II SA/Lu 879/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a przyznać A. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Strona skarżąca wezwana do złożenia dodatkowego oświadczenia wykonała wezwanie. Referendarz sądowy stwierdził, że: W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ocena możliwości wystąpienia przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym wymaga uwzględnienia realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Ze złożonych w sprawie oświadczeń strony skarżącej wynika, że samodzielnie prowadzi ona gospodarstwo domowe, jest właścicielem domu o powierzchni [...] m2 oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha, z których to nieruchomości nie może jednak korzystać gdyż pozbawiona została ich posiadania. Obecnie toczy się postępowanie o przywrócenie posiadania domu i gospodarstwa rolnego. Strona skarżąca obecnie osiąga dochód z prac dorywczych. Wynosi on od [...] do [...] złotych miesięcznie. Mając na uwadze sytuację finansową i majątkową strony skarżącej stwierdzić należy, że realny dochód strony skarżącej aktualnie uniemożliwia jej poniesienie kosztów sądowych niniejszego postępowania ze względu na ich wysokość. Koszty te wynoszą bowiem od 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) należnych tytułem wpisu sądowego od wniesionej skargi oraz 250 złotych (§3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należnych tytułem wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej do kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Są więc one wyższe od dochodu strony skaranej bądź z nim równe. Jedynie w przypadku kosztów nieprzekraczających kwoty 100 złotych można przyjąć, iż strona skarżąca może je ponieść. Są one bowiem niższe od jej dochodów. Z tym, że tylko jednorazowe uiszczenie tytułem kosztów sądowych kwoty 100 złotych pochłonie połowę maksymalnego miesięcznego dochodu strony skarżącej. W ocenie referendarza sądowego okoliczności te przesądzają to o tym, że strona skarżąca nie jest w stanie bez wywołania uszczerbku w swoich kosztach utrzymania koniecznego ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.