II SA/Lu 881/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną W. K . Wyrokiem z dnia 24 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę W. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. W dniu 10 marca 2011 r. (data nadania) skarżący złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie mu odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Prawomocnym postanowieniem z dnia 17 maja 2011 r. Sąd przywrócił skarżącemu termin do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wskazanego wyroku wraz z uzasadnieniem. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o trybie i terminie zaskarżenia orzeczenia został doręczony skarżącemu w dniu 13 lipca 2011 r. Od wyroku tego skarżący w dniu 23 maja 2012 r. (data nadania) wniósł skargę kasacyjną, sporządzoną przez siebie osobiście. Skarżący, wezwany przez Sąd do złożenia skargi kasacyjnej sporządzonej przez adwokata lub radcę prawnego, w dniu 22 czerwca 2012 r. (data nadania) ponownie nadesłał do Sądu skargę kasacyjną sporządzoną osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga kasacyjna W. K. podlega odrzuceniu. W myśl bowiem art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. wprowadza zatem przymus adwokacko-radcowski, wyłączający możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej przez samą stronę. Do wniesienia skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście uprawnione są wyłącznie podmioty wymienione w art. 175 § 2 p.p.s.a., to jest sędziowie, prokuratorzy, notariusze, radcowie Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesorzy lub doktorzy habilitowani nauk prawnych, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz Rzecznik Praw Dziecka. W. K. jak wynika ze złożonego przez niego dokumentu, jest magistrem administracji, nie należy zatem do kręgu osób uprawnionych do złożenia skargi sporządzonej osobiście. Niezależnie zatem od tego, iż stopień zawiłości rozpoznawanej sprawy – w jego ocenie – nie jest wysoki, nie mógł on wnieść skutecznie w tej sprawie skargi kasacyjnej sporządzonej przez siebie osobiście. Ubocznie należy zauważyć, że jeżeli skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata lub radcy prawnego z wyboru, to może on zwrócić się do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy w tym zakresie. Ustanowienie dla skarżącego fachowego pełnomocnika może jednak nastąpić tylko na wyraźny wniosek skarżącego, złożony – stosownie do art. 252 § 2 p.p.s.a. – na urzędowym formularzu (który zostanie doręczony stronie wraz z niniejszym postanowieniem). Z tych względów, na podstawie powołanego art. 178 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w postanowieniu.