim brzmieniu tego przepisu w czasie jego obowiązywania opłacona składka na ubezpieczenie społeczne od wypłaconych dodatków i premii przez pracodawcę na rzecz pracowników za wykonywanie obowiązków opiekunów praktyk uczniowskich nie podlegała refundacji ze środków Funduszu Pracy, bo tego nie dopuszczał ten przepis. Obecnie natomiast refundacji ze wskazanego Funduszu podlegają na rzecz pracodawcy dodatki i premie wypłacone przez niego pracownikom za wykonywanie obowiązków opiekunów praktyk uczniowskich oraz opłacane od nich składki na ubezpieczenie społeczne. Z przepisu tego wynika, że jeżeli pracodawca od wypłaconych pracownikom dodatków i premii za sprawowanie obowiązków opiekunów praktyk uczniowskich nie uiścił od nich składek na ubezpieczenie społeczne, to składka ta nie może być pracodawcy refundowana z Funduszu Pracy. Jednak przepis ten nie stanowi, że nie opłacenie przez pracodawcę składek na ubezpieczenie społeczne od wypłaconych pracownikom dodatków i premii za wykonywanie obowiązków praktyk uczniowskich powoduje, iż nie podlegają refundacji same wypłacone przez niego dodatki i premie. W związku z tym wykładnia art. 57 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128 ze zm./, iż nie uiszczenie przez pracodawcę składki na ubezpieczenie społeczne od wypłaconych na rzecz pracowników dodatków i premii za wykonywanie obowiązków opiekunów praktyk uczniowskich powoduje odmowę refundacji ze środków Funduszu Pracy na rzecz pracodawcy dokonanych przez niego wskazanych wypłat nie ma uzasadnienia w treści tego przepisu prawnego i jest niedopuszczalna. Taka wykładnia wskazanego przepisu prawnego powodowałoby nadanie mu innej treści, aniżeli uczynił to ustawodawca. Dlatego w tym zakresie pogląd zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji są sprzeczne z treścią powołanego przepisu prawnego będącego podstawą tych decyzji, co w świetle art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 29 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ powoduje ich uchylenie. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 55 ust. 1 tej ostatniej ustawy.